اولین و تنها وبلاگ تخصصی هواشناسی
نتايج يك تحقيق جديد در كره جنوبي نشان داده است كه آلودگي هوا نه تنها نفس كشيدن را دشوار مي‌كند، بلكه انسان‌ها را ترغيب مي‌كند كه خودكشي كرده و به حيات خود خاتمه بدهند.

چانگ سوكيم پژوهشگر دانشگاه يونسي در سئول و دستياران وي دريافته‌اند كه دو روز پس از يك مرحله آلودگي هوايي قابل توجه و خطرزا، خودكشي شايع‌تر مي‌شود.

به گزارش ایسنا و بر اساس گزارش مجله علمي نيوسانيستيت، نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه وقتي آلودگي هوا افزايش مي‌يابد، احتمال اقدام به خودكشي 9 درصد بيشتر مي‌شود. همچنين براي مبتلايان به بيماري‌هاي قلبي ــ عروقي، اين احتمال تا 19 درصد افزايش مي‌يابد.

اين محققان کره اي هم چنين خاطرنشان كردند: افزايش آلودگي هوا سبب التهاب اعصاب مي‌شود و از طريق مكانيسم مستقيم بيولوژيكي روي سلامت رواني تاثير مي‌گذارد.

منبع:همشهری آنلاین

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم خرداد 1389ساعت 21:55  توسط محمد دشتی ها | 

دانشمندان برتر جهان معتقدند در پی ادامه انتشار دی اکسید کربن با شدت کنونی توسط بشر، آب و هوای جهان وارد حالتی غیر قابل پیش بینی مي‌شود

که پیامدهای ناشناخته‌ای را به دنبال خواهد داشتتقریبا تمامی محققان برجسته‌ای که در تحلیل موشکافانه نظریات تخصصی خود درباره تغییرات جوی مشارکت داشته‌اند بر این باورند سطوح بالای گازه های گلخانه ای منجر به تغییر حالتی اساسی در سیستم آب و هوایی جهان خواهد شد، نقطه اوجی که پیامدهایی کاملا ناشناخته به دنبال خواهد شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از محققان دانشگاه کارنگی ملون از 14 دانشمند متخصص مطالعات آب و هوایی پرسیدند که در صورت ادامه یافتن گرمای جهان بر اساس سناریوهای وحشتناکی که توسط هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی یا IPCC اعلام شده است، احتمال فرا رسیدن این نقطه اوج قبل از سال 2200  وجود خواهد داشت یا نه؟ 9 نفر از 14 نفر اعلام کردند شانس به اوج رسیدن تغییرات جوی منطبق با این سناریوها تا سال 2200 در حدود 90 درصد است و تنها یکی از دانشمندان این احتمال را 50 - 50 اعلام کرد.

هشدارهای جهانی IPCC می‌گوید با سرعت کنونی میزان انتشار دی اکسید کربن در زمین، جهان در مسیر ورود به محدوده خطرناکی از افزایش تغییرات شدید جوی است.

این تحقیق توسط تیمی به رهبری "کارنگر مورگان" از دانشگاه کارنگی ملون با هدف ارزیابی میزان اتفاق نظر دانشمندان علوم جوی درباره عدم قطعیت و اطمینان از برخی از پیش بینی‌هایی که درباره آینده زمین ارائه شده انجام گرفته است.

یکی از سئوالها درباره احتمال تغییر حالت بنیانی در سیستم آب و هوایی زمین با پیامدهای جهانی طولاني مدت بود. از دانشمندان پرسیده شد آیا معتقدند بر اساس سه سناریوی مختلفی که از تغییرات جوی (افزایش بالا یا متوسط یا کم دمای هوای زمین) ارائه شده، چنین تغییر اساسی طی 200 سال آینده رخ خواهد داد؟ سئوالی که 13 نفر از 14 دانشمند با آن موافق بودند و احتمال وقوع آن را بالاتر از 50 درصد و 1 نفر احتمال آن را 75 درصد یا بیشتر اعلام کردند.

"میلس آلن" یکی از محققان تحقیقات آب و هوایی در دانشگاه آکسفورد که در میان دانشمندان مصاحبه شونده قرار داشت معتقد است تغییرات بنیادی در وضعیت سیستم آب و هوایی، دورانی ناشناخته به همراه پی آمدهای غیر قابل پیش بینی برای زمین و ساکنانش به وجود خواهد آورد.

تمامی دانشمندان بر سر این موضوع که در قرنهای آینده انسان شاهد چنان افزایش حرارتی خواهد بود که طی 10 هزار سال پیش با آن مواجه نشده است، اتفاق نظر دارند.

افزایش میزان انتشار دی اکسید کربن طی سالهای آینده در تعیین نوع آب و هوایی که 200 سال دیگر منزلگاه بشر خواهد بود از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. انتظار می‌رود سطوح کنونی دی اکسید کربن که در حدود 380 واحد بر میلیون است در صورتی که اقدامی برای کنترل انتشار گازهای گلخانه‌ای صورت نگیرد به هزار واحد بر میلیون نیز برسد.

به گفته آلن، انسان به خوبی توانایی این را دارد که میزان انتشار دی اکسید کربن را به چنین حدی برساند، در واقع رسیدن به هزار واحد بر میلیون در سال 2200 در صورتی که تا 20 سال آینده تصمیمهای جدی برای کنترل این روند اتخاذ نشود تقریبا اجتناب ناپذیر است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 17:53  توسط محمد دشتی ها | 
تحقیقات آب‌وهوایی نیز مثل خیلی موضوع‌های دیگر دارای شکاف‌هایی بنیادین است که مهم‌ترین آنها مربوط به پیش‌بینی‌های هواشناسی محلی، پیش‌بینی بارندگی، ذرات معلق و اطلاعات هواشناسی قرون گذسته است.
محمود حاج‌زمان: ای‌میل‌های فاش شده واحد تحقیات آب‌وهوایی (CRU) دانشگاه آنجلیای انگلستان، در حکم یک هدیه زودرس کریسمس برای منکران تغییرات آب‌وهوایی بود. از قرار معلوم این نامه‌ها نشان می‌دهند که دانشمندان علم هواشناسی اطلاعات زیادی را از دید عموم پنهان کرده‌اند.

به گزارش نیچر، شواهد نشان می‌دهد شکاف‌های جدی در دانش هواشناسی فعلی وجود دارد. در گزارش آخر گردهمایی بین دولتی تغییرات آب‌وهوایی (IPCC) که در سال 2007 / 1386 منتشر شد، به 54 مورد عدم قطعیت کلیدی اشاره شده بود که باعث پیچیده‌تر شدن علم هواشناسی می‌شود.

برخی از این مشکلات مانند عدم قطعیت تخمین‌های مربوط به دمای هوا در قرن‌های گذشته، باعث ایجاد بحث‌های جدی در رسانه‌ها شده‌است. با این وجود، این نتیجه‌گیری بنیادین که فعالیت‌های بشر منجر به گرم شدن کره زمین شده، در اثر شکاف‌های موجود از بین نمی‌رود. این نتیجه‌گیری بر پایه نرخ شدید تغییرات دمایی قرن بیستم و ناتوانی مدل‌های هواشناسی در شبیه‌سازی چنین گرمایشی، بدون در نظر گرفتن نقش آلودگی گازهای گلخانه‌ای است.

گوین اشمیت، از تحلیل‌گران موسسه گدارد ناسا در خصوص مطالعات فضایی و یکی از افراد بانفوذ در این زمینه می‌گوید: «شکاف‌هایی در دانش ما درباره سیستم آب‌وهوایی زمین و اجزای آن وجود دارد و مسائل به اندازه کافی برای عموم مردم روشن نشده است. اما این جو بدگمانی که ما مشغول کار کردن در آن هستیم، احمقانه است.»

مهم‌ترین مسائلی که در گزارش IPCC وجود دارد، پیش‌بینی‌های محلی هواشناسی، پیش‌بینی بارندگی، ذرات معلق و اطلاعات هواشناسی مربوط به گذشته است.

پیش‌بینی‌های محلی هواشناسی
واقعیت ناراحت کننده در خصوص دانش هواشناسی این است که حیاتی‌ترین اطلاعات از کمترین اعتبار برخوردار هستند. ابزار اصلی شبیه‌سازی آب‌وهوای زمین، مدل‌های جریان عمومی (GCMs) هستند که فرایندهای فیزیکی را در اتمسفر، اقیانوس‌ها، صفحات یخی و سطح خشکی نشان می‌دهند.

قابلیت تفکیک این مدل‌ها عموما بین 1 تا 3 درجه عرض و طول جغرافیایی است. لذا هواشناسان برای شبیه‌سازی تغییرات محلی، از بزرگ‌نمایی مدل‌های جهانی استفاده می‌کنند و با استفاده از معادلات مشابه، آنها را برای تعداد گره‌های بیشتری و در موقعیت‌های جغرافیایی خاص حل می‌کنند. اما بالا بردن قدرت تفکیک به این روش مشکلاتی دارد. بزرگ‌نمایی مدل GCM، خطای ناشی از ضعف مدل اصلی را افزایش می‌دهد. به همین دلیل بسیاری از متخصصان برای پیش‌بینی‌های محلی خیلی محتاط عمل می‌کنند.

همچنین مدل‌های تقلیل یافته هواشناسی در مواردی مانند نواحی دارای توپوگرافی پیچیده یا انتشار گازهای گلخانه‌ای که به میزان توسعه اقتصادی هر منطقه بستگی دارد، با عدم قطعیت‌هایی نیز مواجه هستند.

اما مشکلات موجود، شبیه‌سازی‌های محلی را بی‌ارزش نمی‌کند و تنها باید محدودیت‌های آنها را مدنظر قرار داد. شبیه‌سازی‌ها ابزار مهمی برای درک فرایندهایی مانند تغییر جریان رودخانه‌ها هستند که مدل‌های جریان عمومی در مقیاس جهانی نمی‌توانند آنها را مدل کنند. محققان امیدوارند که با بهبود شبیه‌سازی متغیرهای هواشناسی مانند پوشش ابر و دمای سطح دریا بتوانند عدم قطعیت‌ها را در پیش‌بینی‌های محلی هواشناسی کاهش دهند.

بارندگی
افزایش جهانی دما در دهه‌های آینده، احتمالا میزان تبخیر آب‌های سطحی را افزایش داده و سیکل هیدرولوژیکی جهانی را شتاب می‌بخشد. در اثر این پدیده نواحی گرمسیری خشک می‌شود و در عرض‌های جغرافیایی بالاتر بارندگی افرایش می‌یابد. چنین تغییراتی هم اکنون نیز مشاهده شده و تقریبا تمام مدل‌های هواشناسی که برای شبیه‌سازی گرمایش جهانی استفاده می‌شود، این الگوی عمومی را نشان می‌دهد.

توضیح عکس: تصویر فوق، تغییرات بارندگی برای سال‌های 2090 تا 2099 می‌دهد. رنگ آبی افزایش بارندگی و رنگ قهوه‌ای نواحی خشک شده را نشان می‌دهد. رنگ سفید نشان دهنده مناطقی است که پیش‌بینی‌ها درباره آنها با عدم قطعیت مواجه هستند. کمتر از دو سوم مدل‌ها درباره افزایش یا کاهش بارندگی‌ها نتایج یکسانی دارند.

شبیه‌سازی‌های مختلفی که در گزارش IPCC سال 2007 از آن استفاده شده، تصاویر کاملا متفاوتی را درباره وضعیت برف و باران در آینده می‌دهد. این وضعیت به ویژه در مورد بارندگی‌های زمستانی که نقش اصلی را در تغذیه منابع آبی دارد، بدتر است. شبیه‌سازی‌های IPCC در تهیه تصویری از تغییرات بارش‌‌های زمستانی در انتهای قرن حاضر با شکست مواجهه می‌شود.

از طرف دیگر مدل‌های هواشناسی ظاهرا میزان تغییرات بارندگی را دست پایین تخمین می‌زنند. هواشناسان فکر می‌کنند نقطه ضعف اصلی مدل‌ها، توانایی محدود آنها در شبیه‌سازی حرکات عمودی هوا است. به دلیل این‌که دانشمندان دقیقا نمی‌دانند که ذرات معلق موجود در هوا چطور ابرها را تحت تاثیر قرار می‌دهند، دقت شبیه‌سازی‌ها کاهش می‌یابد. داده‌های مربوط به الگوهای بارندگی قبلی در سراسر دنیا شاید بتواند در حل برخی از این مشکلات به مدل‌سازان کمک کند، اما این اندازه‌گیری‌ها در بسیاری از مناطق کافی نیستند.

ذرات معلق

ذرات معلق موجود در جو یکی از منابع عدم قطعیت در علم هواشناسی هستند. به‌طور کلی تصور می‌شود که ذرات معلق با جذب نور خورشید باعث خنک شدن هوا می‌شوند. یکی از مهم‌ترین مشکلات در این زمینه کمبود داده است. به گفته اشمیت، اطلاعات ناکافی هواشناسان از ذرات معلق موجود در هوا، باعث بروز عدم قطعیت در فرایند کلیدی استخراج آب‌وهوای گذشته و آینده است.

برخی از ذرات معلق مانند کربن سیاه نور خورشید را جذب می‌کنند و تاثیر گرمایشی دارند. ذرات دیگر مانند سولفات‌ها با بازتاب نور خورشید، اثر سرمایشی ایجاد می‌کنند. تاثیر کلی آلودگی ناشی از ذرات معلق بر دمای هوا به خوبی شناخته نشده است. تحقیقات مختلف نتایج متضادی در خصوص نقش کاهشی یا افزایشی ذرات معلق بر آب‌وهوای جهانی داشته‌اند.

رابطه بین ذرات معلق موجود در هوا و ابرها بر پیچیدگی مساله افزوده است. اگرچه بعضی از ذرات معلق پوشش ابر را افزایش می‌دهند، اما به نظر می‌رسد ذرات دیگری باعث کاهش این پوشش می‌شوند. ذرات معلق با دگرگون کردن شکل‌گیری ابرها در ارتفاع پایین، که نور خورشید را منعکس می‌کنند و باعث خنک شدن سطح زمین می‌شوند اثر شگرفی بر دمای هوا می‌گذارند.

حلقه های تنه درختان

مدارک مربوط به اندازه‌گیری‌های دما در طول 150 سال گذشته، افزایش شدیدی را در طوی دهه‌های اخیر نشان می‌دهد که با هیچ الگوی طبیعی توضیح داده نمی‌شود. به احتمال زیاد این افزایش دما در اثر انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از فعالیت‌های بشری به‌وجود آمده است. اما داده‌های معتبر دماسنجی مربوط به قبل از سال 1850 / 1230 بسیار کم است و محققان باید راه‌های دیگری را برای مشخص کردن الگوهای دمایی گذشته پیدا کنند.

هواشناسی باستانی بر داده‌هایی استوار است که از منابعی مانند حلقه‌های تنه درختان، تپه‌های مرجانی، رسوبات دریاچه‌ها و حرکات یخچال‌ها به‌دست آمده‌است. تنه درختان در طول رشد خود حلقه‌های سالیانه‌ای تولید می‌کنند که ضخامت آنها، بازتابی از درجه حرارت و بارندگی زمان حیات درخت به شمار می‌رود. چنین ابزاری بخش اعظم دانش ما را درباره نوسان‌های آب‌وهوایی گذشته، مانند دوره گرمایی بین سال‌های 800 تا 1300 میلادی و عصر یخبندان کوتاه حوالی سال 1700 میلادی تشکیل می‌دهد.

دانشمندان تردیدهایی درباره اطلاعات به دست آمده از حلقه‌های تنه درختان دارند. در مناطقی از نیمکره شمالی داده‌های اندازه‌گیری دمای هوا با نتایج به‌دست آمده از تنه درختانی که در این نواحی رشد کرده‌اند، مقایسه شده و نتایج، نشان می‌دهد که نتایج تنه درختان با بخش اعظمی از مقادیر واقعی دمای هوا در دهه‌های اخیر تفاوت دارند. این مساله ممکن است به این دلیل باشد که رشد درختان با فراتر رفتن درجه حرارت از یک آستانه خاص واکنش متفاوتی نشان می‌دهد.

همچنین مشکل بزرگ دیگری در تحقیقات وجود دارد، که مربوط به محدوده وسیع عدم قطعیت در دمای هوای قبل از قرن پانردهم است.

با وجود سوال‌های مداوم درباره داده‌هایی که با استفاده از روش‌های غیرمستقیم به‌دست آمده، بیانیه کلیدی IPCC کماکان به قوت خود باقی می‌ماند. این بیانیه اظهار می‌کند که بخش اعظم گرمایش زمین از اواسط قرن بیستم، به احتمال زیاد مربوط به فعالیت‌های بشر است که منجر به افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای شده است. این اظهارنظر نتیجه تحقیقات گروه‌های مختلفی است که به بررسی جنبه‌های مختلف سیستم آب‌وهوایی پرداخته‌اند.

منبع :خبرآنلاین

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389ساعت 17:44  توسط محمد دشتی ها | 

طول اين ابرهاي زيبا حدود 1000 کيلومتر و بلندي آنها در حدود يک تا دو متر مي باشد و سرعت حرکتشان چيزي در حدود 60 کيلومتر در ساعت.

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم خرداد 1389ساعت 12:12  توسط محمد دشتی ها | 

کنفرانس آب و هوایی بن که قرار است ۱۲ روز به طول بیانجامد آغاز به کار کرد.

نشست زیست‌محیطی بن از روز دوشنبه، ۳۱ مه (۱۰ خرداد)، آغاز به کار کرد. این نشست تا جمعه، ۱۱ ژوئن (۲۱ خرداد) ادامه خواهد یافت.

قرار است در این نشست و همچنین در دو نشست عالی گروه هشت (G8) و گروه بیست (G20) که متعاقبا برگزار خواهند شد، برخی نکات اصلی سیاست‌های زیست‌محیطی به بحث گذاشته شود.

رگینه‌گونتار، مدیر سیاست آب و هوایی صندوق جهانی حفاظت از طبیعت (WWF) می‌گوید، نشست کپنهاگ نتوانست به پیمانی دست یابد که جهان به آن نیاز دارد؛ این نشست تنها در بعضی قسمت‌ها به پیشرفت‌های مهمی دست یافت. نشست بن در تلاش است نکات نافرجام نشست کپنهاگ را به بحث بگذارد تا زمینه‌ موفقیت نشست بعدی در مکزیک به وجود آید.

صندوق جهانی حفاظت از طبیعت می‌گوید، هیأت‌های اعزامی به بن می‌توانند مباحث مهمی مانند مسائل مالی، جنگل‌زدایی، انتقال فناوری و اقدامات تطبیق‌دهنده‌‌ سیاست‌های زیست‌محیطی را پی بگیرند تا امکان موفقیت نشست مکزیک در پاییز جاری و تنظیم یک پیمان بین‌المللی آب و هوایی در کنفرانس بین‌المللی آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۱ در شهر کانکون به وجود آید.

این سازمان زیست‌‌محیطی بین‌المللی معتقد است که پیشرفت در این زمینه‌ها نشانگر تلاش جامعه‌ بین‌المللی برای دست‌‌یابی به یک پیمان زیست‌محیطی جدید خواهد بود.
مهلت پیمان کیوتو که در سال ۱۹۹۷ به تصویب رسید در سال ۲۰۱۲ به پایان می‌رسد. نشست کپنهاگ که هدف از آن رسیدن به پیمانی جایگزین پیمان کیوتو بود، حاصل قابل توجهی در برنداشت و در نهایت به سندی غیرالزام‌آور برای جلوگیری از افزایش ۲ درجه‌ای دمای زمین منجر شد.

تجربه‌ای که از شکست کپنهاگ حاصل شد

شکست کنفرانس کپنهاگ این تجربه را به دست داد که برای رسیدن به موفقیت در چنین کنفرانس‌هایی لازم است پیش از آن چند نشست مقدماتی برگزار و طرح کنفرانس نهایی ریخته شود. در کنفرانس کپنهاگ نمایندگان ۱۹۳ کشور جهان حضور یافتند بی‌آن که پیش از آن بر سر طرح معینی توافق کرده باشند.

گونتار، از مدیران صندوق جهانی حفاظت از طبیعت به لزوم کاهش انتشار گاز دی اکسید کربن در برخی از کشورها اشاره می‌کند و می‌گوید، ۳ نشست بن، مکزیک و آفریقای جنوبی باید مشخص کند که چگونه می‌توان در این زمینه به نتیجه رسید.

به گزارش دويچه‌وله، وی همچنین به دو نشست عالی گرو‌ه‌های ۸ و ۲۰ اشاره می‌کند و می‌گوید، دومین مرحله‌ای که در مسائل آب و هوایی بسیار مهم است، پیشرفت در دو کنفرانس گروه ۸ و گروه ۲۰ در ماه ژوئن خواهد بود. در این نشست‌ها باید در مورد مسائلی مانند چگونگی تأمین مالی سیاست‌های آب و هوایی و مقررات مربوط به آن توافق حاصل شود. سران و رهبران کشورهای شرکت‌کننده در این دو کنفرانس باید منابع جدید تأمین مالی سیاست‌های زیست‌محیطی را مشخص کنند، مانند مالیات‌ بر معاملات مالی بزرگ و مالیات بر انتشار گاز دی اکسید کربن برای کشتی‌ها و هواپیماها.

همچنین باید به جای استفاده از یارانه‌ها برای سوخت‌های فسیلی از آنها برای استفاده از نوآوری‌ها و فناوری‌های پاک برای تولید انرژی استفاده کرد.

رگینه ‌گونتار معتقد است که کشورهای جهان باید قاطعانه و جدی‌تر از گذشته در جهت استفاده از صنایع پاک و بدون دی اکسید کربن گام بردارند.

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم خرداد 1389ساعت 12:10  توسط محمد دشتی ها | 

فعالان محیط زیست نبست به خطرهای طرح بیل گیتس در مورد تمیز کردن ابرها برای کاهش گرمایش جهانی اخطار داده‌اند

به گزارش گاردین، یک مرکز تحقیقات در آمریکا به نام Silver Lining که برای این پروژه 300 هزار دلار از بیل گیتس، مدیرعامل سابق شرکت مایکروسافت دریافت کرده‌است، در حال طراحی ابزاری است که آب دریا را به ذرات میکروسکوپی تبدیل و به داخل ابرها تزریق می‌کند.

هدف از این طرح افزایش میزان سفیدی ابرها یا "آلبدو"ی آن‌هاست تا با استفاده از آن میزان نور خورشیدی که توسط این ابرها به سمت بیرون اتمسفر منعکس می‌شوند افزایش یابد و در نتیجه نور خورشید کمتری به زمین برسد و زمین خنک‌تر شود.

گرمایش جهانی و اثرات آن برروی کره زمین

محققان می گویند یکی از کاربردهای این طرح کاهش میزان آب شدن یخ‌های قطبی در تابستان است.

این طرح که قرار است در منطقه‌ای به وسعت 10 هزار کیلومتر مربع به اجرا گذاشته شود، بزرگترین آزمایش مهندسی زمین تاریخ خواهد بود.

البته این طرح منتقدان زیادی دارد که قصد دارند Silver Lining را از انجام این آزمایش بازدارند. آن‌ها معتقدند چنین پروژه مهندسی زمین عظیمی می‌توانند خطرات زیادی داشته باشد و باید قوانین جدیدی در مورد منع انجام آزمایش‌هایی این چنین به طور جهانی وضع شود.

جیم توماس از یک گروه محیط زیست کانادایی به نام ETC می‌گوید: "ما خبر داشتیم که مایکروسافت برنامه‌هایی با رویکرد ابری برای کامپیوترها طراحی می‌کند ولی انتظار این یکی را نداشتیم! بیل گیتس حق دست کاری در دریاها و آسمان ما را ندارد."

البته در ماه مارچ گروه‌های دیگری نیز نسبت به این تحقیقات واکنش نشان داده‌اند و اعلام کردند که هیچ گروهی بدون اجازه سازمان ملل حق انجام اینگونه آزمایش‌ها را ندارد.

انجمن سلطنتی انگلیس نیز پیشتر در یک گزارش اخطار داد که این آزمایش می‌تواند اثرات خطرناکی برروی محیط از جمله تغییر روندهای اقلیمی و جریان‌های اقیانوسی داشته باشد.

البته این گزارش روش بیل گیتس را بی خطرتر از روش‌های مهندسی زمین می‌داند چرا که این آزمایش را می‌توان به سرعت متوقف کرد و تمام ذرات اضافه شده به ابرها طی چند روز به طور کامل به صورت باران از بین می‌روند.

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم خرداد 1389ساعت 1:58  توسط محمد دشتی ها | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
وبلاگی از دانش آموخته مهندسی هواشناسی (عضو انجمن مهندسی دریایی ایران/انجمن علوم وفنون دریایی ایران/انجمن منجمان آماتور ایران/کانون گردشگران جوان ایران و ..) برای علاقمندان و افرادی که می خواهند از علم هواشناسی آموزه ای بهتر داشته باشند- - - درضمن در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر مرجع نشان از هوشمندی شماست - - -

پیوندهای روزانه
ابیانه:زیباترین روستای جهان
پرواز 13000 کیلومتری لک‌لک برای همسر بیمار
وزغها پیش بینان زلزله!
مصاحبه با پروفسور مبشر
تخصصی حشره شناسی
تهديدگران پارك ملي نايبند
فتوبلاگ "سی"
بوي نفت در پارك ملي نايبند
خبرگزاری مستقل محیط زیست ایران
مدرسه پرواز خوزستان
نقشه برداری
میراث سبز ایران
عاشقان خلیج فارس
انجمن جبهه طبیعت
فوک‌ها،ستاره‌شنان خوبی هستند
یدالله ظریف شاهسون/خبرنگار
آموزش زبان ایتالیایی
سید محمدرضا هاشمی زاده
سایت رویدادهای ایران
برق الکترونیک رباتیک
دیده بان محیط زیست
شبکه هواشناسی رشت
افروز اسلامی
موسسه پژوهشی سایه
نمکزار
زمین آسمانی
قایقران
وبلاگستان محیط زیستGB
مقاله نویسنده وبلاگ در مرکز علوم جوی و اقیانوسی
حمایت از حیوانات
سوالات کارشناسی ارشد خاکشناسی
صد سال تنهایی
کارگاه هواشناسی
جغرافیابرنامه ریزی محیطی و آمایش سرزمین
نجوم و رصد خانه ها
وبلاگ هواشناس در ایسنا
مقاله نویسنده وبلاگ در civilica به EN
مهندسی علوم خاک
دشتی ها
نشریه الکترونیکی مند
انجمن نجوم آماتوری ایران
نصیر بوشهر
نسیم جنوب
آموزش غواصی
بازیگر
تاریخ دشتی
مهار بیابان زایی
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
تیر 1392
خرداد 1392
فروردین 1392
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
آرشيو
آرشیو موضوعی
هواشناسی آلودگی هوا
هواشناسی هیدرولوژی
هواشناسی کشاورزی
هواشناسی هوانوردی
هواشناسی عمومی
هواشناسی ترابری
هواشناسی دریایی
پیوندها
مارین نیوز
هوای ایستگاههای هواشناسی جهان
مرکز ملی اقیانوس شناسی
سازمان جهانی هواشناسی
سازمان هواشناسی ایران
انجمن علوم وفنون دریایی
مرکز علوم جوی و اقیانوسی
مقالات فیزیک و هواشناسی
هواشناسی سیستان و بلوچستان
هواشناسی چهار محال وبختیاری
هواشناسی کهکیلویه وبویر احمد
هواشناسی آذربایجان شرقی
هواشناسی آذربایجان غربی
هواشناسی کرمانشاه
هواشناسی خوزستان
هواشناسی کردستان
هواشناسی هرمزگان
هواشناسی خراسان
هواشناسی اصفهان
هواشناسی مازندران
هواشناسی گلستان
هواشناسی سمنان
هواشناسی بوشهر
هواشناسی اردبیل
هواشناسی کرمان
هواشناسی زنجان
هواشناسی فارس
هواشناسی تهران
هواشناسی گیلان
هواشناسی قزوین
هواشناسی ایلام
هواشناسی یزد
هواشناسی قم
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان