X
تبلیغات
هواشناس - هواشناسی عمومی
اولین و تنها وبلاگ تخصصی هواشناسی

کارشناسان سلامت و محیط‌زیست در یک مطالعه جدید تأکید کردند که کاهش حجم گازهای گلخانه‌ای، یکی از راهکارهای مؤثر برای کاهش خطر مرگ‌ومیر زودرس انسان‌ها به‌ویژه در شهرهای بزرگ است.


به گزارش ایسنا به نقل از لایوساینس، در یک مطالعه آماری جدید پیش‌بینی شده که کاهش گازهای گلخانه‌ای می‌تواند تا سال 2100میلادی هر سال از 3میلیون مورد مرگ‌ومیر زودرس در انسان‌ها پیشگیری کند. تولید بیشتر گازهای گلخانه‌ای هم‌اکنون به‌عنوان عامل تشدیدکننده گرمای جهانی شناخته شده است.

گازهای گلخانه‌ای به‌ویژه دی‌اکسید کربن با به دام انداختن گرما در داخل جو به گرم شدن هر چه بیشتر زمین می‌انجامد و به گفته بسیاری از کارشناسان، فعالیت‌های انسانی یکی از دلایل مهم افزایش تولید گاز دی‌اکسید کربن و تشدید پدیده گرمایش جهانی است. جیسون وست از کارشناسان دانشگاه کارولینای شمالی در این رابطه گفت: در این بررسی‌ها دریافتیم که کاهش حجم گازهای گلخانه‌ای می‌تواند تا سال 2030میلادی سالانه از مرگ زودرس 300تا 700هزار نفر بکاهد که دوسوم آن در چین اتفاق خواهد افتاد.

وست همچنین اظهار داشت: در مطالعات خود به این نکته رسیدیم که کاهش گازهای گلخانه‌ای به کاهش قابل توجه آلاینده‌های هوا در مقیاسی گسترده می‌انجامد، بنابراین تأثیر چشمگیری بر بقای موجودات زنده دارد.

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم مهر 1392ساعت 11:15  توسط محمد دشتی ها | 

نتایج تحقیقات اخیر دانشمندان نشان می‌دهد افزایش بیش از اندازه آفات نباتی و نیز گرم شدن درجه حرارت زمین، امنیت غذایی مردم جهان را به شدت تهدید می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس، به گفته دانشمندان انگلیسی، افزایش بیش از اندازه آفات نباتی از جمله حشرات، قارچ ها، باکتری ها و ویروس ها که جابجایی کالاها اصلی ترین دلیل این افزایش است به همراه گرمایش زمین که سبب می‌شود این آفات بتوانند در شرایط جغرافیایی جدید به آسانی خود را با محیط انطباق دهند، امنیت غذایی مردم جهان را تهدید می‌کند.

تحقیقات نشان می‌دهند آفات نباتی در همه انواع آنها، هر ساله حدود سه کیلومتر از لحاظ عرض جغرافیایی به قطب شمال و جنوب پیشروی می‌کنند.

دانشمندان همچنین از ارتباطی مستقیم میان افزایش دمای کره زمین طی 50 سال گذشته و افزایش مقدار آفات نباتی در سرتاسر جهان خبر دادند.

محققان با علم به اینکه بین 10 تا 16 درصد از زمین های کشاورزی در سطح کره زمین به سبب فعالیت آفات نباتی از بین رفته‌اند، می‌گویند افزایش بی رویه این آفات امنیت غذایی جهان را به شدت تهدید می‌کند.

دن ببر (Dan Bebber) از دانشگاه اکستر (Exeter) در انگلیس می‌گوید اگر آفات نباتی همچنان به پیشروی خود به سمت قطب‌ها ادامه دهند و زمین هم بیش از پیش گرم شود، افزایش جمعیت کره زمین و تخریب زمین‌های کشاورزی، تهدیدی جدی برای امنیت غذایی مردم در سرتاسر این کره خاکی به شمار خواهد رفت.

محققان می‌گویند برای متوقف کردن روند نابودی زمین‌های کشاورزی با توجه به افزایش دمای زمین، باید تلاش‌های بیشتری برای جلوگیری از افزایش رشد و فعالیت آفات نباتی و انتقال آنها از نقطه‌ای به نقطه دیگر از این کره خاکی صورت بگیرد.

دانشمندان برای این تحقیق، پیشروی 612 نوع آفت نباتی را طی 50 سال مورد مطالعه قرار دادند. آنها به این نتیجه رسیدند که روند پیشروی آفات نباتی به سمت قطب های کره زمین، در مناطقی که قبلا عاری از آفات بودند، با افزایش دمای هوا ارتباط مستقیم دارد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم شهریور 1392ساعت 6:50  توسط محمد دشتی ها | 

مهندس عبدالرضا امیدوار شهری، با اشاره به اینکه نقشه‌های هواشناسی نشان می‌دهد که در هفته جاری به ویژه در روزهای دوشنبه تا پنجشنبه هوای گرم تابستانه بیشتر نقاط کشور را فرا می‌گیرد، تاکید کرد: بر این اساس پیش‌بینی می‌شود این هفته یکی از گرمترین هفته‌های تابستان امسال باشد.


وی به اطلاعیه ویژه سازمان هواشناسی اشاره کرد و افزود:‌ بر این اساس طی روزهای یکشنبه تا چهارشنبه به سبب افزایش سرعت وزش باد، گرد و خاک در شمال سیستان و بلوچستان و جنوب خراسان جنوبی سبب کاهش کیفیت هوا و کاهش دید افقی می‌شود.


مدیرکل پیش‌بینی و هشدار سریع سازمان هواشناسی کشور تصریح کرد: تا روز سه‌شنبه نیز در برخی نقاط استان‌های ایلام، خوزستان، فارس، اصفهان، لرستان، مرکزی، همدان، قم و جنوب سمنان به تناوب باد و گرد و خاک رقیق پیش‌بینی شده است.


وی گفت: در عین حال در شهرهای شمالی آذربایجان‌ها و برخی نقاط سواحل دریای خزر و شمال شرق کشور نیز افزایش ابر و بارش‌های پراکنده پیش‌بینی می‌شود و از بعد از ظهر یکشنبه نیز برخی نقاط سواحل شرقی خزر و شمال شرق کشور بارش پراکنده داشته و بتدریج این موج از کشور خارج خواهد شد. همچنین طی روزهای یکشنبه و دوشنبه در شرق کشور به ویژه منطقه زابل وزش باد شدید با گرد و خاک انتظار می‌رود.


مدیرکل پیش‌بینی و هشدار سریع سازمان هواشناسی کشور به وضع هوای تهران اشاره کرد و گفت: بر اساس نقشه‌های پیش‌یابی، آسمان تهران در روز یکشنبه صاف گاهی با رشد ابر در ارتفاعات، وزش باد پیش‌بینی شده است که حداقل و حداکثر دما در این روز با دو درجه افزایش به 25 و 37 درجه سانتیگراد بالای صفر می‌رسد. همچنین در روز دوشنبه نیز آسمان پایتخت صاف در پاره‌ای نقاط با وزش باد پیش بینی شده که حداقل و حداکثر دما در این روز 26 و 39 درجه سانتی گراد بالای صفر خواهد رسید.


وی تاکید کرد: نقشه‌های دمایی نیز نشان می‌دهد در روز یکشنبه حداکثر دمای 8 استان کشور بالای 40 درجه خواهد بود به شکلی که بیشترین دما برای استان خوزستان با 46 درجه سانتیگراد بالای صفر پیش‌بینی شده و پس از آن فارس، یزد و قم با 42 درجه و خراسان جنوبی، کرمانشاه، لرستان و مرکزی با حداکثر دمای 40 درجه سانتیگراد بالای صفر گرمترین استان‌های کشور خواهند بود. در عین حال استان اردبیل با حداکثر دمای 24 درجه سانتیگراد بالای صفر در روز یکشنبه خنکترین استان کشور پیش‌بینی می‌شود.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم تیر 1392ساعت 17:38  توسط محمد دشتی ها | 

بعدازظهر دیروز زمین به دورترین فاصله از خورشید رسید و علی‌رغم آن، نیم‎کره شمالی زمین یکی از گرم‎ترین روزهای سال را تجربه کرد، هرچند که هنوز دو هفته‌ای تا اوج گرما باقی است.

ساعت 20:16 روز جمعه 14 تیر 1392، زمین (به وقت تابستانی ایران) به اوج مدار انتقالی خود رسید و در فاصله 152,097,426 (152 میلیون و 97هزار و 426) کیلومتری از خورشید، رکورد دورترین فاصله از ستاره مرکزی منظومه شمسی را در سال 1392 شکست. این در حالی است که برخی مردم انتظار دارند در دورترین فاصله از خورشید، دمای هوا رو به کاهش بگذارد و به جای تابستان، زمستان باشد. 

مدار زمین به دور خورشید یک بیضی بسیار نزدیک به دایره است که تفاوت نزدیک‏ترین و دورترین فاصله آن از خورشید فقط 5 میلیون کیلومتر است و در مقایسه با فاصله متوسط 150 میلیون کیلومتری زمین از خورشید، این اختلاف حدود 3درصد است. اگر محور دوران وضعی زمین بر صفحه مداری زمین (دایره‌البروج) عمود بود، این اختلاف فاصله باعث می‎شد که دمای هوا در فاصله‌های دور اندکی کمتر از فاصله‎های نزدیک مداری از خورشید باشد؛ اما محور دوران وضعی زمین نسبت به صفحه مداری حدود 23.4 درجه انحراف دارد و باعث تغییر زاویه تابش نور خورشید به نقاط مختلف زمین و اختلاف شدید در طول روز می‎شود؛ تاثیر این اختلاف زاویه و زمان تابش بسیار بیشتر از اثر اختلاف فاصله زمین تا خورشید است و به همین دلیل، اوج و حضیض مداری زمین اثر خود را فقط در جنگل‌های استوایی نیم‌کره شمالی و جنوبی زمین برجا می‎گذارد.

همان‌طور که زمین در نیمه تیرماه نیمکره شمالی به اوج مداری می‎رسد، در نیمه دی به نزدیک‏ترین فاصله از خورشید (حضیض مداری) می‏رسد. حضیض زمین در سال گذشته در ساعت 4:39 بامداد روز 2 ژانویه 2013 به وقت جهانی (8:09 صبح روز 13 دی 1391 به وقت ایران) اتفاق افتاد و زمین به فاصله 147,098,161 کیلومتری از خورشید رسید. حضیض امسال خورشید در روز 4 ژانویه 2014/14 دی 1392 اتفاق خواهد افتاد.

در تصویر زیر می‏توانید تاثیر اختلاف 3درصدی فاصله زمین-خورشید در طول سال را بر اندازه ظاهری خورشید مشاهده کنید. این تصویر مربوط به اوج و حضیض مداری زمین در سال 2005/1384 است.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم تیر 1392ساعت 17:29  توسط محمد دشتی ها | 

تا اوایل سده بیستم میلادی به‌دلیل پایین‌بودن تعداد کارخانه‌های آلاینده در جهان و استفاده از اسب و درشکه و استفاده بسیار کم یا ناچیز از سوخت‌های فسیلی و پایین بودن میزان جمعیت جهان نسبت به عصر حاضر، دمای هوا در شرایط متعادلی قرار داشت و وضعیت بارش در فصول پربارش سال مناسب بود و تغییرات جوی و اقلیمی و حوادث مخرب و مرگباری نظیر سونامی و زلزله کمتر از عصر حاضر در دنیا به‌وقوع می‌پیوست.

اما در سده بیستم اوضاع به گونه‌ای دیگر رقم خورد. افزایش کارخانه‌ها و از میان بردن فضای سبز جنگل‌ها به بهانه استفاده از چوب درختان برای کارخانه‌های کاغذ‌سازی،‌ عدم اجماع جهانی بر سر رعایت مفاد پروتکل کیوتو، افزایش میزان صنایع آلاینده محیط‌زیست در سراسر جهان و عدم پایبندی آمریکا و تعداد دیگری از کشورهای صنعتی به کاهش میزان آلایندگی صنایع خود، همه و همه سبب بروز پدیده‌ای نوین به نام گرمایش جهانی شده است.البته طی دهه‌های اخیر دولت‌ها گام‌هایی در این زمینه برداشته و برای کم‌کردن تأثیر عوامل مخرب بر محیط‌زیست، قوانین جدیدی وضع کرده‌اند.

تمرکز فناوری اطلاعات سبز یا رایانش سبز بر استفاده از منابع رایانشی به شیوه‌هایی کارآمدتر است. فناوری اطلاعات سبز حوزه عمل خود را از تولیدکنندگان محصولات دوستدار محیط زیست شروع می‌کند و تا ترغیب واحدهای فناوری اطلاعات به انتخاب گزینه‌های دوستانه‌تری چون مجازی‌سازی، مدیریت انرژی مصرفی و بازیافت ضایعات ادامه می‌دهد. اخیرا برخی از دولت‌ها نیز قوانینی برای زدن مهر سبز به مراکز داده وضع کرده‌اند. معیارهای اصلی این قوانین عبارت‌اند از: به‌کارگیری موادی که منجر به تولید کمتر گازهای گلخانه‌ای ‌شود، بازیافت بیشتر، استفاده از انرژی‌های جایگزین مانند باد و خورشید و دیگر فناوری‌های سبز.

تمرکز بر فناوری اطلاعات سبز منجر به معرفی ایده‌های جدیدی در مورد فناوری و شیوه‌های استفاده از آن در فعالیت‌های روزمره‌ می‌شود که عمدتا مربوط به کاهش ضایعات و هزینه‌های آن است. اصول اساسی این معادله را می‌توان به قرار زیر خلاصه کرد:

1 - کاهش مصرف انرژی یا سوخت به معنی استفاده از کامپیوترها و تجهیزات کم‌مصرف‌تر، به‌کارگیری سرورهای کمتر اما کارآمدتر و استفاده از منابع انرژی دوستدار محیط‌زیست.

2 - کاهش دوباره‌کاری. دوباره‌کاری به کاغذبازی و ایجاد و گردش داده‌های بیشتری منجر می‌شود. تنها با خلاصه و مفید کردن فرایندها می‌توان ضایعات را کمتر و بهره‌وری را بیشتر کرد.

3 - بازیافت. برای مثال بسیاری از تولیدکنندگان تونر چاپگر برنامه‌های خوبی برای بازیافت تونر اجرا کرده‌اند و گاهی حتی هزینه پست را هم می‌پردازند. شرکت‌هایی هم هستند که سخت‌افزارهای مستعمل کامپیوتر را بازیافت می‌کنند.

4 - بیشینه‌سازی استفاده از سرور و مجازی‌سازی یکی از اصلی‌ترین فناوری‌های این رده است. مجازی‌سازی امکان تجزیه یک سرور بزرگ و قدرتمند را به چندین سرور مجازی کوچک‌تر فراهم می‌کند.

وقتی بحث بر سر فناوری اطلاعات سبز است، برای کاهش ضربه به محیط‌زیست 2راهبرد اصلی مطرح می‌شود:
ابتدا حذف و سپس جایگزینی؛ راهبرد اول ناظر به حذف یک وظیفه، کارکرد یا فرایند برای کاهش اثر مخرب آن است. درصورتی که این راهبرد امکان‌پذیر نباشد، جایگزینی آن با مشابه کم‌اثرتر دیگر گزینه قابل طرح است.

به منظور آشنایی با تعدادی از فناوری‌های جدید دوستدار محیط‌زیست و جایگزین لوازم و دستگاه‌های پرمصرف‌تر به بررسی تعدادی از آنها می‌پردازیم.

مانیتور دوستدار محیط‌زیست

مانیتور سامسونگ با کنتراست دینامیک 50000:1 که بالاترین میزان کنتراست در میان مانیتورهای موجود است، عرضه می‌شود. دستیابی به چنین نسبت کنتراستی به کمک تنظیم خودکار میزان نور صفحه نسبت به نوع تصویر مورد نمایش امکان‌پذیر شده است. این مانیتور 22اینچ از امکانات خاص دیگری همچون رزولوشن‌پلاس بهره می‌برد که به کاربر اجازه می‌دهد رزولوشن صفحه را تا 1920× 1200 بالا ببرد.

قاب شیشه مانند این مانیتور، تلفیقی زیبا و متمایز از رنگ‌های مشکی و قرمز است. استفاده از فناوری تزریق دوگانه سبب شده این طراحی بدون استفاده از رنگ‌های اسپری که دارای ترکیبات فرار مضر برای سلامت هستند انجام شود. همچنین به سبب استفاده از مواد برگشت‌پذیر به طبیعت، این محصول در رده محصولات ( Eco Friendly) سازگار با محیط‌زیست قرار می‌گیرد. این دستگاه از نظر پایین بودن مصرف برق نیز مقرون به صرفه‌تر از سایر محصولات بازار است به‌طوری که در زمان استند بای تنها 0/3وات برق مصرف می‌کند.

تلفن همراه دوستدار محیط‌زیست

یک شرکت تولیدکننده تجهیزات ورزشی، تلفن همراه دوستدار محیط‌زیستی را با گرایش به ورزش در موبایل توسعه داده است. شرکت پوما نخستین تلفن همراه خود را با همکاری شرکت ساژم وایرلس تولید کرده است.
در این خصوص رئیس پوما گفت: هدف ما از عرضه این تلفن همراه وارد کردن ارزش‌های ورزشی در سبک زندگی و فناوری‌های روز است.

این تلفن همراه که پوما‌فون نام دارد، یک تلفن همراه کاملا لمسی 2/8 اینچی است که برخلاف گوشی‌های تلفن همراه معمولی که شارژ باتری خود را از برق تامین می‌کنند، انرژی خود را از طریق یک پانل کوچک فتوولتائیک به دست می‌آورد به‌طوری که سراسر صفحه پشت این تلفن همراه یک پانل فتوولتائیک است که می‌تواند شارژ باتری را تضمین کند.

پوما‌فون مجهز به گزینه‌های ورود مستقیم به شبکه‌های اجتماعی و یک ردیاب جی.پی.اس است. این ردیاب جی.‌پی.‌اس با نرم‌افزارهایی که یک سری از فعالیت‌های ورزشی متفاوت را اندازه‌گیری می‌کنند، ارتباط برقرار می‌کند. با یک کلیک ساده، کاربر می‌تواند از طریق اتصالات Umts/Hsdpa وارد دنیای اینترنت شود.

فلش‌های کاغذی دوستدار محیط‌زیست

اما شاید عجیب‌ترین خبر مربوط به فناوری‌های دوستدار محیط‌زیست خبری باشد درباره ساخت فلش مموری‌های کاغذی.بنابر اخبار انتشار یافته، به تازگی نمونه‌ای از حافظه‌های متحرک با استفاده از کاغذ روزنامه باطله ساخته شده است که البته از حیث کارایی هیچ تفاوتی با مدل‌های پرزرق و برق فعلی ندارد. البته در نگاه نخست این فناوری دوستدار محیط‌زیست شباهت چندانی به حافظه متحرک ندارد، اما با بازکردن آن طرح اصلی حافظه متحرک پدیدار می‌شود. این حافظه جدید از 512مگابایت تا 16گیگابایت اطلاعات را در خود ذخیره می‌کند که در نوع خود جالب توجه است. با این حال متمایزترین بخش ارائه این فناوری جدید استفاده از کاغذ دورریز در ساخت آن است.

به قلم:آرش نهاوندی

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم تیر 1392ساعت 17:6  توسط محمد دشتی ها | 

پژوهش جدید دانشمندان آمریکایی نشان داده که حرارت منتشر شده از ساختمانها، کارخانه ها و خودروهای شهرهای بزرگ می‌تواند بر آب‌وهوای شهرهای دیگر در مسافت هزاران کیلومتری تاثیر بگذارد.

به گزارش ایسنا، بر اساس پژوهش موسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس، اتلاف گرما می‌تواند سیستم‌های جوی را که بر آب‌وهوای مسافت‌های دور تاثیر گذاشته، مختل کند و دماهای فصلی را تا یک درجه افزایش یا کاهش دهد.
   این تاثیر شاید بتواند دلیل گرمتر شدن آب‌وهوا در زمستان را در برخی از مناطق نیمکره شمالی توضیح دهد.
 
برخی از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان با مصرف انرژی بالا در زیر کانال‌های گردش اصلی در جو قرار دارند. آنها شامل رودباد قطبی شمال بوده که یک رود پر پیچ بادی است که با سرعت بیش از 160 کیلومتر در ساعت در اطراف زمین حرکت می‌کند.
 
به گفته دانشمندان، انرژی حرارتی منتقل شده از شهرهای با این سیستم گردشی باعث گرمتر شدن زمستان در نواحی بزرگی از آمریکای شمالی و شمال آسیا شده است.
 

در برخی مناطق دورافتاده، دما تا یک درجه سانتیگراد تغییر کرده است.
این در حالی است که آب‌وهوای بخش‌هایی از اروپا سردتر شده است. در اینجا تغییرات گردش جوی منجر به کاهش یک درجه‌ای دما به خصوص در پائیز شده است.
 
این یافته‌ها که در مجله Nature Climate Change منتشر شده، نشان می‌دهد که حرارت ایجاد شده توسط شهرها می‌تواند منجر به گسترده شدن رودباد شود.
 
به گفته محققان، در مقیاس جهانی، خالص متوسط افزایش دمای تولید شده با اتلاف گرمای شهرها، میزان ناچیز 0.01 درجه سانتیگراد بوده، اما در سطح منطقه‌ای این تاثیر بسیار چشمگیر است.
 
دانشمندان انرژی مصرفی را که منجر به اتلاف گرما می‌شود مورد ارزیابی قرار داده و دریافتند که در سال 2006 مصرف کلی انرژی جهان 16 تراوات یا 16 تریلیون وات بوده که برابر با 16 میلیارد لامپ 100 روشن در طول یک سال است.
 
از این میزان، متوسط 6.7 تراوات در 86 مادر شهر در نیمکره شمالی مصرف شده بود

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1391ساعت 15:23  توسط محمد دشتی ها | 

پیش نویس گزارش ارزیابی ملی تغییرات آب و هوایی آمریکا که روز جمعه 23 دی منتشر شد نشان می‌دهد پیامدهای تغییرات آب و هوایی بخش‌های مختلف این کشور از جمله بهداشت، بخش زیربنایی، عرضه آب، کشاورزی و بویژه وضعیت آب و هوایی را تحت تاثیر منفی قرار داده است.

به گزارش واحد مرکزی خبر، بر اساس این گزارش، تغییرات محسوس آب و هوایی در نیم قرن گذشته در وهله اول ناشی از فعالیت‌های انسانی و به طور عمده آلایندگی حاصل از سوخت‌های فسیلی است و هیچ یک از مناطق آمریکا از این تغییرات مصون نمانده است.

این گزارش افزود: تولیدکنندگان غلات در آیووا، پرورش دهندگان صدف در ایالت واشنگتن و تولیدکنندگان شیره افرا در ورمونت شاهد تغییراتی در آب و هوای محلی شده‌اند که پیش از این سابقه نداشته است.

با گذشت چند ماه پس از خسارت چند میلیارد دلاری که توفان سندی در سواحل شرقی آمریکا به بار آورد، گزارش ازریابی ملی تغییرات آب و هوایی آمریکا حاکی از آن است که نامساعد بودن آب و هوا تبدیل به رویدادی عادی شده است.

در این گزارش آمده است: وقایع مختلف آب و هوایی از جمله موج گرما، بارندگی‌های شدید، و در برخی مناطق سیل و خشکسالی، شایع تر و حتی شدیدتر شده است.

این در حالی است که دانشمندان اداره ملی پیگیری تغییرات هوا و اقیانوس‌ها چند روز پیش، سال دو هزار و دوازده را گرم‌ترین سال در طول تاریخ آمریکا تاکنون دانسته بودند.

برخی از کارشناسان محیط زیست به دنبال انتشار این گزارش بودند تا شاید تلاش‌های کاخ سفید و کنگره در خصوص مقابله با تغییرات آب و هوایی تشدید شود. اگرچه بسیاری از نمایندگان جمهوریخواه درباره اعلام ارتباط قطعی بین فعالیت انسان‌ها و تغییرات آب و هوایی رویکرد محتاطانه‌ای دارند.

کنگره آمریکا به طور عمده درباره تغییرات آب و هوایی سکوت کرده است، چرا که تلاش‌ها برای وضع قانونی در این خصوص در اواسط سال دو هزار و ده در سنا شکست خورد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، پیش از آنکه نسخه نهایی گزارش ارزیابی ملی تغییرات آب و هوایی آمریکا منتشر شود، باید دوره‌ای سه ماهه برای اظهارنظر عمومی سپری شود وآکادمی ملی علوم آمریکا نیز پیش از انتشار نسخه نهایی، گزارش را بررسی کند.

کمیته مشورتی که پیش نویس این گزارش را تهیه و منتشر کرده است، توسط وزارت بازرگانی آمریکا به منظور یکی سازی تحقیق فدرال درباره تغییرات محیط زیست و پیامدهای آن تشکیل شده است.




+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1391ساعت 9:23  توسط محمد دشتی ها | 

کنفرانس سازمان ملل در دوحه روز شنبه 8 دسامبر توافق کرد پیمان توکیو، معاهده‌ محدود کردن میزان خروج گازهای گلخانه‌ای برخی از کشورهای ثروتمند- حدود 15 درصد انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای- را تمدید کند.

به گزارش آسوشیتدپرس این تمدید پس از جلساتی پرمجاداله و علیرغم مخالفت روسیه بوسیله حدود 200 کشور به تصویب رسید. این مجموعه تصمیمات همچنین شامل وعده‌های مبهم مالی درباره کمک به کشورهای فقیر برای کنار آمدن با تغییرات آب و هوایی کره زمین است.

گرچه انتظارات از از کنفرانس دوهفته‌ای در دوحه پایتخت قطر پایین بود، اغلب کشورهای در حال توسعه این موافقت را برای مقابله با بالا رفتن درجه حرارت کره زمین که بالا آمدن سطح دریاها می‌انجامد، ناکافی دانستند. برخی از کشورهای جزیره‌ای اقیانوس آرام وضعیت فعلی را تهدیدی برای موجودیت‌شان می‌بینند.

مدت پیمان کیوتو امضاشده در سال 1997 که میزان خروج گازهای گلخانه‌ای از کشورهای ثروتمند را کنترل می‌کند، امسال به پایان می‌رسید. این پیمان تا سال 2020 تمدید شد تا خلاء موجود تا زمان توافق درباره پیمان جهانی گسترده‌تر را پرکند.

اما پیمان کیوتو در این مرحله دوم، پس از خروج کانادا، ژاپن، نیوزیلند و روسیه از آن، فقط 15 درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی را پوشش می‌دهد.

آمریکا هیچگاه به پیمان کیوتو ملحق نشد، تا حدی به این علت که این پیمان شامل چین و سایر کشورهای در حال توسعه با رشد سریع نمی‌شود.

کشورهای فقیر با این تقاضا به اجلاس دوحه آمدند که جدولی زمانی درباره چگونگی افزایش کمک‌های مالی کشورهای ثروتمند به آنها در مقابله با اثرات تغییرات آب و هوایی به سالانه 100 میلیارد دلار تا سال 2020 - وعده کلی که سه سال پیش داده شد- تعیین شود.

اما کشورهیا ثروتمند، شامل آمریکا، اعضای اتحادیه اروپا و ژاپن هنوز با اثرات بحران مالی دست به گریبان هستند و در دوحه علاقه‌ای به گفتگوی مشروح درباره کمک مالی نشان ندادند.

توافق درباره کمک‌های مالی اشاره‌ای به اهداف مالی میان- مدت ندارد و صرفا یک وعده کلی درباره شناسایی راه‌هایی برای جلب امکانات مالی برای افزایش کمک در زمینه تغییرات آب و هوایی است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم آذر 1391ساعت 17:23  توسط محمد دشتی ها | 

علی اکبر موسوی موحدی استاد ممتاز دانشگاه تهران از طراحی دروس دانشگاهی درباره "تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی" خبر داد و گفت: این دروس به دانشگاه‌ها و وزارت علوم معرفی می‌شوند تا پس از تصویب به عنوان واحدهای اجباری یا اختیاری در دانشگاه‌ها تدریس شوند.

دکتر علی اکبر موسوی موحدی در گفتگو با همشهری آنلاین در تشریح اهمیت پرداختن به موضوع تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی گفت: امروز در پی خسارت‌هایی که بشر از صنعت‌گرایی‌اش به زمین زده است، جایگاه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی که منبعث از صنعتی شدن زمین است به یک رشته و موضوع مهم جهانی تبدیل شده و در زیرمجموعه سازمان ملل دارند بر روی آن کار می‌کنند چون زمین مریض شده است.

استاد تمام مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران افزود: وقتی زمین مریض می‌شود آنهایی هم که پش زمین‌ هستند مریض‌اند. این اهمیت موجب شد که در صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور، کارگروه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی ایجاد شود تا کشورمان هم در این زمینه کاری انجام دهد.

رئیس کارگروه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور با انتقاد از کم توجهی سایر نهادهای کشور به موضوع جهانی «تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی»، گفت: در حالی که تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی موضوع جهان است اما در هیچ جای کشور جز صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران، کمیسیونی تحت عنوان تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی وجود ندارد اما این صندوق کارگروهی درباره این موضوع جدید تشکیل داده و در صدد است مسئولان را با آن آشنا کند.

دکتر موسوی موحدی در ادامه با بیان اینکه ایران هنوز مدل تغییرات اقلیم ندارد، گفت: یکی از کارهایی که کارگروه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران انجام داده این است که طرحی برای تهیه مدل تغییرات اقلیم ایران تصویب کرده که این طرح توسط دکتر یوسف ثبوتی ارائه شده و ایشان عهده‌دار تهیه مدل تغییرات اقلیم ایران شده است.

وی افزود: همچنین در کارگروه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی مقرر شده است سرفصل دروسی را در این زمینه به دانشگاه‌ها و وزارت علوم معرفی کنیم تا یک سری دروسی در این رابطه برای دانشجویان همه رشته‌ها به عنوان واحدهای اختیاری و گاهی هم اجباری تعریف شود.

موسوی موحدی افزود: در کارگروه تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران تلاش می‌کنیم تا بتوانیم دروسی که در این زمینه در دنیا دارد تدریس می‌شوند اما در ایران وجود ندارند را وارد نظام آموزش عالی کنیم.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم آذر 1391ساعت 14:41  توسط محمد دشتی ها | 

اختلاف‌های شدید، مانع دستیابی به نتیجه در گفتگوهای زیست محیطی در دوحه است. قرار است این نشست هفدهم آذر به پایان برسد.

 به گزارش شبکه تلویزیونی سی سی تی وی، گفتگوهای بین‌المللی درباره تغییرات اقلیمی در دوحه قطر همچنان در بن بست قرار دارد.

این درحالی است که اتحادیه اروپا قول داده است کمک‌های بیشتری در زمینه زیست محیطی به کشورهای در حال توسعه ارائه کند. کشورهای اروپایی وعده دادند در هشت سال آینده کمک شش میلیارد و هشتصد میلیون یورویی در اختیار این کشورها قرار می‌دهند.

از این مبلغ برای کمک به کشورهای در حال توسعه به منظور کاهش دادن آلاینده های کربنی و کاهش اثر گلخانه‌ای و مبارزه با بلایای طبیعی از قبیل خشکسالی و سیل و مهار کردن آب‌های سطحی استفاده خواهد شد.

قرار است نشست دوحه فردا به پایان برسد. اما درباره اهداف بسیار محدود از قبیل تمدید طرح سازمان ملل متحد درباره تغییرات زیست محیطی تا سال دو هزار و سیزده هم اختلاف‌های جدی وجود دارد.

فقدان منابع مالی لازم برای مقابله با تغییرات زیست محیطی، مانع جدی در مسیر نتیجه بخش بودن گفتگوهای دوحه است. بویژه در شرایطی که کشورهای اروپایی و غربی با مشکلات مالی مواجه هستند نمی توانند کمکهای مالی چندانی به این منظور اختصاص دهند. سازمان ملل متحد نیز نتوانسته است کشورهای حاضر در اجلاس دوحه را به سمت توافقی در این زمینه سوق بدهد. کشورهای آفریقایی از اینکه کشورهای توسعه یافته به وعده های خود برای کمک به این کشورها عمل نکرده اند بسیار خشمگین هستند.

به نظرهم نمی رسد این گفتگوها بتواند سبب از بین رفتن شکاف عمیقی شود که میان کشورهای حاضر در نشست دوحه وجود دارد. باید توجه داشت که اعتبار پیمان کیوتو امسال پایان می یابد و باید به فکر جایگزینی برای آن بود. طرح التزام بلندمدت دیگر طرح مطرح در این زمینه است که در قالب آن کشورهای مختلف متعهد شوند برای مقابله با مشکلات زیست محیطی اقدام جدی انجام بدهند

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم آذر 1391ساعت 10:28  توسط محمد دشتی ها | 

سازمان ملل متحد هشدار داد آب شدن لایه منجمدی که تقریبا یک چهارم نیمکره شمالی را در بر گرفته است می‌تواند بر شدت هشدار درباره گرم شدن زمین بیفزاید.

به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از آسوشیتدپرس از دوحه، سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه 7 آذر در حالی گزارش خود را منتشر کرد که گفتگوهای تغییرات اقلیمی در دوحه قطر آغاز شده است.

در گزارش سازمان ملل آمده است خطرهای ناشی از انتشار دی اکسید کربن و متان به سبب گرم شدن این لایه منجمد به یکی از موضوعات مهم در میان کارشناسان آب و هوایی تبدیل شده است.

نمایندگانی از 200 کشور در حال حاضر در حال گفتگو در مورد تغییرات آب و هوایی در دوحه هستند.

 اگر گازهای گلخانه‌ای با آهنگ کنونی خود افزایش یابند، دما تا سال 2100 ممکن است بیش از دو درجه سانتی‌گراد افزایش یابد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم آذر 1391ساعت 12:54  توسط محمد دشتی ها | 

کارشناسان تغییرات جوی در یک مطالعه جدید هشدار دادند که نوسانات غیر معمول دمای هوا بر اثر پدیده گرمایش جهانی، جمعیت قورباغه‌های بیمار را افزایش می‌دهد.

این کارشناسان تاکید کردند: تشدید پدیده تغییرات جوی که از پیامدهای گرمایش جهانی است، موجب شیوع بیشتر بیماریهای قارچی کشنده در بین قورباغه‌ها می‌شود.

به گزارش ایسنا، به نقل از بی بی سی، مطالعات نشان می‌دهد که وقتی دمای هوا با الگویی غیر قابل پیش بینی تغییر می‌کند، قورباغه‌ها خیلی بیشتر در معرض آلودگی با قارچ کشنده chytridiomycosis قرار می‌گیرند. این قارچ امروزه از قاتلان درجه یک دوزیستان در جهان محسوب می شود.

به گفته جانورشناسان، ظاهرا تغییرات شدید دمایی باعث کاهش توان سیستم ایمنی بدن قورباغه‌ها می‌شود و آن‌ها را در برابر قارچ‌های بیماری‌زا آسیب پذیرتر می‌کند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد این قارچ کشنده که از سال 1998 میلادی شناسایی شده، عامل انقراض تعدادی از گونه‌های دوزیستان بوده است.

جزئیات این مطالعه در مجله «تغییرات جوی نیچر» به چاپ رسیده است.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مرداد 1391ساعت 7:5  توسط محمد دشتی ها | 

توفان‌های تابستانی می‌توانند منجر به ایجاد سوراخ‌های جدید در لایه محافظتی اوزون شوند

به گزارش خبرگزاری مهر،‌ گرم شدن زمین و افزایش پرتوی ماوراء بنفش خورشیدی نیز در مناطق پر جمعیت کره زمین در حال افزایش است.

بحران لایه اوزون و خطر تابش مستقیم نور خورشید به کره زمین ممکن است سرطان پوست را به یکی از شایع ترین معضلات گرمای جهانی مبدل کند.

به عقیده محققان درپی گرمایش زمین تعداد طوفان‌های تابستانی نیز افزایش یافته است که این امر منجر به تبخیر مقادیر زیادی آب از کره زمین و انتشار مقادیر زیادی از گازهای گلخانه‌ای به لایه میانی اتمسفر زمین شود.

لایه میانی اتمسفر در فاصله 14 - 35 کیلومتری بالای سطح زمین قرار گرفته است.

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم مرداد 1391ساعت 16:4  توسط محمد دشتی ها | 

کارشناسان محیط‌زیست، در گزارش جدیدی اعلام کردند: مشاهده کرم‌های پروانه‌ای استوایی در منطقه سردی چون کشور کانادا، نشانه‌ای بارز از روند رو به رشد پدیده گرمایش جهانی است.

 به گزارش خبرگزاری فرانسه، کرم‌های پروانه‌ای که متعلق به‌گونه‌‌ای از پروانه‌ها هستند؛ درواقع حشرات بومی مناطق استوایی محسوب می‌شوند و تاکنون هرگز در مناطق سرد نیمکره‌شمالی مشاهده نشده بودند اما کارشناسان زیست‌محیطی به‌تازگی این حشرات گرمسیری را در ایالت کبک کانادا کشف کرده‌اند که آب‌وهوایی سرد و خنک دارد.

این کارشناسان تأکید دارند که وجود پروانه‌های استوایی در این نواحی سرد، نشان‌دهنده گرم شدن آب‌وهوای کانادا و ناشی از تداوم پدیده گرمایش جهانی است. این کارشناسان اخیرا و برای اولین‌بار، پروانه‌های بزرگ‌جثه دم‌چلچله‌ای را روی گیاهان خاکستری خاردار در مونترال کانادا مشاهده کرده‌اند. آنها می‌گویند: حضور این پروانه‌ها در مونترال نمونه آشکاری از پدیده تغییرات جوی است. پروانه‌های بزرگ جثه دم‌چلچله‌ای معمولا بومی آمریکای جنوبی و مرکزی هستند.

از اواخر دهه1990 میلادی به بعد، این حشرات تا آمریکای شمالی و جنوب کانادا نیز پیشروی کردند اما مطالعات جدید تأیید می‌کند که به‌تازگی این پروانه‌ها به زیستگاه‌های جدیدی در مناطق شمالی کانادا نقل مکان کرده‌اند و نرخ مهاجرت آنها به زیستگاه‌های جدید به‌طور متوسط 15برابر تسریع شده و این یافته موید گرم‌ترشدن نواحی شمالی کاناداست.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1391ساعت 17:2  توسط محمد دشتی ها | 
همشهری آنلاین: براساس اعلام سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، ماه گذشته میلادی متوسط درجه حرارت جهانی برای دومین بار از سال 1880، بالاترین رده برای ماه می‌رسید

به گزارش مهر، قسمت اعظم جهان از جمله تمام اروپا، آسیا، شمال آفریقا، آمریکای شمالی و جنوب گرینلند در ماه می (12 اردیبهشت تا 11 خرداد) دمای بالای میانگین ماه می را تجربه کردند. در حقیقت ماه گذشته گرم‌ترین بهار برای قاره آمریکا گزارش شده است.

آمار جهانی ماه می دربرگیرنده ترکیبی از حرارت متوسط سطح اقیانوس‌ها و زمین برای ماه است که ماه جاری 0.66 درجه سانتیگراد گرم‌تراز میانگین دمای ماه می در قرن بیستم بوده که به طور متوسط 14.8 سانتیگراد گزارش شده است. این آمار در سال 2010 شکسته شد و دمای جهانی 0.69 درجه سانتیگراد گرم تر از متوسط دمای قرن بیستم شد.

نیم کره شمالی شاهد گرم‌ترین ماه می بود که تاکنون ثبت شده است به طوری که دمای این ماه 0.85 درجه سانتیگراد بیشتر از حد متوسط است، درحالی که ماه می در نیم کره جنوبی برای نهمین بار دارای دمای بیشتر از حد متوسط است.

البته این گرمای غیرمنتظره در تمام نقاط مشاهده نشد، استرالیا، آلاسکا و بخش‌هایی از مرز غربی آمریکا و کانادا به طور قابل توجهی خنک‌تر از حد متوسط بودند. پوشش برف در نیم کره شمالی در ماه می،کمتر از حد متوسط گزارش شده است.

در سطح جهانی این فصل بهار چهارمین فصل گرم گزارش شده است که پس از یک زمستان معتدل یک بهار گرم را تجربه کرده‌ایم.

به علت نوسانات طبیعی هوا، دانشمندان جوی تلاشی برای ارتباط دادن رویدادهای جوی در یک چارچوب زمانی کوتاه انجام نمی‌دهند. این درحالی است که تأثیر گرمایشی انتشار گازهای گلخانه‌ای را می‌توان عاملی برای گرمای هوا دانست که به عنوان یک روند بلند مدت مشاهده شده است. همچنین گرمای بی سابقه نخستین دهه از این قرن نیز به صورت اتفاقی صورت نگرفته است.

گرم‌ شدن زمین یا گرمایش جهانی نام پدیده‌ای است که منجر به افزایش میانگین دمای سطح زمین و اقیانوس‌ها شده است. طی 100 سال گذشته، زمین به طور غیرطبیعی حدود 0.74 درجه سانتیگراد گرم‌تر شده که این موضوع دانشمندان را نگران کرده‌است. برخی از دانشمندان معتقدند که دهه‌‌های پایانی قرن بیستم، گرم‌‌ترین سال‌های 400 سال اخیر بوده‌است. گزارش‌ها حاکی از آن است که ۱۰ مورد از گرم‌ترین سال‌های جهان تنها از سال 1990 تا سال 2007 به ثبت رسیده ‌است که این میزان در 150 سال گذشته بی‌سابقه بوده‌است.به نظر می‌رسد فعالیت‌های صنعتی در ایجاد این مشکل بسیار موثر است و به گرم شدن زمین کمک می‌کند.

از سال 1880 اندازه‌گیری دمای هوای زمین آغاز شده‌است و تاکنون نیز ادامه دارد. پیش‌بینی می‌شود که تا سال 2014 زمین شاهد رکورد بی‌سابقه گرم شدن باشد. همچنین گفته می‌شود گرم‌ شدن کره زمین، در سال 2100 باعث خشکسالی شدید، گرمای سوزان و توفان‌های وحشتناک خواهد شد.

در مورد دلایل این پدیده، یک سری از تئوری‌ها بر تأثیر گازهای گلخانه‌ای بر این فرآیند مبتنی است و برخی دیگر فرآیندهایی نظیر فعالیت‌های آتشفشانی و زمین گرمایی و همچنین فعالیت‌های خورشیدی را دلیل این پدیده می‌دانند. استناد این دانشمندان برای گفته‌های خویش، وقوع دوره‌های سرد و گرم در طول مدت زمانی است که از عمر زمین می‌گذرد.

به عقیده بسیاری از دانشمندان با افزایش آگاهی‌های عمومی، مصرف بهینه سوخت و انرژی، افزایش سطح فضای سبز و جلوگیری از تخریب جنگل‌ها، بازیافت مواد و استفاده از انرژی‌های جایگزین سوخت‌های فسیلی مانند باد و خورشید می‌توان این پدیده و اثرات منفی آن بر زندگی بشر را کنترل کرد.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم خرداد 1391ساعت 1:16  توسط محمد دشتی ها | 

همشهری آنلاین: رییس دانشگاه شهید بهشتی گفت: اگر اقیانوس‌ها نباشند دمای زمین به بیش از 60 درجه افزایش می‌یابد که دراین صورت حیات در کره زمین غیر ممکن می‌شود

به گزارش ایرنا ، محمد مهدی طهرانچی، در نخستین همایش ملی اقیانوس شناسی گفت: آب به اشکال مختلف همچون رودخانه‌ها، اقیانوس‌ها، دریاها، یخچال‌ها در طبیعت وجود دارد که دائم از شکلی به شکل دیگر در تغییر است و همین روند حیات را میسر می‌سازد.

وی اظهار داشت: 67 درصد مساحت کره زمین را اقیانوس‌ها تشکیل می‌دهند که 78 درصد بارش روی اقیانوس‌ها انجام می‌شود و این منبع آبی منابع آب شیرین را به وجود می‌آورد.

وی ادامه داد: ایران کشوری است که مرزهای آبی زیادی دارد ،بنابراین باید جایگاه دریا و اقیانوس‌ها جزو اولویت‌های دستگاه‌های مرتبط با موضوع باشد که اگر با نگاه علم و فناوری به آن پرداخته شود بدون شک موفق خواهیم بود.

رییس دانشگاه شهید بهشتی اظهارداشت: در کشور ما متاسفانه فقط دو دانشگاه به صورت تخصصی در زمینه دریا فعالیت می‌کنند و تنوع رشته‌ها نیز بسیار محدود است که باید در این زمینه سرمایه گذاری بیشتری صورت گیرد.

وی گفت: امیدواریم بتوانیم با حمایت وزارت علوم تحقیقات و فناوری و شورای عالی تحقیقات و فناوری ( عتف ) گام‌های موثری در این راه برداریم.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم خرداد 1391ساعت 10:32  توسط محمد دشتی ها | 

نتایج یک تحقیق نشان می‌دهد تغییر روش کشاورزان در تولید مواد غذایی و کاهش میزان مصرف گوشت سالانه شهروندان کشورهای پیشرفته می‌تواند نقش کلیدی در کاهش اثرات گرمایش زمین داشته باشد

به گزارش خبرگزاری مهر، تحقیقات انجام شده از سوی اریک دیویدسون مدیر مرکز تحقیقات وودز هول در ماساچوست تأکید کرده است تغییر روش کشاورزان در تولید مواد غذایی و کاهش مصرف گوشت قرمز باید با هدف کمک به برنامه تغییرات جوی سازمان ملل انجام شود.

کاهش اثرات گرمایش زمین به این معنا است که در کشورهای توسعه یافته شهروندان مصرف گوشت خود را تا سال 2050 به نصف برسانند که این امر می‌تواند تضمین کننده میزان غذای کافی برای تغذیه ساکنان درحال افزایش زمین باشد، چرا که تا سال 2050 جمعیت هفت میلیاردی کنونی زمین به 9 میلیارد نفر خواهد رسید.

درحال حاضر مصرف گوشت قرمز در کشورهای درحال توسعه درحال افزایش است و همین روند در کشورهای توسعه یافته نیز از مد‌ت‌ها قبل مشاهده شده است، روندی که می‌تواند موانع دشواری پیش روی کسانی بگذارد که به دنبال کاهش انتشار نیتروژن مونوکسید هستند.

نیتروژن مونوکسید یک گازگلخانه‌ای است که در کنار سایر گازهای گلخانه‌ای چون دی اکسید کربن و متان به گرمایش زمین کمک می‌کند. در اشکال دیگر نیتروژن یکی از عوامل آلاینده راه‌های آبی چون خلیج مکزیک است چرا که در این مناطق جریان زیاده از حد نیتروژن مناطق کشاورزی به ایجاد مناطق کم اکسیژن منتهی شده که این امر برای زندگی دریایی مناسب نیست.

این تحقیقات همچنین نشان داده است که بیش از 80 درصد نیتروژن مونوکسیدی که انسان عامل ایجاد آن است از بخش کشاورزی ناشی می‌شود.

ازآنجا که کودهای شیمیایی نیتروژن محور بخش ضروری از تولید مواد غذایی مدرن هستند و جمعیت به سرعت در حال رشد است، کاهش انتشار نیتروژن مونوکسید یک اقدام مهم اما دشوار تلقی می‌شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391ساعت 11:8  توسط محمد دشتی ها | 

چارچوب کنوانسیون سازمان ملل درباره تغییرات اقلیمی یا UNFCCC * پیمانی است که در سال 1990 توسط سازمان ملل متحد برای کنترل تغییرات اقلیمی زمین پایه‌گذاری شد

در نشست سال 1992 سازمان ملل در ریو دو ژانیرو، 154 کشور به عضویت این پیمان درآمدند و تا امروز این تعداد به 192 عضو رسیده‌است.

هدف این پیمان تنظیم کردن میزان گازهای گلخانه‌ای اتمسفر به طوری است که اکوسیستم زمین فرصت بازیافتن چرخه طبیعی خود را داشته باشد.

براساس UNFCCC، کشورهای عضو تشویق می‌شوند تا برای جمع‌آوری و به اشتراک گذاشتن اطلاعات در مورد کاهش گاز‌های گلخانه‌ای تلاش کننند.

این در حالی است که بر اساس این پیمان، هیچ یک از فعالیت‌های کشورهای در راستای اهداف پیمان نباید امنیت مواد غذایی و توسعه اجتماعی و اقتصادی را با خطر روبرو سازد.

کشورهای عضو UNFCCC به سه دسته تقسیم می‌شوند:
کشورهای عضو پیوست یک و دو : کشورهای صنعتی و توسعه یافته‌ای هستند که بر اساس این پیمان ملزم به کاهش گسیل گازهای گلخانه‌ای از جمله کربن دی‌اکسید می‌شوند. اگر اعضای پیوست یک، به اهداف مشخص شده UNFCCC  نرسند، باید در فعالیت‌های کاهش گسیل سرمایه گذاری کنند.
کشورهای در حال توسعه که هیچ الزامی برای کاهش فوری گسیل ندارند. این امر در اصل برای جلوگیری از کاهش توسعه اقتصادی و صنعتی این کشورهاست.

پیمان کیوتو

پیمان کیوتو یکی از زیر شاخه‌های UNFCCC است که 37 کشور صنعتی و اعضای اتحادیه اروپا را متعهد می‌کند تا گسیل گازهای گلخانه‌ای خود را در سال 2008 تا 2012، به 5 درصد این میزان در سال 1990 برسانند.

تفاوت بین پیمان UNFCCC و زیرشاخه‌های آن که به پروتکل نیز معروف هستند، این است که UNFCCC تنها کشورها را به کاهش گسیل تشویق می‌کند ولی اعضای عضو پروتکل الزاماً باید به اهداف کاهش گسیل دست یابند.

*United Nations Framework Convention on Climate Change
 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم فروردین 1391ساعت 15:18  توسط محمد دشتی ها | 

همشهری آنلاین: دیرینه شناسان آمریکایی کشف کردند که ابعاد بدن پستانداران برای سازگاری با افزایش دما در دوره‌های گرمای جهانی کاهش و با افزایش دوره‌های سرما افزایش یافته است

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان دانشگاه فلوریدا و دانشگاه نبراسکا با مشاهده تکامل اسب‌های اولیه‌ای که در حدود 50 میلیون سال قبل در دوره "حداکثر گرمایی پالئوسن- ائوسن" می‌زیسته‌اند ارتباط میان گرمایش جهانی و اندازه متوسط پستانداران را پیدا کردند و نشان دادند که با افزایش دما در دوره‌های گرمای جهانی ابعاد بدن پستانداران کاهش یافته است.

این محققان در این خصوص توضیح دادند: "اندازه بدن این اسب‌ها به ابعاد یک سگ رسید. نکته شگفت انگیز در اینجاست که پس از کاهش مجدد دما بدن آنها مجدداً بزرگ شد."

دانشمندان اسب اولیه‌ای با عنوان "سیفریپوس" را مورد بررسی قرار دادند که در دوره "حداکثر گرمایی پالئوسن- ائوسن" در آمریکای شمالی می‌زیسته است.

در این دوره که 175 هزار سال به طول انجامید تمرکز بالای دی اکسید کربن در اتمسفر و در اقیانوس‌ها سبب افزایش دمای متوسط جهانی بین 6 تا 12 درجه سانتیگراد شد.

مقایسه اسب‌های امروزی با اسب‌هایی که در دوره گرمای جهانی 50 میلیون سال قبل می زیسته است

دیرینه شناسان آمریکایی با بررسی اندازه و ایزوتوپ‌های فسیل‌هایی که در سایت دیرینه شناختی Wyoming کشف شده‌اند تکامل "سیفریپوس" ردیابی و کشف کردند که این حیوان در مسیر تکامل خود از یک حیوان 5.4 کیلوگرمی به یک حیوان در حدود 3.8 کیلویی (در ابعاد یک گربه خانگی) تبدیل شده و سپس در طول 45 هزار سال بعد از آن تا حدود 6.8 کیلوگرم بزرگ شده است.

اندازه این اسب اولیه تا پایان دروه گرمای جهانی در حدود 30 درصد کاهش یافته است.

دانشمندان این فرضیه را کشف کردند که افزایش دما و یا تمرکز بالای دی اکسید کربن سبب بروز پدیده "کوتولگی" (نانیسم) در پستانداران این دوره شده است.

دیرینه شناسان نگرانند که به سبب گرمای جهانی جدید، این رویداد در حیواناتی که ظرف دو قرن آینده به وجود می‌آیند نیز رخ دهد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 17:17  توسط محمد دشتی ها | 

تغییرات آب و هوایی ناشی از افزایش انتشار دی اکسید کربن تا سال 2100 می‌توانند اکوسیستم زمین را تغییر دهد. در این راستا، طرحهای مختلفی به ویژه استفاده از دوچرخه و خودروهای برقی ارائه شده‌اند که می‌توانند تا سال 2050 تولید دی اکسیدکربن را 60 درصد کاهش دهند.

به گزارش مهر، یکی از راههای تغییرات اقلیمی و آب و هوایی، افزایش انتشار گازهای گلخانه یو به ویژه دی اکسید کربن است که می‌تواند از راههای مختلفی به ویژه استفاده از خودروهای دارای موتورهای سوخت فسیلی افزایش یابد.

تحقیقات مرکز تحلیل اطلاعات دی اکسید‌کربن وزارت انرژی آمریکا نشان می‌دهد که در سال 2010 یک رکورد بالا در انتشار دی اکسید کربن ناشی از سوختهای فسیلی، اشتعال و تولید سیمان به ثبت رسیده است.

برپایه این اطلاعات، در سطح جهانی 9.139 تراگرم کربن اکسیده از این منابع منتشر شده است. یک تراگرم برابر با یک میلیون تن است.

این کربن اکسیده با افزوده شدن حجم وسیعی از مولکولهای اکسیژن به دی اکسید کربن تبدیل و در نتیجه بیش از 33.5 میلیارد تن دی اکسید کربن وارد اتمسفر شده است.

  • تغییر اکوسیستم به دلیل تغییرات اقلیمی

تازه‌ترین اطلاعات لابراتوار Jet Propulsioناسا که در مجله علمی تغییر اقلیم منتشر شده است، حکایت از آن دارند که تغییرات آب و هوایی تا سال 2100 حداقل نیمی از مناطق زمین با پوشش گیاهی را تغییر خواهند داد و 40 درصد از اکوسیستم را به شکل دیگری تبدیل می کنند. برای مثال، جنگل گیاهان پهن برگ به توندرا و علفزارها به بیابان تغییر شکل می‌دهند.

این محققان مدلی را مورد بررسی قرار دادند که توضیح می دهد چه گیاهانی با چه نوع اقلیمی سازگار می شوند. به این ترتیب توانستند تغییرات دما و بارش را در دهه های آینده پیش بینی کنند.

حاصل این پیش بینی‌ها نقشه‌ای از مناطق حساس سیاره زمین است که نشان می‌دهد تقریباً 30 درصد از پوشش گیاهی تمام نواحی دنیا دستخوش تغییر می‌شوند و به خصوص نیمکره شمالی با تغییرات اکوسیستمی ریشه‌ای‌تری مواجه خواهد شد.

جان برگنگرن، یکی از مولفان این تحقیق توضیح داد: این بررسیها روش جدیدی از نگاه به تغییرات اقلیمی را شرح می‌دهند. هرچند هشدارهای مربوط به ذوب یخها و افزایش سطح دریا مهم هستند اما نتایجی که این تغییرات بر روی اکوسیستم می‌گذارند مهمترند.

نتایج تحقیقات دیگری که توسط محققان دانشگاه میدسوئد
انجام و در مجله Landscape منتشر شد، نمونه دیگری از آنچه که می‌تواند در اثر تغییرات آب و هوایی رخ دهد را نشان می‌دهد.

این محققان در بعضی از مناطق کوهستانی در سوئد که زمانی پوشیده از یخ بودند اما اکنون ذوب شده‌اند، فسیلهایی از درخت فان و درخت کاج را یافتند که 4 هزار و 400 سال قدمت دارند.

لیزا اوبرگ، سرپرست این تیم تحقیقاتی اظهار داشت: در آن عصر، دما در حدود 3.5 درجه بالاتر از حال حاضر بود. شرایطی که می‌تواند در آینده‌ای نزدیک تکرار شود.

  • راههای پیشگیری از صرفه جویی در تولید دی اکسید کربن

اتحادیه اروپا هدف جدیدی را پیش بینی کرده است که براساس آن اگر تمام شهروندان در فضاهای شهری به جای استفاده وسایط حمل و نقل عمومی از دوچرخه استفاده کنند می‌توان تا سال 2050 در حدود 60 درصد دی اکسید کربن کمتری تولید کرد.

این آمار که در گزارش فدراسیون دوچرخه سواران اروپا ارائه شده است نشان می‌دهد که چگونه انتشار آلایاینده‌های تولید شده از وسایط حمل و نقل عمومی در سالهای اخیر 36 درصد افزایش یافته‌اند.

به گفته این محققان، اگر هر شهروند به جای استفاده از خودروی شخصی یا اتوبوس حداقل 5 کیلومتر در روز از دوچرخه استفاده کند، بین 33 تا 72 میلیون تن دی اکسید کربن صرفه جویی می‌شود.

بنویت بلوندل، محقق فدراسیون دوچرخه سواران اروپا در این باره توضیح داد: متقاعد کردن مردم به استفاده از دوچرخه نسبت به ترغیب مردم در استفاده از خودروی برقی ساده‌تر و اقتصادی‌تر است، بدین دلیل که خرید یک دوچرخه از دیدگاه اقتصادی مناسبتر از یک خودروی برقی است.

  • دانمارک و هلند؛ دو نمونه موفق در استفاده از دوچرخه

این تحقیق با ذکر مطالعات موردی، دانمارک و هلندرا مثال زده است. براین اساس، در کپنهاگ، پایتخت دانمارک، 36 درصد از مردم (بیش از 180 هزار نفر) برای رسیدن به محل کار یا مدرسه از دوچرخه استفاده می‌کنند و پیش بینی می‌شود که این رقم تا سال 2015 به 50 درصد برسد.

کوهل میسپلون، مولف این تحقیق در این خصوص گفت: همچنین نباید هلندی‌ها را فراموش کنیم. چون مردم این کشور نیز دوچرخه سواران مشتاقی هستند.

درحقیقت، آمستردام به خاطر 400 کیلومتر پیست دوچرخه سواری خود شهرت جهانی دارد. همچنین می‌توان گفت که دوچرخه در شهر سو از یک محبوبیت طبیعی برخوردار است.

شهرداری این شهر به خاطر ترویج استفاده از دوچرخه، برنامه‌ای را برای محو خودروهای دارای موتورهای با سوخت فسیلی تا سال 2050 ارائه کرده است.

در این راستا، 9 میلیون یورو برای سال آینده برای خرید خودروهای برقی شرکتی اختصاص یافته و پیش بینی شده است که تا سال 2013 ستونهای کوچکی برای شارژ بیش از هزار خودروی برقی در تمام شهر نصب شوند.

  • کشورهایی که بیشترین دوچرخه را دارند

برپایه تازه‌ترین آمارها شهروندان چینی رتبه نخست را در مالکیت دوچرخه در سطح جهانی دارند و پس از آنها مردم کشورهای آمریکا ژاپن آلمان هند و ایتالیا قرار گرفته‌اند.

این درحالی است که برپایه این اطلاعات، اگرچه 30 میلیون نفر از ایتالیایی‌ها مالک دوچرخه هستند اما آن را در گاراژ نگه می‌دارند و تنها در آخر هفته‌ها و یا برای گردش در پارکهای عمومی مورد استفاده قرار می‌دهند.

درحالی که برای رساندن کودکان به مدرسه و یا رفتن به خرید روزانه، خودروی شخصی همچنان گزینه اول آنها است. به طوریکه این کشور از نظر نسبت تراکم خودرو به جمعیت یکی از رتبه‌های اول در دنیا را به دست آورده است که برابر با 600 خودرو در هزار نفر (متوسط اروپا 463 خودرو در هزار نفر) است.

یکی از دلایل بی علاقگی نسبت به استفاده از دوچرخه در مصارف غیر سرگرمی، عدم برخورداری از زیرساختهای موجود است. به طوریکه در این کشور پیستهای دوچرخه سواری یا وجود ندارند و یا از شرایط مناسبی برخوردار نیستند.

هرچند در فاصله زمانی سالهای 2000 تا 2010 مسافت پیستهای دوچرخه سواری در این کشور سه برابر شده است باوجود این، جابجایی شهری با دوچرخه در مدت این دهه بدون تغییر و بر روی 3.8 درصد باقی مانده است.

  • رواج استفاده از خودروهای برقی

در اروپا امسال نسبت به سال گذشته فروش خودروهای برقی رشد بالایی را به ثبت رسانده است. در این میان، آلمان کشوری است که بیشترین تعداد خریداران این نوع خودروها را به خود اختصاص داده است.

در این کشور در مدت 6 ماه گذشته علیرغم ارائه تسهیلات تنها 380 یورو، هزار و 20 خودروی از این نوع خریداری شده‌اند.

نقطه مقابل آلمان، کشور دانمارک قرار دارد که باوجود تسهیلات بالاتر، تنها 283 مدل خودروی برقی در این دوره به فروش رفته‌اند.

در ایتالیا که دارای پایین‌ترین رقم تسهیلات است تنها 103 خودروی برقی در سال 2011 ثبت شده‌اند. به طوریکه خودروهای برقی تنها 0.01 درصد از مجموع بازار خودروی کشور چکمه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند.


+ نوشته شده در  جمعه پنجم اسفند 1390ساعت 5:32  توسط محمد دشتی ها | 

يكي از قديمي‌ترين سندهاي استفاده از انرژي باد، به ايران باستان برمي‌گردد اما اكنون كمتر از پنج درصد اين انرژي در كشور ما براي توليد برق استفاده مي‌شود.

هنوز هم آثار نياكان ما كه با استفاده از نيروي باد، دلو يا چرخ چاه را به گردش درآورده و از چاه‌ها، آب را به سطح مزارع مي‌رساندند، در جاي جاي كشور باقي است، اما خيلي وقت است كه استفاده از اين نوع انرژي به دست فراموشي سپرده شده است.

اين درحالي است كه باد در مزارع بادي كشورهاي مختلف جهان برق فراواني توليد مي‌كند. از جمله دلايل تمايل كشورها براي افزايش ظرفيت توليد برق بادي، مزاياي بسيار زياد اين روش توليد انرژي است چراكه انرژي باد فراوان، تجديدپذير و پاك است و در همه جاي دنيا وجود دارد.

همچنين در مقايسه با استفاده از انرژي سوخت‌هاي فسيلي تقريبا هيچ گاز گلخانه‌اي منتشر نمي‌كند. همين دلايل كافي است تا كشورهاي دنيا درصدد باشند برق خود را از انرژي پايان ناپذير باد تامين كنند.

متاسفانه در اين گردونه رقابت، ايران از بسياري كشورها عقب است. سال 2010 چين و آمريكا رتبه‌هاي نخست و دوم دنيا را داشتند.

كشور ما هم توانايي و ظرفيت براي توليد حداقل يك‌چهارم برق مصرفي خود از اين طريق را دارد، اما با توليد تنها 100 مگاوات در رتبه سي و نهم جهان قرار دارد.

به گفته رييس مركز فناوري‌هاي كلان معاونت علمي و فناوري نهاد رياست جمهوري، ايران بيش از 10 هزار مگاوات ظرفيت موثر توليد الكتريسيته از انرژي باد را دارد.

غلامحسين رحيمي تاكيد مي‌كند اگر اراده، سرمايه و امكانات مالي به حد كافي موجود باشد، بخش خصوصي به‌جد در اين مسير گام بردارد و بانك‌ها نيز به لحاظ تامين منابع با سرمايه‌گذاران همكاري داشته باشند، به‌طور قطع مي‌توان در نصب نيروگاه‌هاي بادي و توليد برق به جايگاه مطلوبي از نظر استانداردهاي بين‌المللي دست يافت.

به اعتقاد بسياري از كارشناسان، ظرفيت كافي در كشور براي كاربردي كردن انرژي‌هاي نو از جمله باد و آفتاب وجود دارد، اما هنوز بستر مناسب اجرايي اين كار فراهم نشده است.

كنار گذاشتن بومي‌گرايي، جذب متخصصان، همكاري نزديك مسوولان محلي با سرمايه‌گذاران، همكاري بانك‌ها و انجام مطالعات توسط دانشگاه‌هاي نواحي مختلف مي‌تواند بستر لازم را براي استفاده از انرژي‌هاي نو فراهم كند.

در صورت فراهم شدن چنين ظرفيت‌هايي مي‌توانيم اميدوار باشيم از بادهاي 120 روزه سيستان در زابل، زهك و هيرمند تا بادهاي پيوسته مناطقي همچون منجيل و بينالود را براحتي و به عنوان منابع انرژي فناناپذير به‌كار گيريم.

منبع:جام جم آنلاین

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اسفند 1390ساعت 4:49  توسط محمد دشتی ها | 

توفان‌ها و تندبادهاي دريايي از جمله مقوله‌هاي مهمي به شمار مي‌آيند كه در چند دهه گذشته و همزمان با گسترش صنايع و به دنبال آن بر هم خوردن هر چه بيشتر تعادل حاكم بر محيط زيست زمين، پرخروش‌تر از هر زمان ديگري شده‌اند.

اين پديده‌هاي جوي كه به عقيده برخي كارشناسان اين روزها ديگر نبايد به آنها به عنوان پديده‌هايي كاملا طبيعي نگاه كرد، ارتباطي تنگاتنگ با يك سري فجايع طبيعي دارند كه شايد تا امروز هيچ كس حتي تصور آن را نيز نمي‌كرده است.

براساس تازه‌ترين مطالعات گروهي از دانشمندان دانشگاه ميامي ارتباط مستقيمي ميان زمين‌لرزه‌ها با توفان‌ها و تندبادهاي دريايي در مناطق حاره‌اي وجود دارد. آنها دريافته‌اند كه توفان‌ها و تندبادهاي دريايي نقش اساسي در وقوع زمين‌لرزه‌ها دارند.

آنها براي اثبات ادعاي اخير خود به زمين‌لرزه‌هاي سال 2010 هائيتي و تايوان اشاره مي‌كنند و آنها را نتيجه توفان‌ هاي مخرب دريايي عنوان مي‌كنند. در چند دهه اخير وزش توفان‌هاي مخرب حاره‌اي شدت بيشتري يافته و اين مسأله دانشمندان را نگران كرده است.

مطالعات اين دانشمندان نشان مي‌دهد بارش‌هاي شديد باراني كه در چند دهه اخير شدت بيشتري پيدا كرده‌اند، يكي از عوامل اصلي وقوع زمين‌لرزه‌هاي شديد در مناطق اطراف كمربند حاره‌اي زمين به شمار مي‌آيند. همزمان و پس از بارش‌هاي شديد و بي‌وقفه فرآيندي موسوم به رانش زمين روي مي‌دهد.

گذشته از آن به دليل سست ‌شدن لايه‌هاي خاك، فرسايش خاك نيز كاملا بديهي خواهد بود. در علم زمين ‌شناسي فرآيند سست‌ شدن زمين يكي از مهم‌ترين عوامل تشديد قدرت زمين‌لرزه‌ها به شمار مي‌آيد و اين همان چيزي است كه در خلال بارش‌هاي شديد روي مي‌دهد.

به اين ترتيب، مواد و تركيبات مختلفي در پوسته خارجي زمين جابه‌جا مي‌شوند. دانشمندان دانشگاه ميامي به اين نتيجه رسيده‌اند كه چنين شرايطي مقدمات لازم براي شكل‌گيري زمين‌لرزه و حركت لايه‌هاي سطحي زمين در گسل‌ها را فراهم مي‌كنند.

به عقيده آنها، زماني كه فشار كمتري بر گسل‌ها وارد مي‌شود (اين كاهش فشار در نتيجه فرسايش خاك و رانش زمين صورت مي‌گيرد) احتمال وقوع زمين‌لرزه‌ها به مراتب بيشتر نيز مي‌شود.

دانشمندان براي اين‌كه به نتايج مطمئن و نسبتا قطعي دست پيدا كنند، داده‌هاي مربوط به زمين‌لرزه‌هاي شديد تايوان و هائيتي را مورد بررسي قرار دادند.

آنها در ادامه متوجه برخي اشتراكات ميان اين زمين‌لرزه‌هاي بزرگ شدند. اين زمين‌لرزه‌ها طي يك بازه زماني چهار ساله و به دنبال فصلي از بارش‌هاي شديد و بي‌وقفه حاره‌اي روي دادند البته دستاوردهاي اين بررسي صرفا به چند سال اخير معطوف نبوده است به طوري كه دانشمندان نمونه‌هاي ديگري از زمين‌لرزه‌هاي مرتبط با بارش‌هاي شديد ناشي از توفان‌هاي حاره‌اي در يك قرن اخير به دست آورده‌اند.

از جمله آنها مي‌توان به توفان مخرب «موراكوت» در سال 2009 اشاره كرد كه تايوان را درنورديد. در همان سال و به دنبال وزش اين توفان، زمين‌لرزه قدرتمندي با شدت 6.2 ريشتر بخش‌هايي از اين كشور را به لرزه درآورد.

يك سال بعد زمين‌لرزه‌اي به شدت 6.4 ريشتر بار ديگر در اين كشور روي داد. همچنين دانشمندان متوجه توفان «هرب» در سال 1996 شدند كه دو سال پس از آن، زمين‌لرزه 6.2 ريشتري به وقوع پيوست و يك سال بعد نيز زمين‌لرزه به مراتب قدرتمندتري با شدت 7.6 ريشتر به وقوع پيوست.

توفان «فلوسي» در سال 1969 و زمين‌لرزه 6.2 ريشتري سال 1972 مثال ديگري در اين زمينه است و البته جديدترين آنها مربوط به هائيتي و زمين‌لرزه مخرب 7 ريشتري سال 2010 اين كشور مي‌شود كه تنها يك سال و نيم پس از چند توفان مخرب حاره‌اي به وقوع پيوست.

دانشمنداني كه اين پروژه را براي ماه‌هاي طولاني زير نظر داشته‌اند، مي‌گويند زمين‌لرزه‌ها را مي‌توان يكي از پيامدهاي احتمالي توفان‌هاي قدرتمند حاره‌اي دانست. در حقيقت با وزش اين توفان‌ها و آغاز فرآيند بارش‌هاي بي‌وقفه زمينه لازم براي وقوع زمين‌لرزه‌هاي قدرتمند در همان مناطق هموار مي‌شود.

آنچه اين دانشمندان انجام داده‌اند، تنها تلاش علمي در نوع خود به شمار نمي‌آيد. سال 2009 نتايج مطالعه مشابهي در نشريه نيچر به چاپ رسيد كه حاكي از وجود ارتباطي تنگاتنگ ميان توفان‌هاي مخرب تايوان و زمين‌لرزه‌هاي آهسته اين كشور است.

به عقيده محققاني كه آن پروژه را دنبال كرده بودند، در تايوان كه معمولا توفان‌هايي از اين دست مي‌وزد زمين ‌لرزه‌هايي نيز به وقوع مي‌پيوندند كه به جاي آزادسازي مقادير عظيمي از انرژي در يك بازه زماني چند ثانيه‌اي، در طول چند ساعت يا حتي چند روز روي مي‌دهند و از اين رو به آنها زمين‌لرزه‌هاي آهسته گفته مي‌شود.

هر دوي اين مطالعات به نظريه جالب توجهي گره خورده‌اند كه hydroseismicity عنوان مي‌شود. اين نظريه نخستين بار سال 1987 مطرح شد كه براساس آن، ارتباطي ميان متغيرهاي محلي مربوط به بارش‌ها و فعاليت‌هاي درون زميني وجود دارد.

محققاني كه از اين نظريه دفاع مي‌كنند معتقدند مي‌توان از آن به عنوان ابزاري مناسب براي كسب آمادگي‌هاي اوليه در رويارويي با زمين‌لرزه‌هاي مخرب استفاده كرد. در حقيقت آنها بر اين باورند كه اين نظريه ابزاري سودمند در بهبود نتايج پيش‌بيني‌هاي محيطي است.

دانشمندان دانشگاه ميامي تاكنون وجود ارتباط ميان توفان‌هاي مخرب و بارش‌هاي حاره‌اي با زمين‌لرزه‌ها را در دو منطقه هائيتي و تايوان مورد بررسي قرار داده‌اند، اما آنها اين پرسش را مطرح مي‌كنند كه آيا چنين ارتباطي در ساير مناطق زمين كه پذيراي توفان‌هاي حاره‌اي هستند، ديده مي‌شود؟ آنها براي يافتن پاسخي مناسب براي اين پرسش در نظر دارند كه بررسي‌هاي خود را در مناطق ديگري همچون ژاپن و فيليپين كه در طول سال زمين‌لرزه‌هاي متعددي را در خود مي‌بينند، دنبال كنند.

ژاپن ازجمله زلزله‌خيزترين مناطق جهان به شمار مي‌آيد و از آنجاكه فاصله چندان زيادي نيز با مناطق حاره‌اي ندارد، گزينه‌اي مناسب براي دانشمندان اين پروژه به شمار مي‌آيد.

با توجه به آنچه دانشمندان درخصوص آينده زمين و افزايش اقدامات مخرب انساني مطرح مي‌كنند، از هم‌اكنون مي‌توان نسبت به افزايش شمار زمين‌لرزه‌هاي مرتبط با توفان‌هاي حاره‌اي و بارش‌هاي بي‌وقفه ابراز نگراني كرد.

افزايش سطح آب اقيانوس‌ها از يك سو و برهم خوردن تعادل جوي حاكم بر بسياري از مناطق زمين زمينه‌ساز قدرتمندتر شدن توفان‌هاي مخربي است كه  حوزه ساحلي بسياري از كشورهاي واقع در مناطق حاره‌اي را تهديد مي‌كند.

به گفته دانشمندان در صورتي كه اين فرآيند ادامه داشته باشد، وقوع زمين‌لرزه‌هاي مخرب نيز دور از ذهن نخواهد بود. از اين رو مي‌توان اين نتيجه‌گيري احتمالي را نيز مدنظر قرار داد كه بشر امروز در وقوع برخي زمين‌لرزه‌هاي مخرب در مناطق حاره‌اي تأثيرگذار است.

منبع: Gizmag
مترجم: مهدي پيرگزي

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام بهمن 1390ساعت 8:55  توسط محمد دشتی ها | 

دانشمندان ناسا اعلام کردند متوسط حرارت جهانی در سال گذشته نشان می دهد،2011 نهمین سال گرمی بوده که از 1880 تاکنون اطلاعات آن به ثبت رسیده است.

محققان مرکز «گاد دارد» ناسا اعلام کردند میانگین حرارت جهانی سطحی در سال 2011 برابر 0.92 درجه فارنهایت بوده است، درجه ای که نسبت به حرارت اواسط قرن بیستم بالاتر است. این مرکز ثبت اطلاعات حرارت زمین را از سال 1880 آغاز کرده است.

به گفته این محققان 11 سال اول قرن جدید نسبت به اواخر قرن بیستم از حرارت بالاتری برخوردار بوده و تنها سالی که در قرن بیستم در میان 10 سال گرمتر جهان قرار گرفته سال 1998 است.

این در حالی است که بالا رفتن حرارت جهانی با تاثیرات سرمای ناشی از الگوی حرارتی اقیانوسی «لانینا» و کاهش فعالیت های خورشیدی طی سال های گذشته همراه بوده است.

در گزارش ناسا آمده است حرارت بالای کنونی به واسطه تمرکز بالای گازهای گلخانه ای در اتمسفر زمین تثبیت شده است. دی اکسید کربن، اصلی ترین این گازهای گلخانه ای به واسطه فعالیت های مختلف انسانی تولید می شوند.

میزان کنونی دی اکسید کربن در اتمسفر زمین 390 بخش در میلیون است که نسبت به 285 بخش در میلیون سال 1880 و 315 بخش در میلیون سال 1960 حجمی قابل توجه است.

منبع:مهر

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم بهمن 1390ساعت 15:33  توسط محمد دشتی ها | 
22 آبان 1323 خورشيدي روزي سرنوشت ساز براي بشر و تاريخ علم به شمار مي‌رود. در آن تاريخ خلبان كورتيس تالبوت به اتفاق دانشمند همراهش دكتر شيفر در ادامه يك سري آزمايش‌هاي پژوهشگاه شركت جنرال الكتريك به ارتفاع 14 هزار پايي (4200 متري) پرواز كردند و حدود 5‌/‌1 كيلوگرم يخ خشك (دي اكسيد كربن منجمد) را ميان ابرها رها كردند.

آنها در مسير بازگشت و در حالي كه نتيجه كار خود را با هيجان و اشتياق نظاره مي‌كردند، از مشاهده برفي كه از دل ابرهاي بارور شده به پايين سر مي‌خورد، در پوست خود نمي‌گنجيدند. هر چند غوطه خوردن در ميان انبوهي از كريستال‌هاي درخشان برف نفس آدم را بند مي‌آورد، ولي واقعيت هيجان‌انگيزتر، خلق نخستين بوران دست‌ساز بشر در دنيا بود.

راه يافتن اين فناوري جديد به زندگي بشر هر چند دورنماي زيبا و نويدبخشي را حكايت مي‌كرد، اما در عين حال آنقدر ‌ فوق‌العاده‌ به نظر مي‌رسيد كه جايگاهي در مرتبه دستاوردهاي استثنايي دانش بشري نظير كشف ديناميت و شكافت هسته‌اي و صد البته تقدير تاريخي آنها پيدا كند. در واقع بعد از آزمايش موفق باروري ابرها با پاشيدن يخ خشك بر آنها، اين باور و احساس متولد شد كه نوع بشر بالاخره مي‌تواند افسار كنترل و هدايت آب و هوا، يكي از سركش‌ترين متغيرهاي سياره زمين را به دست گيرد. يك دهه پس از خاكستر شدن آتش جنگ جهاني دوم و همچنان كه تنش‌هاي جنگ سرد بيشتر مي‌شد و تب رقابت بر سر به نام زدن و تصاحب مرزهاي علم و فناوري بين طرفين بالا مي‌گرفت، ايالات متحده آمريكا به موضوع كنترل اوضاع جوي به عنوان سلاحي نيرومند نگاه مي‌كرد كه مي‌توانست از سلاح اتمي هم ويران كننده‌تر باشد.

جنگ سرد و گرم شدن بازار آب و هوا

در تابستان 1332 ايالات متحده با تشكيل كميته‌اي در سطح هيأت مشورتي رياست جمهوري در موضوع كنترل اوضاع جوي، نخستين گام در جهت به خدمت گرفتن قدرتي كه آنها را ناظم آب و هواي زمين مي‌ساخت، برداشت. اين كارگروه طبق اهداف تعريف شده ‌بايد ميزان كارايي و اثربخشي شيوه‌هاي اصلاح و تعديل آب و هوا را مشخص كرده و ضمنا محدوده عمل و دخالت دولت در چنين فعاليت‌هايي را نيز تعيين كنند.

خيلي زود و با شروع فعاليت‌هاي مختلف تحقيقاتي و تبليغاتي هر دو كشور آمريكا و شوروي در زمينه كنترل اوضاع جوي، رقابت داغي از ايده‌پردازي دانشمندان هر دو طرف در گرفت، به نحوي كه در همان سال‌هاي مياني دهه 1950(30 خورشيدي) پاي بحث و گفت‌وگوهاي علني و آزادانه آن در رسانه‌ها باز شد. بسته‌هاي پيشنهادي مختلفي از سوي دانشمندان در اين بحث و مناظره‌ها ارائه مي‌شد‌ كه ضمن تحريك و كنجكاوي طرف مقابل نسبت به دامنه نفوذ و قدرت ديگري، جنبه تبليغاتي و بازار گرمي عمومي نيز داشتند. از جمله متدهاي روياپردازانه و آرماني دانشمندان درباره راهكارهاي كنترل آب و هوا در آن سال‌ها مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

استفاده از رنگدانه‌هاي رنگي در كلاهك‌هاي يخ‌هاي قطبي به منظور ذوب كردن يخ آن نواحي و به راه انداختن سيلاب‌هاي ويران كننده، آزاد سازي مقادير عظيمي از گرد و غبار به ميان استراتوسفر براي افزايش نزولات جوي، احداث سدي مشتمل بر هزاران پمپ خيلي قوي در ناحيه تنگه برينگ (باريكه آبي كه حد فاصل آلاسكا و سيبري شرقي محسوب مي‌شود) براي بازهدايت آب‌هاي اقيانوس آرام، اين طرح به لحاظ نظري و روي كاغذ موجب افزايش دما در شهرهايي نظير نيويورك و لندن مي‌شد در حالي كه مهندس روسي آن معتقد بود به فرونشاندن سرماي شديد نيمكره شمالي خواهد انجاميد.

مقايسه آب و هوا با بمب اتم

در زمستان 1329 و در حالي كه جهان هنوز مرعوب و مبهوت پرده آخر نمايش جنگ دوم و نمايش هول‌انگيز شكافتن اتم بر سر ژاپني‌ها بود، پرونده كنترل اوضاع جوي براي گرفتن مجوز ورود به جرگه سلاح‌هاي راهبردي بخت بيشتري پيدا مي‌كند.

در آن تاريخ مقاله‌اي در باب دستيابي به قدرت ويرانگر در صورت توانايي كنترل آب و هوا منتشر مي‌شود كه نقل قول‌هايش از زبان دكتر لنگمير ـ برنده جايزه نوبل و پيشگام باران‌سازي و چهره معروف علمي آن روزها ـ هيزم آتش مسابقه تسليحاتي جنگ سرد را دو چندان مي‌كند. اين دانشمند خاطر نشان ساخته بود: «باران‌سازي يا كنترل آب و هوا مي‌تواند سلاحي به قدرتمندي بمب اتم باشد. همان‌طور كه دولت در مورد انرژي اتمي رفتار كرد، در مورد كنترل آب و هوا نيز بايد فرصت را مغتنم شمرده و دانش و قدرت آن را به چنگ خود درآورد.» اشاره لنگمير به زماني است كه آلبرت اينشتين در سال 1318 قدرت بالقوه سلاحي با فناوري شكافت اتمي را براي روزولت فاش كرد و توجه به آن موضوع به توليد نخستين بمب هسته‌اي دنيا منجر شد.

در آن زمان لنگمير از اعداد و ارقامي سخن مي‌گفت كه بالطبع جاي هيچ‌گونه بحث و تعللي را براي طرفين جنگ سرد جايز نمي‌شمرد؛ چرا كه بر حسب ميزان انرژي آزاد شده، تأثير 30 ميلي‌گرم يديد نقره تحت شرايط بهينه با تأثير و انرژي آزادشده يك بمب اتمي برابري مي‌كند. يديد نقره همان تركيب نام آشنايي بود كه در فرآيند باران سازي كاربرد داشت.

از ترنادوكشي تا تغيير فصول، از تخيل تا واقعيت

اوايل دهه 30 خورشيدي كميته كنترل آب و هواي آمريكا به شكل گسترده‌اي ميان روزنامه‌ها و نشريات پر خواننده كشور به نقل مطالبي مي‌پرداخت كه پيرامون چند و چون بهره‌مندي ايالات متحده از حربه كنترل اوضاع جوي و منافع ملي و برتري‌هاي ممكن و احتمالي دستيابي به چنين قدرتي دور مي‌زد.

در همين رابطه، طرح روي جلد شماره 7 خرداد 1333 نشريه معروف كولير مردي را نشان مي‌داد كه سامانه‌اي مشتمل بر تعدادي اهرم و كليد را به كار گرفته و به معناي واقعي كلمه در حال رقم زدن تغيير فصول است. نكته جالبي در همان مقاله آمده بود كه بيان مي‌كرد: «در زمانه‌اي كه عصر سلاح‌هاي اتمي و پروازهاي مافوق صوت است، آرزو و مقصودي باقي نمي‌ماند كه ظرف 50 سال دوم قرن بيستم جامه عمل به خود نگيرد.»

سناريوي يك سامانه كنترل آب و هوايي در آن زمان كه انصافا چيزي از جاذبه و هيجان فيلم‌هاي علمي ـ تخيلي و برخورد با نيروهاي شر كم نداشت، از اين قرار بود كه يك ايستگاه هواشناسي ايالتي روي صفحه رادارش تشكيل ابري تهديدآميز را تشخيص مي‌دهد كه به سمت شهر يا فلان ناحيه در حركت است. ريخت و ظاهر ابر مشاهده شده از ترنادويي (گردباد شديد) خبر مي‌دهد كه احتمالا در حال قوت گرفتن و گسترش بيشتر است، بنابراين پيام هشداري فوري به قرارگاه مركزي هواشناسي ارسال مي‌شود و ستاد فرماندهي نيز دستور از هم پاشاندن ابر مزبور را براي يگان هوايي صادر مي‌كند و كمتر از يك ساعت پس از رؤيت اوليه ترنادو، مركز عمليات پيامي به اين مضمون از هواپيما دريافت مي‌كند كه: «مأموريت انجام شد. يورش توفان درهم شكسته شد. بدون تلفات جاني و بدون خسارت اموال.»

به‌رغم گذشت 70 سال از انتشار آن گزارش خواندني و فارغ از اهدافي كه دنبال مي‌كرد، ذكري از پايان ماجرا و دورنمايي كه از رابطه آينده علم و انسان بازگو مي‌كند، خالي از لطف نيست. آنجا كه نوشته: «اين انهدام فرضي يك گردباد در بدو شكل‌گيري شايد امروز خيالي و خارق‌العاده به نظر برسد، اما ظرف 40 سال آينده مي‌تواند به واقعيت بدل شود.» در آن زمان تصور براين بود كه با توسعه دانش هواشناسي مي‌توان به راه‌هايي براي قلع و قمع گردبادها و تندبادهاي تازه شكل گرفته دست يافت و فراتر از آن مي‌توان با تسلط بر كل آب و هواي زمين، دشمن را در آن سوي سياره، زمينگير كرد. شايد به راستي اگر پژوهش در حوزه هواشناسي از پشتوانه مالي شايسته‌ و در خور جايگاهش برخوردار شود، بالاخره بتوان كنترل اوضاع آب و هوايي را در دست گرفت.

وقتي ابر و باد براي تباهي‌ بسيج مي‌شوند

در كنار چهره زيبا و نويدبخشي كه از توانايي كنترل متغيرهاي آب و هوايي و جلوگيري از فجايع طبيعي مي‌توان ديد، سايه دشمني و جنگ سرد در آن زمان آنقدر سنگين بود كه براي هر دستاورد علمي، كاربردي ويرانگر و نظامي انتظار مي‌رفت و در اين ميان قلم ژورناليست‌ها مجال خوبي براي ذكر قدرت و اهميت چنين سلاح راهبردي ويرانگري محسوب مي‌شد. در تابستان سال 1333 مقاله‌اي به قلم گزارشگر علمي آسوشيتدپرس منتشر مي‌شود و در بيان علت مزيت و برتري راهبردي منحصربه‌فردي كه در سايه به دست گرفتن كنترل اوضاع جوي نصيب ايالات متحده خواهد شد، وي چنين مي‌نويسد: «به لطف برخورداري از سلاح كنترل آب و هوا در آينده امكان آن فراهم خواهد شد كه با بارورسازي ابرهايي كه به سمت اتحاد شوروي حركت مي‌كنند، باران‌هاي سيل‌آسايي بر فراز روسيه ببارد يا اگر نتيجه عكس آن مورد نظر باشد، امكانش وجود خواهد داشت كه خشكسالي‌هاي ويرانگري را ايجاد كرد و محصولات كشاورزي را از طريق بارور سازي بيش از حد همان ابرها به كلي خشكاند و از صفحه روزگار محو كرد.» البته از شما چه پنهان كه در شرح پر آب و تاب اين كارزار آب و هوايي نكته ظريفي از قلم افتاده بود. در نبرد اعزام لشكر ابرهاي ويرانگر، روس‌ها فرصت جبران و انتقام‌گيري كمتري پيدا مي‌كنند، چون بيشتر حركت آب و هوا از سمت غرب به شرق است.

‌ ابر و باد مقابل مه و خورشيد و فلك كم مي‌آورند

با توجه به آغاز فعاليت‌هاي آژانس فضايي آمريكاـ ناساـ در همان دهه كه از چرخش معني دار اين كشور به سمت فضا و تسخير قلمروهاي دور حكايت داشت، فروكش كردن تب كنترل آب و هوا نيز دور از انتظار نبود. در سال 1337 دكتر ادوارد تلر ـ پدر بمب هيدروژني ـ در مقابل كميسيون فرعي سنا اعتراف كرد اطمينان و اعتقادش براي موفقيت برنامه سفر انسان به ماه بيشتر از امكان به چنگ آوردن قدرت تغيير آب و هواست، ولي تحقق مورد دوم را هم محتمل مي‌داند و چنانچه اتحاد شوروي ظرف 5 سال به آن دست يابد يا تا 50 سال ديگر هم ناكام بماند، برايش جاي تعجبي نخواهد داشت.

با اين وصف، كميته مشورتي كنترل آب و هواي آمريكا جا خالي نكرد، همان سال طي مقاله‌اي هشدار داد چنانچه كشور دشمني، مسأله كنترل آب و هوا را حل كرده و بتواند قبل از ما در جايگاه كنترل گسترده و فراگير الگوهاي آب و هوايي ظاهر شود، عواقب آن مي‌تواند از جنگ هسته‌اي هم فاجعه بارتر بشود.

البته در كنار اقداماتي كه درخصوص كنترل آب و هوا و سوءاستفاده از آن به عنوان جنگ‌افزار مطرح مي‌شد، اين جريان با انتقادات و بدبيني‌هايي نيز مواجه بود كه مشخصا در گزارش سال 1343 شوراي ملي تحقيقات آمريكا بازتاب يافت. شوراي تحقيقات نتيجه‌گيري كرده بود كه ورود به برنامه‌هاي عملياتي تغيير و اصلاح مدل‌هاي آب و هوايي اقدامي نابهنگام و بي‌موقع است. اول از همه بايد مسائل بنيادي بسياري حل و فصل شوند. گزارش تحقيق و پژوهش شورا نشان مي‌دهد تحقيق و رسيدگي بردبارانه و طولاني فرآيندهاي جوي كه با مطالعه و شناسايي كاربردهاي فني و تخصصي همراهي شود، نهايتا مي‌تواند به تغيير و تعديل مدل‌هاي آب و هوايي سودمند و موثر بينجامد؛ ولي تاكيد مصرانه شورا بر اين است كه مقياس زماني مورد نياز براي موفقيت در اين عرصه احتمالا بازه‌اي چند دهه‌اي خواهد بود.

آب و هوا و دوره چرخش‌هاي گرمايي و سرمايي يا خشكسالي و تر سالي به قدري خارج از حوزه درك زماني بشر است و آنقدر پيچيدگي دارد كه مطمئنا و در صورت دست زدن به تركيب فعلي آن، عواقبش گريبان‌‌ سرزمين صاحب اين قدرت را نيز خواهد گرفت.

بشر بايد يك بار براي هميشه باور كند كه فقط يك زمين براي زندگي وجود دارد و دست از بازي هاي كودكانه و جنگ و دشمني بر دارد .مثال سوداي بشر براي كشف رموز هستي و دست يافتن به قدرت نهفته در آنها كه عمدتا به طمع سلطه بر همه چيز و همه‌كس صورت مي‌گيرد، مثال چشم تنگ دنيا دوست و خاك گور است و اين حكايت همچنان باقي است.

Smithsoonian / مترجم :مهريار ميرنيا

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم دی 1390ساعت 7:41  توسط محمد دشتی ها | 

آسمان منطقه بیرمنگام در آلابامای آمریکا در بامداد روز 16 دسامبر توسط امواج سونامی بزرگی در نوردیده شد.

به گزارش مهر، ساکنان شگفت زده آلاباما از این پدیده آسمانی عکسهای متعددی ثبت کرده و به مرکز هواشناسی منطقه خود ارسال کردند تا منشاء شکل گیری این سونامی در میان ابرها را دریابند.

به گفته متخصصان هواشناسی، این ابرها نمونه هایی اولیه از امواج مشهور به امواج کلوین-هلمولتز هستند که چه در آسمان به وجود بیایند و چه در دریا، تشکیل آنها تحت تاثیر حرکت سریع لایه ای از یک جریان سریع بر روی لایه‌ای کند‌تر و ضخیمتر قرار دارد.

برای مثال امواج آبی زمانی شکل می گیرند که لایه‌ای از یک جریان سریع بر روی لایه‌ای کند و زیرین جاری شود. زمانی که تفاوت میان سرعت آب و باد تا نقطه ای معین افزایش پیدا می‌کند، امواج می‌شکنند، قله آنها به سمت پایین فروریخته و شکل امواج کلوین‌ هلمولتز را به خود می‌گیرند.

بر اساس گزارش دیسکاوری، متخصصان هواشناسی معتقدند این پدیده در ارتفاعات آسمان بر روی ابرها نیز رخ می‌دهد. در تصاویر به ثبت رسیده احتمالا وجود لایه‌ای سرد از هوا در نزدیکی زمین، جایی که سرعت باد نیز پایین است، و لغزیدن لایه‌ای سریعتر از هوا بر روی این لایه منجر به بالا کشیده شدن سطح رویی ابرهای لایه زیرین و تشکیل چنین امواج ابری سونامی مانندی شده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آذر 1390ساعت 10:25  توسط محمد دشتی ها | 

اجلاس آب و هواي سازمان ملل متحد در شرايطي به كار خود پايان داد كه نتيجه مثبت آن براي كارشناساني كه اين اجلاس را شكست‌خورده مي‌دانستند، غافلگيركننده بود.

اين اجلاس دو هفته پيش در حالي كه 190 كشور شركت كننده در آن از همان ابتدا به دو گروه موافق و مخالف روند كاهش گازهاي گلخانه‌اي تقسيم شده بودند، در دوربان آفريقاي جنوبي كار خود را آغاز كرد.

در جريان برگزاري كنفرانس به نظر نمي‌رسيد هيچ توافقي ميان اين دو گروه حاصل شود، راي نهايي مبني بر لزوم كنترل گازهاي گلخانه‌اي در ساعات پاياني كنفرانس اعلام شد و موجي از هيجان در ميان كشورها و دوستداران محيط زيست به راه انداخت.

اجلاس دوربان براي پيدا كردن جايگزيني براي پيمان كيوتو ـ كه دوره اجرايي آن سال آينده به پايان مي‌رسد ـ و با هدف كاهش توليد گازهاي گلخانه‌اي براي كنترل روند گرم شدن زمين برگزار شد و براي اولين بار تمامي كشورهاي جهان كه نقش عمده‌اي در آلوده كردن هوا دارند، ملزم شدند براي كاهش گازهاي گلخانه‌اي اقدام كنند.

توافق نهايي براي كاهش گازهاي گلخانه‌اي از آنجا به عنوان دستاورد بزرگ اين اجلاس مطرح مي‌شود كه با وجودي كه سال‌هاست مردم جهان در اثر تبعات منفي اين گازها در معرض آسيب جدي قرار گرفته‌اند، به نظر مي‌رسيد اين بار هم كشورهاي مختلف هر كدام بنا بر مصلحت خود با اين اجلاس برخورد كنند.

كشورهاي مختلف صنعتي كه در راس آنها ايالات متحده آمريكا، ژاپن، كانادا و روسيه قرار دارند همواره در پي عقب انداختن مذاكرات بين‌المللي درباره توافق‌نامه جديد جهاني در اين رابطه بوده‌اند و در شرايطي كه هند و برزيل نيز به عنوان دو كشور عمده در حال توسعه به كشورهاي صنعتي مخالف پيوسته بودند، چنين توافقي را مي‌بايست برگ برنده‌اي در كارنامه سازمان ملل متحد محسوب كرد.

انتظار مي‌رود اين توافق تا سال ۲۰۲۰ ميلادي به اجرا درآيد بنابراين اگرچه نمي‌توان به كاهش گاز‌هاي گلخانه‌اي به اين زودي‌ها اميدوار بود، اما در نهايت مي‌توان به چشم‌اندازي دور از كاهش آلاينده‌هاي محيطي چشم‌اميد داشت.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1390ساعت 7:44  توسط محمد دشتی ها | 

محققان انستيتو تكنولوژي كاليفرنيا براي نخستين بار توانستند به صورت مستقيم دماي سطح مريخ در روزگاران قديم را اندازه‌گيري كنند.

نتايج اين تحقيق با آنچه از گذشته گرم‌تر و مرطوب‌تر مريخ، مي دانيم اندكي در تناقض است.

دانشمندان با بررسي مواد معدني موجود در يك شهابسنگ چهارونيم ميليون ساله كه منشأ آن سياره مريخ است ، به اين نتيجه رسيدند كه اين تركيبات معدني در دماي حدود 18 درجه سانتيگراد شكل گرفته‌اند و  اين دما، نه خيلي سرد و نه گرم است. اطلاع از دماي مريخ براي درك بهتر شرايط آب و هوايي گذشته آن، لازم و ضروري است.

‌كشف دلتاهاي قديمي، بستر رودخانه‌اي و رسوبات معدني توسط مريخ‌پيماها و فضاپيماهايي كه به دور مريخ گشته‌اند، حكايت از آن دارد كه براستي بايد آبي در آنجا جريان مي‌داشته است.‌

اطلاعاتي كه بتواند چنين گذشته‌اي را مستقيما و بدرستي تاييد كند، وجود ندارد. اما نكته‌اي كه در تحقيقات جديد به دست آمد، موضوعي است كه براي اولين بار كشف شده و ثابت مي‌كند در ابتداي تاريخ، مريخ حداقل يك بار به مدت چند ساعت در چند روز، آب و هوايي شبيه به زمين داشته است.

به منظور بررسي صحت اين موضوع، محققان يكي از قديمي‌ترين سنگ‌هاي روي زمين به نامALH84001  را كه شهابسنگي جدا شده از مريخ بوده و سال 1984 در تپه‌هاي ALLAN قطب جنوب كشف شده را مورد بررسي قرار دادند.‌ 

سال 1996 پس از كشف اجسام كروي شكل بسيار ريز در اين تكه سنگ سيب‌زميني شكل كه ظاهرا شبيه باكتري‌هاي فسيل شده مي‌آمد، غوغايي در جهان علم به پا شد و اين تكه‌سنگ در راس اخبار علمي قرار گرفت، اما اين فرضيه كه ممكن بود حيات در خارج از كره زمين هم وجود داشته باشد، مورد بررسي دقيق قرار نگرفت و منشأ اجسام كروي كوچكي كه حاوي كربنات معدني بود، به شكل راز باقي ماند.

پيش‌بيني فرآيندي كه طي آن، اين مواد معدني شكل گرفته‌اند، بسيار سخت بوده و در اين ارتباط، فرضيه‌هاي بي‌شماري وجود داشته است.

همه اين فرضيه‌ها بر پايه دماي شكل‌گيري اين مواد ارائه شده‌اند. به عقيده بعضي دانشمندان، اين مواد زماني شكل گرفته‌اند كه گدازه كربنات‌دار سرد و تبديل به كريستال شده است، بعضي ديگر بر اين باورند كه اين مواد در نتيجه فعل و انفعال شيميايي و فرآيندي گرمايي شكل گرفته‌.

نظريه ديگري هم مي‌گويد اين مواد در نتيجه رسوب محلول‌هاي نمكي به وجود آمده‌اند. طبق اين فرضيه‌ها، دماي لازم مربوط به اين فرآيند، از 700 درجه سانتي‌گراد شروع مي‌شود و تا دماي انجماد ادامه مي‌يابد.

براي يافتن دماي لازم به منظور شكل‌گيري اين مواد، محققان از روشي استفاده كردند كه براي اندازه‌گيري دماي بدن دايناسورها و تعيين تاريخچه آب و هوايي زمين قبلا  استفاده شده بود.

در اين روش، غلظت ايزوتوپ‌هاي اكسيژن 18 و كربن 13 موجود در كربنات اندازه‌گيري شد.‌  هرچه دماي شكل‌گيري پايين‌تر باشد، ايزوتوپ‌هاي بيشتري روي  هم تلنبار مي‌شوند.

در نتيجه، تعيين ميزان انبوه شدن ايزوتوپ‌ها روي هم مي‌تواند به تعيين مستقيم دماي شكل‌گيري كمك كند. ‌ با اين روش محققان به دماي 4±18 درجه سانتيگراد رسيدند كه بسياري از فرضيه‌هاي ارائه شده در مورد شكل‌گيري اين مواد را رد مي‌كرد.

طبق نتايج به دست آمده، مي‌توان اثبات كرد كه حداقل يك‌بار و براي مدتي كوتاه در يك نقطه‌اي از سطح مريخ شرايط آب و هوايي مشابه زمين تجربه شده است.

منبع: physorg

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1390ساعت 8:43  توسط محمد دشتی ها | 

اجلاس جهاني آب و هواي سازمان ملل متحد در شرايطي ديروز در دوربان آفريقاي جنوبي آغاز به كار كرد كه 190كشور شركت‌كننده در آن، از همين ابتدا به دو گروه موافق و مخالف روند كاهش گازهاي گلخانه‌اي تقسيم شده‌اند و به نظر هم نمي‌رسد در طول دو هفته برگزاري اين اجلاس، توافق نظري در ميان اين دو گروه حاصل شود.

اجلاس دوربان به منظور پيدا كردن جايگزيني براي پيمان كيوتو ـ كه دوره اجرايي آن سال آينده به پايان مي‌رسد ـ و با هدف كاهش توليد گازهاي گلخانه‌اي براي كنترل روند گرم‌شدن زمين برگزار شده است.

البته آن طور كه به نظر مي‌رسد در نهايت نبايد از آن راه‌حلي اساسي را انتظار داشت چرا كه كشورهاي كوچك در حال توسعه كه بيشتر در معرض خطرات گرم شدن زمين هستند، خواهان برطرف شدن موانع موجود بر سر راه امضاي توافق‌نامه جديد كاهش گازهاي گلخانه‌اي و از سرگيري فوري مذاكرات هستند.

مالديو به نمايندگي از اين كشورها خواهان كاهش سريع تر توليد گازهاي گلخانه‌اي در كشورهاي صنعتي است ولي در نقطه مقابل چند كشور بزرگ صنعتي در پي عقب انداختن مذاكرات بين‌المللي درباره توافق‌نامه جديد جهاني در اين رابطه هستند.

سردسته اين كشورها ايالات متحده آمريكا، ژاپن، كانادا و روسيه هستند كه نمي‌خواهند چنين توافقي زودتر از سال ۲۰۱۵ اجرايي شود.

كشورهاي مختلف در شرايطي هر كدام بنا بر مصلحت خود با اين توافق‌نامه برخورد مي‌كنند كه سال‌هاست زنگ خطر عواقب ناشي از توليد اين گازها در اقصي نقاط جهان به صدا درآمده و به موازات گسترش مخاطرات، بارها و بارها سازمان ملل متحد درباره تهديد تغييرات آب و هوايي براي امنيت جهان در آينده هشدار داده است.

همين موضوع باعث شده تا دبيركل سازمان ملل موضوع تغيير آب و هوا را نيازمند واكنشي فوري بداند و در عين حال تاكيد كند موضوع تغيير آب و هوا تنها موضوعي محيط زيستي نيست بلكه مساله‌اي است كه عوارض اجتماعي و اقتصادي جدي را هم به دنبال دارد.

بان كي مون، خواهان فعاليت قطعي بين‌المللي براي رسيدگي به اين موضوع شده و در عين حال معتقد است تغييرات نظام آب و هوا ،حقيقتي انكارناپذير است كه متاسفانه به دليل فعاليت‌هاي انساني در حال وقوع است.

معناي درخواست «بان كي مون» اين است كه در واقع براي رسيدگي به موضوع تغيير آب و هوا نياز به انجام اقدام مشترك در مقياس جهاني است و با وجودي كه گفته مي‌شود براي رسيدگي به اين بحران قريب‌الوقوع، انتخاب‌هاي فراواني از نظر استفاده از علوم و فناوري‌هاي مختلف وجود دارد ولي براي بهره‌برداري از آنها به اراده و خواست سياسي مشترك نياز است.

از جمله اين‌كه كشورهاي توسعه‌يافته براي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي و تشويق استفاده بهينه از انرژي مي‌توانند اقدامات گسترده‌اي انجام دهند.

اين كشورها همچنين مي‌توانند از توسعه پاك در اقتصادهاي به سرعت در حال رشد و از تدابير و برنامه‌هاي كشور‌هايي كه با بزرگ‌ترين دشواري‌ها بر اثر تغيير آب و هوا مواجه هستند براي سازگاري با آن حمايت به عمل آورند.

در اين ميان كشورهاي در حال توسعه هم لازم است همزمان با ادامه و حفظ برنامه رشد اجتماعي ـ اقتصادي و ريشه‌كني فقر، در امر رسيدگي به مساله تغيير آب و هوا مشاركت بيشتري داشته باشند.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر 1390ساعت 18:36  توسط محمد دشتی ها | 

آژانس فضایی آمریکا ، ناسا،‌ سرانجام ماهواره NPP را پرتاب کرد. ماهواره ای که به درک بهتر اسرار و داینامیک‌هایی که آب و هوا و اقلیم زمین را تنظیم می‌کنند، کمک خواهد کرد.

ماموریت (NPOESS Preparatory Project (NPP یکی از ماموریت‌های ناسا است که به دانشمندان دنیا اطلاعات بسیار مهمی درباره وضعیت آب و هوایی زمین ارائه می کند.

این ماهواره عصر جمعه همراه با موشک «دلتا سه »از پایگاه "وندنبرگ" در کالیفرنیا پرتاب شد. NPP اولین ماموریت ناسا با این هدف نیست به طوریکه در حال حاضر ماهواره هایی که سیستم رصدگر زمین پروژه EOS (سیستم رصد زمین) را تشکیل می دهند امکان مطالعه دقیق درباره اقیانوسها، پوشش گیاهی، یخها، ابرها، خاک و اتمسفر زمین را فراهم می کنند.

در آینده قرار است شبکه جدیدی با عنوان JPSS (سیستم ماهواره ای اتصال قطبی) به شبکه ماهواره ای EOS ملحق شود.

براساس گزارش فاکس نیوز، این شبکه جدید آگاهی دانشمندان را درباره سیاره زمین تا حد قابل توجهی افزایش خواهد داد اما تا آن زمان، ماهواره NPP به عنوان یک پل رابط میان EOS فعلی و JPSS آینده فعالیت خواهد کرد.

ماهواره ای که روز جمعه پرتاب شد به خاطر برخورداری از فناوری‌ها و حسگرهای کلیدی آماده است تا نسل جدیدی از ماهواره هایی را بسازد که ناسا برای سازمان ملی اقیانوس شناسی و اتمسفرشناسی (NOAA) درحال توسعه آنها است.

NPP اولین ماهواره ای است که می تواند در سطح جهانی، اطلاعات مربوط به آب و هوا را در کوتاه مدت و بلند جمع آوری و رصد کند.

از دیگر اهداف این ماموریت می توان به کنترل وضعیت سلامت لایه ازون (با اندازه گیری روزانه)، رصد بلایای طبیعی (آتش سوزی‌ها، فوران‌های آتشفشانی، توفان‌ها، خشکسالی، سیل و بارش‌های طولانی برف)، پیش بینی وضعیت هوا، رصد یخ‌ها و رصد آلودگی‌های جوی (حضور ذرات گرد و غبار، دی اکسید گوگرد و نیتروژن) اشاره کرد.

منبع:مهر

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر 1390ساعت 8:46  توسط محمد دشتی ها | 

تصورش را بکنید شهری که در آسمان و در بالای ابرها شناور است و با نیروی توربین های بادی کار می کند. هر توربین، انرژی باد را تبدیل به الکتریسیته می کند. رویای زیبایی است. هر چند فعلا ممکن است در تخیل ما باشد اما ایده کارخانه های تولید انرژی بر فراز ابرها کم کم در حال محقق شدن هستند. 

 

موسسات تحقیقاتی مختلفی مشغول بررسی طرح های مختلف برای به خدمت گیری نیروی بالقوه بادها بر فراز ابرها هستند که بسیار سریع تر از سطح زمین حرکت می کنند. در واقع در ارتفاع ۶۰۰ متری از سطح زمین بادها ۸ برابر سریع تر حرکت می کنند و بنابراین می توانند انرژی بسیار بیشتری تولید کنند. 

حالا توربین های بادی جدیدی در حال ساخته شدن هستند که می توانند در فضا معلق بشوند. پره های آنها از کامپوزیت های سبک و آلومینیوم ساخته شده. توربین شبیه یک موتور جت است که با گاز هلیوم پر شده است. قرار است نخستین مدل های آزمایشی از این توربین پرنده که در یک سوم سایز واقعی ساخته شده تا چند ماه دیگر به پرواز در بیاید. 

هر کدام از این توربین های پرنده می تواند ۱۰۰ کیلووات الکتریسیته تولید کند که تقریبا برای ۴۰ خانه کافی است. سازندگان می گویند این توربین های بادی پرنده در ابتدا برای مناطق دور افتاده و جاهایی که هم اکنون از سوخت های گران قیمت استفاده می کنند، کاربرد دارد و همچنین در مکان هایی که بلایای طبیعی رخ می دهد می توان سریعا با کمک آنها برق را به آنجا رساند. تصورش را بکنید نیروگاه برق در آسمان پرواز می کند و به بالای محل زلزله زده می آید. 

ضمن اینکه این تنها مدل موجود برای تولید انرژی از بالای ابرها نیست و روش های دیگر نیز هم اکنون توسط گروه های مختلف در حال بررسی است. چیزی که مشخص است این است که نیاز بشر به انرژی سبب شده که در آسمان ها هم به دنبال تامین انرژی باشد و بالاخره آن را پیدا می کند

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم آبان 1390ساعت 17:16  توسط محمد دشتی ها | 
دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان با همکاری کمیسیون ملی یونسکوی ایران و حمایت دستگاه های اجرایی و نهادهای بین‌ المللی، اولین کنگره بین‌‌المللی پدیده گرد و غبار و مقابله با آثار زیانبار آن را برگزار می‌کند.

به گزارش ایرنا، به نقل از دبیرخانه این همایش، این کنگره با محورهای بررسی و شناسایی عوامل مؤثر در ایجاد پدیده گردو غبار، بررسی دامنه نفوذ و گستره جغرافیایی پدیده گرد و غبار، بررسی اثرها و پیامدهای پدیده گرد و غبار در کشاورزی و صنعت، بررسی اثرها و پیامدهای زیست‌‌محیطی گرد و غبار، بررسی اثرها و پیامدهای منفی گرد و غبار و آثار آن بر سلامتی و بهداشت، بررسی اثرها و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گرد و غبار، آمادگی و مقابله با پدیده گرد و غبار و کاهش خسارات و ابعاد حقوقی و بین‌ المللی گرد و غبار از 26 تا 28 بهمن 1390 در اهواز برگزار می‌شود.

براساس این گزارش، فراهم کردن امکان گردهمایی دانش ‌پژوهان و متخصصان صاحب‌نظر سراسر جهان برای تبادل نظر و انتقال تجربه‌ها و آخرین دستاوردهای علمی و فنی در خصوص شناسایی پدیده گرد و غبار و را‌ههای مقابله با آن و آشنایی و آگاهی پژوهشگران و کارشناسان داخلی با جدیدترین تحقیقات انجام‌شده در این زمینه و نتایج حاصله و ایجاد زمینه و انگیزه برای انجام‌دادن پژوهش‌های مورد نیاز از جمله اهداف این همایش خواهد بود.

همچنین آگاهی و اطلاع‌‌رسانی به مسئولان و برنامه‌‌ریزان کشوری در زمینه دامنه خطرات و خسارات ناشی از غبار و اهمیت اتخاذ تصمیمات و برنامه‌ های گسترده داخلی و بین‌‌المللی به منظور کنترل و کاهش زیان‌های گرد و غبار و دستیابی به اطلاعات و داده‌‌های تولید‌شده در خصوص پدیده غبار در جهان و معرفی جایگاه و ارزش سیستم‌های گردآوری، کنترل و پایش پدیده گرد و غبار از دیگر اهداف تعریف شده برای این همایش است.

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم آبان 1390ساعت 13:0  توسط محمد دشتی ها | 
برخی معتقدند که فقط باید صندو‌ق‌های حمایت مالی برای کمک به کشورهای در حال توسعه در مبارزه با تغییرات آب و هوایی تشکیل شود.

در شانزدهمین نشست تغییرات آب و هوایی ساز مان ملل(COP 16) در کانکن مکزیک نیز رهبران جهان توافق کردند تا کمک‌های مالی جدیدی را به ارزش 30 میلیارد دلار تحت عنوان تامین مالی سریع از سال 2010 تا 2012 برای این مهم اختصاص و این مبلغ را تا سال 2020 به 100 میلیارد دلار در سال افزایش دهند.

ه گزارش موج، اگر چه می‌توان این اقدام را مثبت ارزیابی کرد اما قطعا برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی کفایت نمی‌کند. همانگونه که در 50 سال تجربیات گذشته از همکاری در توسعه جهانی می‌توان آموخت، فقط تامین مالی برای پیشرفت کافی نیست. بلکه باید از هزینه منابع مالی به شکلی که تا حد ممکن تاثیرگذار باشد اطمینان حاصل کرد و پرداخت کنندگان و دریافت کنندگان این کمک ها باید بیشترین کارایی را از این سرمایه ها ارائه دهند.

یکی از مهم‌ترین آموخته‌های ما از تجربیات گذشته این است که همیشه افزایش بی رویه حمایت‌های مالی برای توسعه بخش‌ها نمی تواند به نتایج مثبت تر و توسعه بیشتر بیانجامد. چرا که در طول سالیان گذشته، فعالیت هایی که از خارج هدایت می شوند و موجب ایجاد ظرفیت های ملی نمی گردند همیشه بی ثبات و بی تاثیر جلوه کرده‌اند.

طی دهه اخیر تاثیرات مثبت توسعه از طریق مدیریت داخلی کشورها آشکار شده و جهت افزایش تاثیرگذاری منابع مالی اهدا شده به کشورها، مورد تایید واقع شده است. در سال 2005 بیانیه پاریس باعث ایجاد تعهد از سوی کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه در بخش های داخلی آنان شد و در آن عوامل اصلی که موثر در بهبود نتایج نیز شناسایی گردید.

پس از آن نیز برنامه عملی اکرا (Accra) در سال 2008 تدوین و موجب شد تا مرکزیت توسعه داخلی کشورها مورد تایید واقع گردد و منجر شود تا ارزش عدم بکارگیری اقدامات مشابه در همکاری های توسعه آشکار شده و نیاز به سازوکارهایی برای نظارت و اطمینان از دستیابی به اهداف تامین مالی توسعه نمایان شود.

چهارمین اجلاس عالیرتبه تاثیرگذاری حمایت ها که از 29 نوامبر تا اول دسامبر (8 تا 10 آذرماه) سال جاری در بوسان کره جنوبی برگزار می‌شود، چرخه ای که همیشه بر پایه حمایت‌های مالی استوار بوده را پایان خواهد داد و آغازی خواهد بود برای این چالش که چگونه می‌توان از آموخته‌های خود برای ایجاد توسعه بهره مند شد و بدون وابستگی کامل به به حمایت های توسعه‌ای، به موفقیت دست یافت.

این آموخته‌ها باید در تلاش های آتی ما جهت طراحی ابزار تامین مالی مقابله با تغییرات آب و هوایی مورد استفاده قرار گیرند. در حالی که خود را برای هفدهمین نشست تغییرات آب و هوایی (COP 17) در دوربان آفریقای جنوبی آماده می‌کنیم، رایزنی‌ها برای تشکیل صندوق آب و هوایی سبز (Green Climate Fund) و سایر ابزار‌های مقابله با این تغییرات شکل می‌گیرد.

لذا باید از این موضوع اطمینان حاصل شود که تامین مالی خارجی توسط استراتژی های ملی هدایت و توسط موسسات و مسئولان کشورهای دریافت کننده این کمک ها تقسیم بندی می شوند.

در حالیکه کشورهای مذاکره کننده تلاش می کنند تا ابزارهایی را ایجاد نمایند که موجب تقویت و حمایت از استراتژی های ملی شود، باید پیچیدگی در کانال های ارائه کمک مالی را نیز تا حد ممکن کاهش داد. در این راستا، تعیین کردن "ایجاد هماهنگی در جریان های خروجی سرمایه" به عنوان یک پیش شرط و پیشگیری از تکثیر منابع تامین مالی مقابله با تغییرات آب و هوایی می‌تواند باعث کاهش هزینه های مراودات بانکی شود و این هزینه های ناخواسته به نوبه خود باعث تضعیف طرح های ملی می گردند.

در هر صورت فقط تدوین استراتژی‌های ملی کافی نیست و این استراتژی‌های باید تبدیل به قوانین و طرح های اجرایی شوند تا به حقیقت بپیوندند. نتیجه تحقیقات اخیر در جنوب شرق آسیا نشان داد در جایی که حتی استراتژی های ملی مقابله با تغییرات آب و هوایی به اجرا گذاشته شده، اغلب چارچوب های مورد نیاز آن موجود نمی باشد.

لذا سیاست های ضعیف داخلی کشورها می تواند باعث نتایج متناقض و در نهایت قطع کانال های کمک مالی شود.

در نتیجه، در گذر زمان آموخته ایم که انعطاف پذیری کلید مقابله با اصلاحات پیش رو و مطابقت آن با قوانین اساسی در سطح کشوری است. تاثیرگذاری اصول حمایت و کمک های مالی، همانگونه که در بیانیه پاریس به آن اشاره شده، می تواند برای حفظ این انعطاف پذیری مفید باشد و در عین حال می توان از این طریق از طراحی ابزار های جدید مقابله با تغییرات آب و هوایی با بهره مندی از نیم قرن تجربه گذشته اطمینان حاصل کرد.

+ نوشته شده در  شنبه سی ام مهر 1390ساعت 13:49  توسط محمد دشتی ها | 
زیست شناسان سنگاپوری در بررسی‌های خود نشان دادند که به دلیل افزایش دما و گرم شدن زمین، اندازه گیاهان و حیوانات درحال کوچک شدن است

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه سنگاپور دریافتند که تغییرات آب و هوایی درحال کوچک کردن ارگانیسم‌های زنده از گیاهان تا شکارچیان بزرگ زنجیره غذایی است و در آینده‌ای نزدیک این فرایند می‌تواند حتی برای تغذیه انسان نیز عواقب وخیمی به دنبال داشته باشد.

مطالعات مختلف نشان داده‌اند که بسیاری از گونه‌ها در پاسخ به گرمای جهانی درحال تغییر دادن گستره جغرافیایی خود هستند و به سمت ارتفاعات مهاجرت می‌کنند.

جنبه دیگر واکنش جانداران به افزایش دما کاهش ابعاد ارگانیسم‌های زنده است. این تغییر اندازه اول در میان ارگانیسم‌های ساده‌تری چون فیتوپلانکتون‌ها دیده شد و بعد به مرجان‌ها، لاک پشت‌ها و قورباغه‌ها رسید و سرانجام در بین پستانداران بزرگی چون گوزن‌ها و خرس‌های قطبی شایع شد.

دانشمندان با مطالعه بر روی فسیل‌ها و تازه‌ترین تحقیقات درباره تغییرات اندازه حیوانات خونگرم و خونسرد، یک سری اطلاعات را جمع آوری کردند و به این ترتیب کشف کردند که این کوچک شدگی می‌تواند با تغییرات آب و هوایی و افزایش دی اکسید کربن در اتمسفر ارتباط داشته باشد.

این دانشمندان در این خصوص توضیح دادند: "کاهش ابعاد ارگانیسم‌ها در آینده ادامه خواهد داشت و در مناطقی که افزایش دما موجب کاهش بارندگی می‌شود محسوس‌تر خواهد بود. گرما، کاهش دسترسی به آب، آتش سوزی جنگل‌ها و فقر خاک منجر به کاهش رشد گیاهان شده و در نتیجه بر روی تمام زنجیره غذایی تاثیر خواهد گذاشت."

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مهر 1390ساعت 12:52  توسط محمد دشتی ها | 

وزیر راه و شهرسازی با تاکید بر لزوم قابل فهم کردن اطلاع‌رسانی هواشناسی کشور گفت: سازمان هواشناسی از نظر اطلاع‌رسانی مظلوم واقع شده است به طوری که افکار عمومی تاثیرات پیش‌بینی هوا را نمی‌دانند.

علی نیکزاد در بازدید از سازمان هواشناسی با تبریک ولادت امام رضا (ع) خطاب به سازمان هواشناسی، گفت: باید کارهایی که سازمان هواشناسی انجام می‌دهد به اطلاع عموم برسد و سازمان هواشناسی باید آن را به دیگران نیز بشناساند، به گونه‌ای که مجموعه‌های مرتبط با این سازمان مانند سازمان کشتیرانی، کشاورزی، هوانوردی و غیره باید اهمیت هواشناسی را بدانند.

نیکزاد با اشاره به رتبه سوم سازمان هواشناسی ایران در منطقه گفت: باید ژاپن و چین را پشت سر بگذاریم تا به مقام اول نائل شویم. وی با تاکید بر اینکه اطلاع‌رسانی باید جنبه عمومی داشته باشد، گفت: اطلاع‌رسانی سازمان هواشناسی باید ریتم اعلام هوا را عوض کند و تامین اعتبار این امر در صورتی که رییس‌ سازمان هواشناسی در این مورد تحقیقاتی انجام بدهد بر عهده من است. برای مثال در سفرهای استانی رییس‌جمهور به اردبیل علیرغم پیش‌بینی سازمان هواشناسی برای باران در آنجا شاهد بارندگی نبودیم.

نیکزاد با تاکید بر ارزشمند بودن فعالیت سازمان هواشناسی گفت: در بخش بین‌المللی نیز باید هدفمان را کسب رتبه اول انتخاب کنیم. وی همچنین با اشاره به وظیفه پشتیبانی وزارت راه و شهرسازی از سازمان هواشناسی اظهار کرد: استانداران از سازمان هواشناسی خواهان ورود به عرصه‌های تخصصی هستند که من کمتر شاهد توجه به این حوزه بودند. وی در خصوص لغو برخی پروازها به دلیل بدی آب و هوا توضیح داد: زمانی که سازمان هواپیمایی علت لغو پرواز را مربوط به بدی آب و هوا اعلام می‌کند الزاما منظور این سازمان بدی آب و هوا در مقصد نیست بلکه وجود یک توده ابر در مسیر می‌تواند مانع انجام پرواز شود. در این صورت اعلام لغو پرواز به علت بدی آب و هوا در مقصد تنها باعث پیدا کردن دید منفی مسافر به من و سازمان هواشناسی می‌شود.

وزیر راه و شهرسازی افزود: شهرسازان به ارتباط معماری با هواشناسی توجه نمی‌کنند و این مساله را مدنظر قرار نمی‌دهند. وی ادامه داد: سازمان هواشناسی باید سرویس اطلاع‌رسانی را عام‌تر کند و حضور جدی‌تری در عرصه‌های خدمات‌رسانی پیدا کنند و همچنین بازوی راست دستگاه‌های اجرایی و استانداری‌ها باشد. وی با اظهار امیدواری نسبت به ارتقای رتبه سازمان هواشناسی ایران از رتبه سوم به رتبه اول در منطقه گفت: در سازمان هواشناسی همه امور به روز است و باید هر چه که در توان داریم در راستای به روز کردن توانمندی‌های سازمان هواشناسی به کار بگیریم و همه ما تلاش مضاعفی در عرصه کاری خود داشته باشیم.

نیکزاد با بیان اینکه اقتدار و عظمت نظام جمهوری اسلامی در دنیا به برکت خون شهدا، امام راحل و مقام معظم رهبری ورییس‌جمهور مکتبی برقرار است، افزود: اینکه بالای سر کشوری پرچم اسلام باشد اما مردم آن فقیر و توسعه نایافته باشند دور از شأن اسلام است. وزیر راه و شهرسازی با اشاره به سال جهاد اقتصادی بیان کرد: انتخاب این نام برای این سال برای ایثار در عرصه کاری خودمان است و اگر این ایثار و همت در دوران دفاع مقدس وجود نداشت، ما اصلا نبودیم. وی افزود: همه ما در یک چرخه زندگی می‌کنیم که در این چرخه تعهد بدون تخصص هیچ فایده‌ای ندارد.

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم مهر 1390ساعت 18:30  توسط محمد دشتی ها | 

به گفته محققان کانادایی، روحیه بعضی افراد در دمای گرم، شاداب‌تر و آرام‌تر شده در حالی‎که این شرایط برای گروهی دیگر سبب ناراحتی و نگرانی می‌شود.

محققان کانادایی طی تحقیق جدیدی روی 500 جوان دریافتند فصول سال به طور جدی بر روحیه و احوال افراد اثرگذار است.

به گزارش برنا، به نقل از ام اس ان بی سی، در این تحقیق 4 گروه مشخص شدند، گروه اول افرادی که عاشق تابستان هستند، گروه دوم افرادی که از تابستان متنفرند، گروه سوم افرادی که از باران متنفرند و گروه چهارم افرادی که تغییرات فصلی هیچ تغییری بر احوال آن‌ها ندارد.

بر اساس این تحقیق افرادی که عاشق تابستان‌اند، در روزهای آفتابی و با افزایش دما، روحیه‌ای شاداب‌تر، شجاع‌تر پیدا می‌کنند، در حالی که این افراد در روزهای بارانی، نگران، عصبی و ناراحت هستند.

همچنین این تحقیق نشان داد افزایش دما از میزان شادی افرادی که از تابستان متنفرند کاسته و بر میزان ترس و عصبانیت آن‌ها می‌افزاید. این وضعیت در ساعات بارانی برعکس شده و این افراد شادتر و شجاع‌تر و آرام‌تر می‌شوند.

در گروه سوم که از باران متنفرند، روزهای بارانی باعث ایجاد احساس ناراحتی و عصبانیت می‌شود.

این مطالعه نشان داد حال و هوای حدود نیمی از افراد بر اساس تغییر فصل دگرگون می‌شود، در حالی‌که برای نیمی دیگر تغییر فصل هیچ تغییری به‌وجود نمی‌آورد.

از میان افرادی که در این تحقیق مشارکت کرده‌اند حدود 17 درصد عاشق تابستان، 27 درصد متنفر از تابستان و 9 درصد از فصل باران متنفر بودند. 

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم شهریور 1390ساعت 14:36  توسط محمد دشتی ها | 
یک گسست افزایشی بین میزان گرمای دریافتی از خورشید و میزان گرمایی خارج شده از کره زمین وجود دارد، بنابراین این سوال مطرح است که این گرمای گم شده کجا می‌رود؟

به گزارش برنا به نقل از رویترز در یک دهه گذشته انتشارگازهای گلخانه ای به میزان قابل توجهی افزایش یافته است اما درجه حرارت زمین متناظر با آن بالا نرفته است.

بر اساس این گزارش ، اطلاعات ارسال شده از ماهواره نشان می‌دهد یک گسست افزایشی بین میزان گرمای دریافتی از خورشید و میزان گرمای خارج شده از کره زمین وجود دارد. بنابراین این سوال مطرح است که این گرمای گم شده کجا می‌رود؟

دانشمندان علوم هواشناسی مرکز ملی تحقیقات جوی در آمریکا با استفاده ‌از مدل‌های شبیه‌سازی شده توانستند به این سوال پاسخ دهند.

این شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد بخش عمده این گرما در لایه‌های اقیانوسی با عمق بیش از 305 متر محبوس شده است.

در این مدل‌ها تعاملات میان جو زمین، خشکی‌ها، اقیانوس‌ها و یخ دریاها مورد توجه قرار گرفته است. اساس این شبیه‌سازی‌ها بر انتشار گازهای گلخانه‌ای تولید شده توسط انسان است.

افزایش انرژی و گرما در سیستم زمین بسیار مهم است چون این امر بر آب و هوای حال حاضر و آینده تاثیر می‌گذارد.

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم شهریور 1390ساعت 13:52  توسط محمد دشتی ها | 
رست زمانی که سیل پیشگویی‌ها درباره گرمایش جهانی به اوج خود رسید و اخبار روز‌به‌روز ناامیدکننده‌تر شد، به ناگاه روبرت سوکولو ایده‌ای جدید را مطرح ساخت.

سوکولو که استاد مهندسی فیزیک در دانشگاه پرینستون است به همراه همکار اکولوژیست خود استیفن پاکالا درصدد برآمدند که نسبت به پاسخگویی در زمینه ابهامات و مشکلات ناشی ازگرمایش جهانی اقدام کنند. روبرت سوکولو در مقاله‌ای که در سال2004 در مجله تخصصی ساینس (علوم) منتشر شد، روشی نوین را جهت مقابله با پدیده گرمایش جهانی مطرح ساخت. تئوری او و همکارش، امید به حل این مسئله را بیشتر کرد. آنها معتقد بودند که اگر مجموعه‌ای از روش‌های زیست‌محیطی به کار بسته شود، در نهایت می‌توان انتشارگاز های گلخانه ای ا به‌شدت کاهش داد و آن را به حد متعارفی رساند.

پایه‌گذاران این تئوری بر این باورند که این روش می‌تواند حداقل مانع از افزایش درجه حرارت کره زمین شود. این دو محقق گرمایش جهانی را معضلی می‌دانند که با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های روز می‌توان تا حدودی آن را کنترل کرد. هدف از این تئوری، ثابت نگه‌داشتن غلظت دی‌اکسید‌کربن در 50سال آینده زیر ppm 500 است. انتشار دی‌اکسید‌کربن و سایر گازهای گلخانه‌ای از آغاز انقلاب صنعتی تاکنون روبه‌فزونی گذاشته است. اگر این روند همچنان ادامه پیدا کند، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در سال2055 دوبرابر خواهد شد. برای جلوگیری از پیامدهای زیانبار آن ،که گرمایش جهانی را شدت خواهد بخشید، دانشمندان روش فریزکردن و کاهش سریع منابع جهانی منتشرکننده این گازها را پیشنهاد کرده‌اند. روش پیشنهادی روبرت سوکولو و همکارش بر مبنای اصول زیست‌محیطی پایه‌گذاری شده است.

اگر انتشار جهانی دی‌اکسید‌کربن ظرف 50سال آینده به‌صورت تقریبی برآورد شود و در نموداری رسم شود، اختلاف بین این میزان تقریبی و شرایط نرمال، مثلثی را می‌سازد که سوکولو آن را مثلث پایداری می‌خواند. ابداع‌کنندگان این طرح، مثلث فوق‌الذکر را به 7 قسمت مجزا تقسیم کرده‌اند، هر قسمت این مثلث فرضی معرف معیارهای مختلفی است که باید لحاظ شوند تا از میزان انتشار این گازها کاسته شود. در حقیقت ابداع‌کنندگان، این معضل را به 7 بخش مجزا تقسیم کرده‌اند تا موضوع را راحت‌تر حل کنند. به‌منظور طبقه‌بندی این مثلث 15 روش وجود دارد که اگر بخواهیم آنها را در یک دسته‌بندی کلی‌تر جمع‌بندی کنیم، 4 زیرمجموعه به‌دست می‌آید:

کارایی (4 روش برای این کار پیشنهاد شده است.)
استحصال انرژی از منابع غیرکربنی (5 روش برای این کار پیشنهاد شده است.)
استحصال سوخت از منابع غیرکربنی (4 روش برای این کار پیشنهاد شده است.)
افزایش سطح جنگلکاری و مزارع (2روش برای این کار پیشنهاد شده است.)

درک این مثلث و به‌کار بستن روش‌های پیشنهادی آن برای عموم راحت است، لذا در بسیاری از مدارس متوسطه و دانشگاه‌ها به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود؛ این روش را معلمان در قالب یک کار گروهی آموزش می‌دهند.

مثلث پایداری در واقع به‌صورتی کاملاً علمی به 7 قاچ تقسیم می‌شود که هر قاچ آن را سوکولو و پاکالا به یک فعالیت مجزا اختصاص داده‌اند. مثلاً نخستین قاچ را سوکولو و همکارش به حذف ذغال‌سنگ اختصاص داده‌اند و به همین‌ترتیب قاچ دوم به ممانعت از انتشار دی‌اکسید‌کربن‌ از کارخانه‌ها، قاچ سوم به استفاده از منابع طبیعی، قاچ چهارم به تولید برق از طریق انرژی خورشیدی و بادی، قاچ پنجم به کارایی الکتریسیته، قاچ ششم به کارایی حرارت و در نهایت قاچ هفتم به کارایی سیستم‌های حمل‌ونقل اختصاص دارد.

از آنجایی که میزان انتشار دی‌اکسید‌کربن از زمان این تحقیق تاکنون خیلی بیشتر شده، لذا اعمال تفاوت‌هایی هم در این مثلث پیشنهاد شده است. شعار این دو همکار در زمان معرفی این تئوری چنین بود: شما می‌توانید استراتژی‌های خاص خودتان را انتخاب کنید اما به یاد داشته باشید که این کار یک کار گروهی است. اکنون که چند سال از ارائه این تئوری گذشته است، سوکولو می‌گوید: در آن زمان برخوردی تا این حد ساده‌انگارانه با مشکلی چنین بزرگ، یک اشتباه بود. او می‌افزاید: در آن زمان تصور جهانیان این بود که تنها با به کاربستن این روش‌ها می‌توان بر مسئله گرمایش جهانی غلبه کرد. روش‌هایی از این دست مردم را به این باور رساند که مقابله با گرمایش جهانی یک کار خیلی راحت است و قطعاً مشکل نیست. ساده انگاشتن مسئله در جای خود اشتباه بزرگی بود. سوکولو می‌گوید که تئوری وی قصد داشته نشان دهد که امکان بهبودوجود دارد تنها در صورتی که مردم بخواهند راه‌حل‌هایی نظیر به حداقل رساندن سفرهای درون‌شهری، کاهش انتشار دی‌اکسید‌کربن و نصب میلیون‌ها توربین مخصوص استحصال انرژی بادی را عملی سازند؛ اما متأسفانه این تئوری به جای اینکه انگیزه مردم را بیشتر کند باعث شده که آنها در مواجهه با این چالش عظیم، موضوع را خیلی ساده و سرسری بگیرند.

سوکولو می‌گوید: مسئله این است که این موضوع از یک امر غیر‌ممکن به یک مسئله خیلی ساده تبدیل شده است و بخشی از این اشتباه برعهده من است. سوکولو که اخیراً در سمیناری که در هاروارد تشکیل شده بود، شرکت کرده به شرح ایده‌های خود پرداخته و می‌گوید: هیچ‌کس پیش‌بینی نمی‌کرد که این موضوع تا حدی که الان هست، جدی شود. اکنون زمانی است که هرکس از کارهای روزانه خود یک ارزیابی شخصی داشته باشد. سوکولو می‌افزاید: گروه‌های مختلف با نیت‌های عمدتاً مثبت از این تئوری تعبیرهای مختلفی کردند. تئوری سوکولو کارایی، حفاظت و استفاده از انرژی‌های جایگزین را برای پایین نگه‌داشتن سطح گازهای گلخانه‌ای، توازن جمعیت و برآورده ساختن نیازهای مختلف انرژی پیشنهاد می‌کند. سوکولو در ادامه می‌گوید: من صدها بار گفته‌ام که اگر مردم بتوانند میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را ظرف 50‌سال آینده در حدی که امروز هست، نگه دارند کار بزرگی کرده‌اند.

اما در حقیقت کسانی که از این تئوری الهام گرفته‌اند، این هدف را خیلی فراتر از آنچه باید باشد، تصور کرده‌اند. آنها می‌گویند که اگر مثلث پایداری بتواند درجه‌حرارت را در حد همان 3‌درجه سیلسیوس افزایش نگه‌دارد، پس قطعاً مثلثی با قاچ‌های بیشتر (‌مثلثی که به اجزای ریزتر تفکیک‌شده باشد‌) می‌تواند پا را از این‌هم فراتر نهد؛ یعنی حتی این افزایش حرارت را به 2‌درجه سیلسیوس کاهش دهد. در اجلاس کپنهاگ، 120 کشور تعهد کردند که این هدف را دنبال کنند. حال سوکولو می‌گوید که به تئوری ما از پشت خنجر زده شده است. اما او قبول دارد که به اندازه کافی به این مسئله اعتراض نکرده است. او شخصاً با رقم 2 درجه سیلسیوس که گروه مقابل می‌گوید قابل دسترسی است، موافق نیست. اما وی هیچ‌گاه و در هیچ جایی عنوان نکرده که این رقم فراتر از واقعیت است. موضوع اساسی، رسیدن به حداقل اهداف است اما در آنچه به درستی باید حاصل می‌شد ‌بسیار اغراق شده است.

در حال حاضر دانشمندان به کارایی مسائلی نظیر استفاده از منابع تجدیدپذیر و حفاظت اعتقاد راسخ دارند اما سوکولو می‌گوید که قانع شدن به هدف‌های کوچک کافی نیست. بدون تردید صنایعی که به استفاده از سوخت‌های فسیلی متکی هستند به این راحتی‌ها تسلیم نخواهند شد. از این‌روست که برخی از متخصصان به‌نظرات سوکولو با یک نگاه متفاوت می‌نگرند. آقای دن‌کامن، استاد دانشگاه برکلی در ایالت کالیفرنیا که اخیراً به سمت سرپرست متخصصانی که در بانک جهانی در زمینه کارایی انرژی و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر فعالیت می‌کنند، منصوب شده است، در مصاحبه‌ای با بخش خبری نشنال‌جئوگرافی چنین گفت: اگر قرار بود که معضلی این‌چنین بزرگ به‌همین راحتی حل شود، جای تعجب داشت. البته این تئوری را باید تنها به‌عنوان یک رهنمود ساده جهت مبارزه با گرمایش جهانی تلقی کرد و نه آن‌طور که در عنوان مقاله در سال2004 آمده: «حل مشکل گرمایش جهانی با استفاده از تکنولوژی‌های امروز ظرف 50‌سال آینده»؛ این عنوان خیلی کلی است ولی متأسفانه ما دیر به این نتیجه رسیدیم. وی می‌افزاید: همکاری سوکولو و پاکالا مهم و حیاتی بود، آنها باعث ارتباط گروه‌های دست‌اندرکار در زمینه انرژی و محققان علوم جوی شدند. این همکاری باعث شد که راه‌های گوناگونی برای حل این معضل ارائه شود، از نظر تکنیکی این مسئله ضرورت داشت؛ هرچند برخی از راه‌ها عملاً با یکدیگر ناهمگون بودند.

هنری لی که مجری برنامه محیط‌زیست در مدرسه هاروارد کندی است، در مصاحبه‌ای با بخش خبری نشنال جئوگرافی چنین گفت: بسیاری از مردم نسبت به این روش پیشنهادی، دیدگاهی مثبت داشتند. تصور من این است که ما بیشتر قربانی جانبداری‌های خود هستیم تا قربانی دانشمان. طرفداران تئوری سوکولو معتقد بودند که مردم می‌توانند از تمامی این مزایا برخوردار شوند بدون‌اینکه مجبور به پرداخت هزینه باشند. من فکر می‌کنم مردم در حال حاضر وقتی می‌بینند این وعده‌ها محقق نشده است، بسیار ناراحت و عصبانی می‌شوند و این مسئله قطعاً برای پایه‌گذاران این تئوری و طرفدارانشان گران تمام خواهد شد. لی با این نظر موافق است که از ایده‌های سوکولو سوء‌استفاده شده است یا اینکه حداقل آنگونه که باید مورد مطالعه قرار نگرفته است. وی می‌گوید: اگر کسی با دقت این تئوری را دنبال کرده باشد، متوجه می‌شود که چندان هم تئوری ساده‌ای نیست. در هیچ جای این مقاله هم نیامده که انجام این کار راحت است. لی می‌افزاید: این تئوری هنوز هم با ارزش است. امکان دارد که برای آن هزینه زیادی صرف شده باشد اما من معتقدم که سوکولو توانست مشارکتی مهم و حیاتی را پایه‌گذاری کند. اگر کسی بخواهد براساس این تئوری گامی مثبت در زمینه مقابله با گرمایش جهانی بردارد، باید بداند که به تنهایی کاری از وی برنمی‌آید. این نکته‌ای بود که سوکولو در آن زمان بدان اشاره کرد و دقیقاً همین نکته هنوز هم ارزش دارد.

ترجمه: فرناز حیدری

مرجع:nationalgeographic

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم مرداد 1390ساعت 15:5  توسط محمد دشتی ها | 

معاون سابق ریاست جمهوری آمریکا، باراک اوباما، رئیس جمهوری کنونی این کشور را به کم کاری در مبارزه با پدیده گرم شدن کره زمین متهم کرد.

 

به گزارش واحد مرکزی خبر، ال گور اظهار داشت اوباما از ابتدای به دست گرفتن قدرت در امریکا تلاش بسیار کمی در زمینه مبارزه با گرم شدن کره زمین انجام داده است.

به گفته ال گور، باراک اوباما نتوانسته است وسعت بحرانی را که پدیده گرم شدن بر مناطق مختلف کره زمین ایجاد می‌کند، به آگاهی مردم امریکا برساند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، گور که در سال دو هزار و هفت جایزه صلح نوبل را به دست آورد، در گفتگو با مجله رولینگ استون، ضمن اذعان به این که دولت کنونی امریکا با مسائل مهمی دست و پنجه نرم می کند، از بی عملی اوباما در زمینه پدیده گرم شدن کره زمین انتقاد کرد.

ال گور همچنین شرکتهای چند ملیتی، رسانه ها و کنگره امریکا را به انفعال در این زمینه متهم کرد.

+ نوشته شده در  شنبه چهارم تیر 1390ساعت 11:13  توسط محمد دشتی ها | 

موج‌های گرما کم‌کم دارد به پدیده‌ای هر ساله در تابستان‌ها بدل می‌شود که به خصوص حیات سالمندان را تهدید می‌کند.

یکی از مرگبارترین این موج‌های گرما در تابستان سال 2003 در فرانسه رخ داد. موج گرمای 9 روزه در آن زمان باعث مرگ 14800 نفر بیشتر نسبت به آمار معمول هر سال شد. بالابودن میزان اوزون در هوای سطح زمین،عدم خنک‌شدن هوا در شب‌ها و کمبود کارکنان و تجهیزات در بیمارستان‌ها به عنوان علل تلفات بالا در آن تابستان داغ در فرانسه ذکر شدند. اما فقدان دستگاه‌های خنک کننده و تهویه مطبوع به خصوص در پاریس نیز نقش مهمی در بالا رفتن مرگ و میر داشت.

چنین موج‌های گرمایی ممکن است شیوع بیشتری هم پیدا کنند. پدیده گرمایش جهانی نه تنها میانگین درجه حرارت کره زمین را بالا می‌برد، بلکه باعث شدت‌یافتن تغییرات آب و هوایی هم را باعث می‌شود.

در زمانی که موج گرما نیمکره شمالی را در برمیگیرد، کشورهای نیمکره جنوبی مثلا در آمریکای جنوبی و استرالیا زمستان‌هایی بی‌سابقه را تجربه می‌کنند یا میزان و شدت بروز توفان حاره‌ای شدید که باعث ایجاد گردباد و سیلاب می‌شوند در مناطق نزدیک به خط استوا بالا رفته است.

گرمای بدن

گرمای بدن محصول فرعی همه فرآینده‌ای سوخت و ساز است. عضلات هنگامی که حرکت می‌کنند، حرارت هم تولید می کنند. به طور طبیعی بدن های ما به خوبی از عهده دفع این حرارت اضافی بر می آید.

حدود دوسوم این حرارت به سادگی از طریق پوست به درون هوای سردتر بیرون بدن تشعشع پیدا می‌کند. اغلب باقیمانده این حرارت با عرقی که از روی پوست تبخیر می‌شود یا در رطوبت موجود در هوای بازدمی ریه دفع می‌شود.

همچنان که درجه حرارت هوا بالا می‌رود، میزان حرارت تشعشع‌یافته از پوست سقوط می‌کند، و ما مجبوریم برای دفع حرارت اضافی بیشتر به تعریق تکیه کنیم. اما در صورتی که هوا مرطوب هم باشد، عرق به آسانی تبخیر نمی‌شود، چرا هوا از قبل مملو از رطوبت است.

سالمندی ممکن است وضع را بدتر هم بکند. غدد عرقی در افراد مسن‌تر فیبری می‌شود و به همان اندازه سابق عرق تولید نمی‌کند. با افزایش سن احساس تشنگی هم تضعیف می‌شود، بنابراین افراد در معرض کم‌آبی بدن قرار می‌گیرند، که خود میزان عرق را بیشتر کاهش می‌دهد.

عرقی در چنین وضعی تولید می‌شود، میزان نمک بیش تری دارد، بنابراین ممکن است فرد دچار عدم تعادل الکترولیت‌ها (یا املاح) بدن هم بشود. فقدان نمک در بدن به همان اندازه کمبود آب در بدن وخیم است، زیرا ممکن است به سقوط ناگهانی فشار خون در بدن منجر شود.

افراد مسن‌ همچنین با احتمال بیشتری در نسبت به جوانترها داروهایی را مصرف می‌کنند که ممکن است مایعات بدن را کاهش دهند از جمله برخی از داروهای ملین، فورسماید یا لازیکس، داروی ادرارآوری که برای درمان تجمع مایعات در بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد، و سایر داروهای ادرار‌آوری که برای درمان فشار خون بالا تجویز می شوند.

آسیب‌پذیری سالمندان به گرما در آمار مرگ و میر در موج گرمای فرانسه بازتاب پیدا می‌کند: کمی بیش از دوسوم افرادی که در این حادثه مردند 75 ساله یا بالاتر بودند.

توصیه‌ها برای مقابله با موج  گرما

عمل به این توصیه‌ها می تواند در پیشگیری از عوارض ناشی از گرما به شما کمک کند:

1- به بدنتان گوش فرادهید: گرفتگی عضلانی، خستگی، ضعف، اختلال تمرکز، سردرگمی، سرگیجه، تهوع، تنفس با تقلا، ضربان نبض سریع یا غیرطبیعی ممکن است علائم بروز مشکل باشند. این علائم هشداردهنده را جدی بگیرید. اگر احساس ناخوشی می کنید- حتی به مقدار کم- به مکان خنکی بروید، مقدار زیادی اب خنک بنوشید، و اگر حالتان بهتر نشد از دیگران درخواست کمک کنید.

2- تهویه مطبوع در جریان یک موج گرما می‌تواند نجات‌بخش باشد: حتی گذراندن چند ساعت در یک اتاق دارای تهویه مطبوع به شما کمک می‌کند.شهرداری‌ها باید در جریان موج‌های گرما مراکزی برای خنک‌شدن افراد به راه بیندازند.

3- درست لباس بپوشید: لباس‌های گشاد و به رنگ روشن که نور منعکس می‌کنند، خنک‌شدن پوست و تبخیر عرق را راحت‌تر می‌کنند.

4- زیر نور خورشید قرار نگیرید: شاید تعجب کنید که هر تابستان چه تعداد افراد به علت عمل نکردن به همین توصیه ساده دچار گرمازدگی می‌شوند.

5- به همسایه‌هایتان سر بزنید: انزوای اجتماعی یک عامل خطرساز عمده در بیماری‌های ناشی از گرما و مرگ و میر حاصل از آن است. اگر شخص سالمندی را می‌شناسید که به تنهایی زندگی می‌کند، و خانه‌اش دارای دستگاه‌های خنک‌کننده مناسب نیست، به او سر بزنید و به او کمک کنید.

6- داروهای‌تان را مرور کنید:برخی ار داروها هیپوتالاموس- بخشی از مغز که به عنوان ترموستات بدن عمل می کند- را دچار اختلال می‌کنند. در نتیجه افرادی که این داروها را می خورند ممکن است آن چنان که باید عرق نکنند. داروهای مسکن ممکن است از این لحاظ که اگاهی فرد را نسبت به گرما کم می‌‌کنند، خطرناک باشند.

از دست دادن مایع از راه ادرار به علت مصرف داروهای مدر مانند لازیکس و برخی داروهای ضدفشارخون ممکن است در شرایط معمول مشکلی ایجاد نکند، اما در آب و هوای گرم ممکن است فرد را در معرض خطر کم‌آبی بدن قرار دهد.برخی از کارشناسان معتقدند داروهای مسدودکننده گیرنده بتا مانند پروپرانولول یا ایندرال با کاستن از سرعت ضربان قلب خطر گرمازدگی را افزایش می‌دهند.

البته صرفا به خاطر گرم بودن هوا نباید داروی‌تان را قطع کنید، بلکه هنگام بالارفتن درجه حرارت محیط به خصوص اگر به تهویه مطبوع دسترسی ندارید، در این مورد با پزشکتان مشورت کنید.

منبع:Harvard Health Letter, July 2005

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام خرداد 1390ساعت 17:57  توسط محمد دشتی ها | 

همایش و کارگاه آموزشی آثار تغییر اقلیم بر مدیریت منابع آب G-WADI با حضور 40 نماینده از 16 کشور و سازمان بین‌المللی یونسکو از 30 خرداد در وزارت نیرو برگزار می‌شود و تا دوم تیر ادامه می‌یابد

به گزارش پایگاه خبری وزارت نیرو ،تبادل تجربه ها درخصوص سازگاری با تغییر اقلیم و مدیریت منابع آب، تهیه اطلاعات برای برنامه‌های G-WADI یونسکو مرتبط با آب، محیط زیست و توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک، شناسایی اولویت‌های جدید برای G-WADI آسیا و ایجاد شبکه میان مؤسسه های آب و متخصصان از اهداف برگزاری این همایش و کارگاه آموزشی است.

برگزاری کارگاه دو روزه و تور تخصصی سد طالقان برای متخصصان از برنامه‌های جانبی همایش G-WADI آسیایی است

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390ساعت 15:1  توسط محمد دشتی ها | 

محققان پشس بینی می کنند در فاصله 20 تا 60 سال آینده بسیاری از مناطق جهان شاهد بروز تابستان های داغ و بی سابقه ای خواهند بود

این روز ها بسیاری از شهرهای ایران روز های گرمی را تجربه می کنند. تابستانی گرم و داغ. البته تابستان ها همیشه روزهای گرمی را داشته اند که فعالیت های بیرون از خانه را برای مردم، چند روزی دشوار می کرده اند، اما به نظر می رسد روند روزهای گرم سال در حال افزایش است و تابستان های گرم تری را این سال ها تجربه می کنیم.

این موضوع تنها مربوط به کشور ما نیست. بر اساس گزارشی که به تازگی منتشر شده است، گروهی از محققان اعلام کرده اند این احتمال وجود دارد که در طی 20 تا 60 سال آینده نواحی استوایی و نیمکره شمالی شاهد افزایش بی بازگشت دمای هوا در تابستان ها باشند.

در این مطالعه که در ژورنال تغییرات اقلیم دانشگاه استنفورد منتشر می شود، محققان ادعا کرده اند بسیاری از نواحی استوایی آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی طی 2 دهه آینده شاهد  ظهور تابستانهای داغ دایمی باشند که در آن دمای میانگین تابستان ها در سال های پیاپی با کاهش مواجه نخواهد شد.

بر اساس نتیجه این تحقیق وضعیت مشابهی برای عرض های میانی اروپا، چین و آمریکای شمالی نیز با وقفه ای زمانی و در فاصله 6 دهه آینده رخ خواهد داد.

>> مدل های اقلیمی پیش بنی می کنند روند گرم شدن فصل ها با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و شاید حتی نواحی شمالی زمین بهزودی شاهد تابستان های داغ بی سابقه ای باشند. CREDIT: © Lane Erickson | Dreamstime.com

 مدیر این پروژه تحقیقاتی ، نوح دیفنباق (Noah Diffenbaugh)  دانشیار دانشگاه استنفورد ،در باره این تحقیق می گوید:«براساس مدل سازی هایی که گروه ما انجام داده است، نواحی وسیعی از سیاره ما تا نیمه قرن جاری شاهد افزایش شدید گرما خواهند بودبه طوریکه حتی خنک ترین تابستان های این مناطق در سال های پیش رو از گرمترین تابستان هایی که تا کنون شاهد بوده اند هم گرم تر خواهد بود.»

محققان برای این نتیجه گیری بیش از 50 مدل جوی را که از جمله شامل مدل سازی های رایانه ای ازپیش بینی هوای قرن بیست و یکم و نمونه هایی که بازتولید وضعیت جوی قرن بیستم را محاسبه می کردند، مورد بررسی و تحلیل دقیق قرار داده اند و از داده های تاریخی آب و هوایی 50 سال گذشته نیز استفاده کرده اند.

این نتایج در عین حال نشان از آن دارد که افزایش دمای میانگین تابستانی در مناطق حاره ای با سرعت بیشتری در حال رخ دادن است و مناطقی مانند آمریکای شمالی، چین و نواحی مدیترانه ای اروپا، از دهه 2070 شاهداین موج گرمایی بازگشت ناپذیر خواهند بود.

به گفته مدیر این پروژه نتایج این تحقیق به طور کامل با پیشبینی های ناشی از تغییرات اقلیمی سازگار است.

افزایش دمای میانگین فصل ها تاثیرات چشم گیری بر سلامت انسان، کشاورزی و دیگر زمینه هایی دارد که بر زندگی مردم و محیط زیست تاثیر مستقیم دارد. به ویژه اگر به یاد بیاوریم موج گرمای سال 2003 باعث مرگ بیش از 40 هزار نفر در اروپا شد می توان انتظار روزهای دشواری در آینده داشت.

با مطالعه پیش بینی هایی مانند این، شاید دمای این روزهای شهرهای تهران چندان هم گرم به نظر نرسد و شاید باید فکری برای آینده ای کرد که در آن، از روزهای تابستان امسال به عنوان روزهای خنک یاد خواهیم کرد. 

منبع:لایو ساینس / بازنویسی: پوریاناظمی

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم خرداد 1390ساعت 20:38  توسط محمد دشتی ها | 
گزارش جدید آژانس بین المللی انرژی نشان می دهد میزان تولید و انتشار دی اکسید کربن ناشی از مصرف انرژی سال گذشته به بالاترین سطح ممکن رسیده است.

به گزارش مهر، این مرکز دیده بانی مصرف انرژی اعلام کرد میزان انتشار این گازها که در سال 2009 به واسطه بحران اقتصادی به شدت پایین آمده بود، دوباره به شدت افزایش یافته است.

دو کشور چین و هند بیشترین تقصیر را در افزایش انتشار این گاز در جهان دارند، با این همه میزان انتشار دی اکسید کربن در کشورهای توسعه یافته نیز رو به افزایش گذاشته است.

افزایش یافتن حجم این گاز در اتمسفر تردیدهایی را درباره اجرای درست برنامه های تصویب شده در اجلاس سال گذشته تغییرات آب و هوایی در مکزیک با هدف کاهش میزان انتشار گاز دی اکسید کربن به وجود آورده است.

سال گذشته سران کشورها در این اجلاس بر سر این موضوع که باید افزایش درجه حرارت جهان را تا دو درجه سلسیوس در سطح پیش صنعتی متوقف کرد، به توافق رسیدند اما بر اساس تخمین های آژانس بین المللی انرژی ، میزان انتشار گازهای گلخانه ای که اصلی ترین دلیل بالا رفتن درجه حرارت جهان به شمار می روند، در سال 2010 به 30.6 گیگاتن رسیده است.

به گفته «فاتح بیرول» - کارشناس ارشد اقتصادی آژانس بین المللی انرژی این پدیده زنگ خطر دیگری برای جهان است.

وی می گوید: جهان ناباورانه به درجه ای از انتشار گازهای گلخانه ای رسیده است که در صورت مد نظر قرار دادن محدودیت دو درجه ای حرارت جهان، نباید تا سال 2020 به آن می رسید.

تا زمانی که به زودی تصمیماتی قاطع و مستحکم درباره این موضوع تصویب نشود، موفقیت در دستیابی به هدف جهانی که در اجلاس سال گذشته به تصویب رسید بسیار دشوار خواهد بود.

میزان انتشار گازهای گلخانه ای در سال 2010 در حالی به 30.6 گیگاتن رسیده که میزان انتشار این گاز در سال 2009 تنها 1.6 گیگاتن تخمین زده شده است، تفاوتی که کاملا تکان دهنده و تهدید آمیز است.

از سویی دیگر آژانس انرژی اعلام کرده بود در صورتی که کشورها بخواهند از تاثیرات ناشی از بالا رفتن درجه حرارت زمین جلوگیری کنند، میزان انتشار گازهای گلخانه ای تا سال 2020 نباید از 32 گیگاتن بالاتر برود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم خرداد 1390ساعت 12:15  توسط محمد دشتی ها | 
هوا بشدت در حال گرم‌تر شدن است. به گونه‌اي كه كم‌كم زمستان‌هاي پربارش برفي مي‌رود كه در بسياري از كشورهاي بخصوص در قاره آسيا و بالاخص در كشور خودمان به فراموشي سپرده شود. از آن اسفبارتر آنكه با گرم شدن هوا بسياري از يخچال‌هاي ارتفاعات كوه‌ها ناپديد مي‌شوند، توده‌هاي دائمي و زيرزميني يخ آب مي‌شوند، مرجان‌هاي دريايي از بين مي‌روند، جنگل‌هاي شمالي بيشتر به سمت شمال پيشروي مي‌كنند، حيوانات و گياهان نابود مي‌شوند و زمين مي‌رود تا همگام با پيشرفت روند خشكسالي به مرگي تدريجي و در نهايت خاموشي هميشگي دچار شود. اما عامل به وجود آمدن اين فجايع طبيعي چيست؟ متاسفانه عامل آن خود ما انسان‌ها هستيم.


انسان دي‌اكسيد‌كربن را با فعاليت‌هاي مختلف وارد جو مي‌كند. در واقع ما كربني را كه ميليون‌ها سال زير زمين مدفون بوده است به شكل نفت، گاز و ذغال سنگ به سطح زمين آورده و به عنوان سوخت مي‌سوزانيم، پس از آن هم كربن با اكسيژن هوا تركيب و مقدار زيادي دي‌اكسيد‌كربن وارد جو مي‌كند. هم اكنون آنقدر حجم اين دي‌اكسيد‌كربن زياد شده است كه بايد افزايش آن را متوقف كنيم.

بررسي تمام راه‌هاي جلوگيري و كنترل توليد دي‌اكسيد‌كربن توليدي در حوصله اين نوشتار نيست وليكن مروري بر جالب‌ترين آنها از جمله تلاش جديدي كه گروهي از مهندسان ايسلندي با استفاده از شيوه‌اي براي تبديل دي‌اكسيد‌كربن به سنگ جامد آغاز كرده‌اند، شايد بد نباشد.

كاهش مصرف انرژي روزانه

از آنجا كه مشكل اصلي در ورود بيش از حد دي‌اكسيد‌كربن به جو، فعاليت‌هاي انساني است بطبع تلاش اصلي ما هم بايد معطوف به كاهش استفاده از سوخت‌هاي فسيلي شود.

يكي از بهترين راه حل‌ها استفاده از انرژيهاي بازگشت پذير است.انرژي آب، باد، انرژي خورشيدي، انرژي زمين گرمايي، انرژي هيدروژني و انرژي توده‌هاي زيستي از جمله اين انرژي‌ها هستند. مسلما براي ما كه در كشوري آفتاب خيز زندگي مي‌كنيم يكي از بهترين جايگزين‌ها براي سوخت فسيلي، انرژي خورشيدي است. چه اشكالي دارد كه هر يك از ما صفحات خورشيدي در كنار خانه اش داشته باشد كه برق و نيروي خانه را از آن تامين كند. بعلاوه فعاليت‌هاي روزانه ما تاثير زيادي بر مقدار مصرف انرژي روزانه ما دارند. حتي دور انداختن هر چيزي ممكن است گازهاي گلخانه‌اي آزاد كند. اين بار پيش از دور انداختن وسايلتان به استفاده دوباره از آنها فكر كنيد و به كاهش گازهاي گلخانه‌اي جو كمك كنيد. بي شك بازيافت مواد از بهترين راه‌هاي كاهش گازهاي گلخانه‌اي است. با چند بار مصرف كردن مواد مي‌توان از توليد دوباره و از بين رفتن آنها كه دي‌اكسيد‌كربن زيادي وارد جو مي‌كنند جلوگيري كرد. از ميان اين مواد دورريز، پلاستيك‌ها از توليد كنندگان مهم گازهاي گلخانه‌اي هستند. پس بهتر است مصرف مواد پلاستيكي را به حداقل برسانيم.

كنترل آلودگي كربني با سنگ‌هاي آتشفشاني

گويا در تازه ترين تحقيقات دانشمندان در كشور ايسلند قصد دارند با ايجاد شرايطي براي واكنش دي‌اكسيد‌كربن و كلسيم، اين گاز گلخانه‌اي را به منظور كنترل گرماي جهاني به سنگ تبديل كنند.

شيوه مورد نظر آنها استفاده از لايه‌هايي از سنگ‌هاي آتشفشاني است كه مي‌تواند آلودگي‌هاي كربني را براي ميليون‌ها سال در خود حفظ كند.طي اين روش دي‌اكسيد‌كربن ناشي از نيروگاه زميني ايسلند تحت فشار بالا در آب حل شده و سپس به درون لايه‌هاي بازالتي كه در عمق 400 تا 700 متري از سطح زمين واقع شده است پمپ خواهد شد. نتايج آزمايشگاهي نشان مي‌دهد محلول دي‌اكسيد‌كربن با كلسيم موجود در بازالت واكنش داده و كربنات كلسيم جامد به وجود خواهد آورد. البته اين فرآيند در آزمايشگاه از چند روز تا چند هفته زمان به خود اختصاص داده است. با اين حال يك سال پس از اجراي اين تحقيقات، محققان مي‌توانند شاهد سير واكنش و تبديل شدن اين گاز گلخانه‌اي به سنگ باشند.

تبديل دي‌اكسيد‌كربن به متان

جالب است بدانيد بر اساس پژوهش ديگري دانشمندان توانسته اند با استفاده از نانولوله‌هايي از جنس تيتانيوم و انرژي خورشيدي دي‌اكسيد‌كربن و بخار آب را به متان و ساير هيدروكربن‌ها تبديل كنند.

در واقع توليدكنندگان مي‌توانند به جاي ايجاد تغيير در اقليم جهاني براي كاهش توليد دي‌اكسيد‌كربن، آن را به گونه‌هاي گسترده‌اي از هيدروكربن‌ها تبديل كنند، اما اين كار زماني قابل انجام به نظر مي‌رسد كه از انرژي خورشيدي استفاده شود. بازيافت دي‌اكسيد‌كربن با استفاده از تبديل آن به سوخت با محتواي انرژي بالا كه براي استفاده در زيرساخت‌هاي انرژي مبتني بر هيدروكربن‌ها مناسب است، گزينه جالبي است،‌ هر چند اين فرآيند زماني مفيد است كه يك منبع انرژي تجديدپذير چون خورشيد براي اين منظور قابل استفاده باشد.

ذخيره زير بستر دريا

از سوي ديگر دانشمندان آمريكايي معتقدند كه مي‌توان دي‌اكسيد‌كربن را براي جلوگيري از گرمتر شدن زمين زير بستر درياها ذخيره كرد.

براساس اين پيشنهاد گاز دي‌اكسيد‌كربن چندين كيلومتر زير زمين پمپ و سپس زير بستر درياها تزريق مي‌شود؛ چرا كه در زير درياها فضاي كافي براي ذخيره‌‌كردن ميزان نامحدودي دي‌اكسيد‌كربن متصاعد شده در جو وجود دارد.

البته در گذشته نيز طرح‌هايي براي اين منظور ارائه شده بود كه به علت نگراني نسبت به نشت احتمالي و ايمني شيوه‌ها مورد انتقاد قرار گرفته بود؛ اما حاميان طرح تازه مي‌گويند اين طرح چنين خطراتي در بر ندارد و مي‌توان آن را با فناوري‌هاي موجود اجرا كرد. براساس طرح تازه گاز دي‌اكسيد‌كربن به عمق 3 هزار متري دريا پمپ شده و سپس زير بستر اقيانوس تزريق مي‌شود. فشار زياد و دماي پايين در آن عمق، گاز كربن را به مايعي كه فشرده‌تر از آب اطراف است تبديل مي‌كند.آزمايش‌ها حاكي است كه تركيب‌هايي مانند يخ تشكيل خواهد شد كه در آن ملكول‌هاي آب مانند قفس عمل كرده و ملكول‌هاي دي‌اكسيد‌كربن را در داخل خود به دام مي‌اندازند. به گفته محققان به اين ترتيب اطمينان حاصل مي‌شود كه گاز در رسوبات به تله مي‌افتد و جاي آن به قدري محكم است كه حتي شديدترين زلزله‌ها نمي‌تواند آن را آزاد كند.

پونه شيرازي

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390ساعت 11:24  توسط محمد دشتی ها | 

دانشمندان علوم اقیانوسی کشف کرده اند که سرعت بادها و ارتفاع امواج اقیانوس‌های جهان، در طول ربع قرن گذشته افزایش یافته است. عاملی که می تواند دلیل افزایش طوفان‌ها و گردبادهای اقیانوسی باشد.
محمود حاج‌زمان: سرعت بادها و ارتفاع امواج اقیانوس‌های جهان در طول ربع قرن گذشته افزایش یافته است. هنوز مشخص نیست که آیا این یک روند کوتاه مدت است یا نشانه‌ای از تغییرات طولانی مدت آب و هوایی است. در هر حال این امر باعث شده است که طوفان‌های اقیانوسی و گردبادهای بیشتری در جهان رخ دهد.

به گزارش اکونومیست ایان یانگ از دانشگاه ملی استرالیا و همکارانش، داده‌های ماهواره‌ای بین سال‌های 1985 تا 2008 / 1364 تا 1387 را بررسی کرده‌اند تا ارتفاع امواج و سرعت بادها را در سراسر اقیانو‌س‌های جهان محاسبه کنند. آنها کشف کردند که بادها قوی‌تر شده‌اند و به طور متوسط سرعت بادهای اقیانوسی هر سال، بین 0.25 تا 0.5 درصد افزایش یافته است. در مجموع، سرعت بادها نسبت به 20 سال گذشته بین 5 تا 10 درصد افزایش داشته است.

به گفته یانگ این روند برای بادهای قوی‌تر شدیدتر بوده است. برای مثال، سرعت 1 درصد سریع‌ترین بادها، هر ساله 0.75 درصد افزایش یافته است. نتایج این تحقیق با اندازه‌گیری‌های متداول شناورهای آب‌های عمیق و مدل‌های عددی مقایسه شده است. یانگ می‌گوید: «اگرچه تفاوت‌هایی وجود دارد، اما خصوصیات کلی مشابهی در داده‌های تمام روش‌ها مشاهده می‌شود.»

از فضا تا دریا
تلاش‌های قبلی برای تحقیق این پدیده‌ها، شامل مشاهدات انجام شده از روی کشتی‌ها و شناورها بوده است، اما این مشاهدات تنها می‌توانست یک تصویر محلی را ایجاد کند. استفاده از داده‌های ارتفاع‌سنج ماهواره‌ها به این گروه اجازه داد تا برای نخستین بار، روندهای ده ساله‌ای را در مقیاس جهانی کشف کنند.

ارتفاع‌سنج‌های ماهواره‌ای با استفاده از رادار، ارتفاع نقاط روی سطح زمین را اندازه‌گیری می‌کنند و می‌توانند ارتفاع امواج را با دقت زیادی اندازه‌گیری کنند. اندازه‌گیری هم‌زمان انحراف سیگنال‌های رادار، امکان محاسبه سرعت باد را نیز فراهم می‌کرد.

این نگاه جهانی که با استفاده از ماهواره‌ها به دست آمد، روندهای قوی‌تر را در برخی مناطق نسبت به مناطق دیگر نشان می‌دهد. برای مثال ارتفاع موج و سرعت باد در اقیانوس‌های نیم‌کره جنوبی نسبت به نیم‌کره شمالی زمین، با سرعت بیشتری افزایش یافته است.

عامل محرک
یانگ تنها می‌تواند حدس بزند چه عاملی باعث این تغییرات شده است. وی می‌گوید: «اگر اقیانوس‌ها گرم شده باشند، این انرژی می‌تواند با تغذیه طوفان‌ها، باعث افزایش سرعت بادها و ارتفاع امواج شود. اما با استفاده از داده‌هایی که تنها دو دهه را پوشش می‌دهد، هنوز زود است که بگوییم این یک روند طولانی مدت است. ما عامل محرک این روند را نمی‌دانیم.»

نیروهای منطقه‌ای زیادی هستند که بر روی باد و امواج تاثیر می‌گذارند. مارک هامر، محقق امواج مرکز تحقیقات آب و هوای استرالیا در هوبارت تاسمانی می‌گوید: «وجود چنین روند یکنواختی شگفت‌انگیز است. تغییرپذیری باد و امواج مرتبط با سیستم‌های آب و هوایی مانند ال‌نینو، نوسانات اقیانوس اطلس شمالی و رفتارهای سالیانه اقیانوس اطلس جنوبی، همگی می‌تواند به توضیح این مطلب کمک کند.»
یانگ می‌گوید که اگر قوی‌تر شدن بادها و افزایش ارتفاع امواج حتی برای چند سال دیگر ادامه یابد، نشان می‌دهد که طوفان‌های اقیانوسی، تندبادها و گردبادهای شدیدتری در راه است.

با این وجود، تام بالدوک، مهندس اقیانوسی دانشگاه کویینزلند استرالیا می‌گوید: «اگرچه هیچ دلیلی برای زیر سوال بردن این تحلیل‌ها وجود ندارد، اما لزوما بدان معنی نیست که حوادث اقیانوسی طبیعی شدیدتری در راه است.» وی ادامه می‌دهد: «تندبادها، توفندها و گردبادها تحت شرایط آب و هوایی پیچیده منطقه‌ای رخ می‌دهند و تنها به سرعت باد و ارتفاع امواج بستگی ندارد. برای مثال باد در عرض‌های جغرافیایی بالاتر سرعت بیشتری دارد، اما اغلب گردبادها در حوالی استوا رخ می‌دهند.»

منبع: خبر آنلاین

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم فروردین 1390ساعت 4:57  توسط محمد دشتی ها | 
اخیرا مسئله‌ای که در سراسر دنیا و به‌ویژه در ایران مد نظر قرار گرفته، یافتن راهکارهایی جهت کاهش مصرف سوخت و انرژی است.

انجام تحقیقات و اجرای طرح‌ها در زمینه جایگزین کردن سوخت‌های فسیلی با سوخت‌های جایگزین طبیعی، ازجمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد زیرا منابع نفتی و گازی ایران که جهت ادامه حیات صنایع کشور اهمیت دارد بنا بر نظر برخی از کارشناسان درصورت ادامه روند مصرف کنونی تا کمتر از 5 دهه آینده به اتمام می‌رسد، بنابراین اعتقاد کارشناسان بر این است که باید بتوان با اجرای سیاست‌های مناسبی در زمینه انرژی‌های جایگزین، میزان مصرف سوخت‌های فسیلی در کشور را کاهش داد تا ذخایر نفتی و گازی کشور دیر‌تر تمام شود و نسل‌های بعد نیز بتوانند از آنها استفاده کنند. استفاده از سوخت‌های گیاهی یا هرنوع سوخت جایگزین نیز می‌تواند در کاهش میزان آلودگی هوا در شهرهای بزرگ مؤثر باشد.

در سال‌های اخیر مطالعات کارشناسی انجام شده روی حوزه‌های نفتی و گازی در دنیا حکایت از آن دارد که تا یکی، دو سده آینده ذخایر گازی و نفتی رو به پایان خواهد رفت، بنابراین از هم‌اکنون دانشمندان سرگرم انجام تحقیقاتی جهت یافتن راه‌هایی برای جایگزینی سوخت‌های فسیلی با سوخت‌های جایگزین و پایدار هستند.

سوخت جایگزین- که همچنین به سوخت غیرمعمول و سوخت پیشرفته معروف است- به هر نوع ماده‌ای می‌گویند که می‌تواند به‌عنوان سوخت و به‌جای سوخت‌های معمولی استفاده شود.

سوخت‌های معمولی عبارتند از: سوخت‌های فسیلی (نفت، زغال‌سنگ، پروپان و گاز طبیعی و سوخت‌های هسته‌ای مانند اورانیم. برخی از بهترین سوخت‌های جایگزین عبارتند از: بیودیزل، سوخت الکل (متانول، اتانول، بوتانول1)، الکتریسیته ذخیره‌شده در مواد شیمیایی (مانند باتری و پیل سوختی)، هیدروژن، گاز متان غیرفسیلی، گاز طبیعی غیرفسیلی، سوخت روغن گیاهی و دیگر زیست‌توده‌ها.

سوخت گیاهی برای هواپیماها

تا پیش از این تحقیقاتی برای جایگزین کردن سوخت فسیلی خودروها با سوخت گیاهی انجام گرفته بود اما اخیرا محققان دایره تحقیقات خود را در زمینه استفاده از سوخت گیاهی در خودروها گسترش داده‌اند و بر مبنای اخبار خبرگزاری‌ها، یکی از موارد تحقیقاتی دانشمندان در این زمینه، یافتن سوخت جایگزین برای هواپیماهاست.

یکی از سوخت‌های مورد نظر برای هواپیماها سوخت گیاهی بوده که در سال‌های اخیر نیز آزمایش‌هایی روی هواپیماها با استفاده از سوخت گیاهی انجام گرفته است. البته تلاش دانشمندان بر استفاده نکردن از سوخت‌های گیاهی خوراکی متمرکز است زیرا استفاده زیاد از سوخت گیاهی خوراکی نیز محدودیت دارد و این مسئله می‌تواند در آینده منجر به ازبین رفتن ذخایر خوراکی بشر در سراسر کره خاکی شود.

در سال 2009 نیز اخباری در خبرگزاری‌ها مبنی بر انجام پرواز نخستین هواپیما با سوخت گیاهی انتشار یافت. در یکی از این خبرها گزارش شده بود که «یک فروند بوئینگ 747 نخستین بار با سوخت گیاهی از نیوزیلند به پرواز درآمد».

بر مبنای همین گزارش، خلبانان این بوئینگ متعلق به شرکت هواپیمایی نیوزیلند موفق شده بودند هواپیما را با سوختی متشکل از روغن گیاهی به‌مدت 2ساعت به پرواز در آورند.50 درصد از سوخت یکی از 4موتور این هواپیما از روغن جاتروفا تشکیل شده بود؛ گیاه جاتروفا که در برزیل می‌روید جانشین مناسبی برای سوخت‌های فسیلی محسوب می‌شود.

دیوید مورگان، خلبان هواپیمای نیوزیلندی در این باره گفته بود: جاتروفا گیاه مناطق استوایی است که مورد استفاده انسان یا حیوانات قرار نمی‌گیرد زیرا گیاهی سمی است. هسته‌های این گیاه حاوی روغنی است که پس از پالایش به سوخت تبدیل می‌شود.

جاتروفا همچنین طلای سبز صحرا لقب گرفته که در زمین‌های خشک و لم‌یزرع نیز قابل روییدن است و کشت آن زیانی به زمین‌های حاصلخیز وارد نمی‌کند. رود کلاینپاست، حشره‌شناس نیوزیلندی، می‌گوید: اگر بتوان با جایگزینی گیاهان به جای انرژی‌های فسیلی، کربن تولید کرد، کمترین زیان به آب و هوای زمین وارد خواهد شد، به همین علت سوخت‌های گیاهی آینده‌ای درخشان خواهند داشت.

تحقق رؤیای پرواز با سوخت گیاهی تا 10 سال آینده

کارشناسان هواپیمایی می‌گویند که پروازهای آزمایشی اخیر، عملی بودن استفاده از سوخت‌های گیاهی در هواپیماها را ثابت کرده‌اند و احتمال دارد شرکت‌های هواپیمایی ظرف یک دهه آینده عمدتا از این سوخت‌ها استفاده کنند.
کارشناسان می‌گویند که تمرکز آنها اکنون بر یافتن گیاهانی است که جزو محصولات غذایی نباشند یا موجب از بین رفتن جنگل‌ها نشوند.

سازمانی موسوم به «میزگرد» برای سوخت‌های گیاهی پایدار در حال تدوین معیارهایی برای تأیید سوخت‌های گیاهی است. شرکت‌های هواپیمایی از سال2008 تاکنون 5پرواز آزمایشی را با استفاده از سوخت‌های گیاهی انجام داده‌اند.
یکی از منابع امیدوار‌کننده برای تولید سوخت گیاهی کاملیاست که گیاهی از خانواده خردل به شمار می‌رود و کشاورزان از آن به‌عنوان محصولی تناوبی برای احیای خاک استفاده می‌کنند. ترانس اسکات از مقامات شرکت هواپیما‌سازی‌ بوئینگ گفته است: این سوخت‌ها احتمالا امسال برای استفاده تجاری تأیید خواهند شد.

فواید تولید سوخت‌های گیاهی

1- امنیت انرژی: تنوع منابع انرژی سوخت‌های گیاهی نوعی امنیت را در تولید این سوخت ایجاد می‌کند.
2- ملاحظات زیست‌محیطی: گسترش مصرف سوخت‌های گیاهی تأثیر قابل‌توجهی بر کاهش گازهای گلخانه‌ای و همچنین پتانسیل کاهش آلاینده‌های هوا ناشی از مصرف سوخت‌های متعارف را نیز دارد. براساس مطالعات صورت گرفته نشان داده شده است که استفاده از این سوخت‌ها می‌تواند بر کاهش آلاینده‌هایی نظیر مونوکسید کربن و سایر مواد سمی تأثیر داشته باشد.
3 ـ حمایت از بخش کشاورزی: علاوه بر فواید زیست‌محیطی سوخت‌های گیاهی، یکی دیگر از محرک‌های توسعه این سوخت‌ها تأثیر آن بر توسعه اقتصادی روستایی اعلام شده است. همچنین این امر می‌تواند تأثیر مثبتی بر اشتغال و معیشت کشاورزان داشته باشد. تولید سوخت‌های گیاهی تأثیر فزاینده‌ای در اشتغال و درآمدزایی دارد؛ پس توسعه این سوخت‌ها موجب درآمدزایی در بخش کشاورزی، توسعه روستایی و رشد اقتصادی می‌شود.

موانع و نگرانی‌ها

اما تولید و صدور سوخت‌های گیاهی نیاز به توسعه زیرساخت‌های خاص خود دارد. همچنین سرمایه‌گذاری در جاده‌ها، خطوط راه آهن و لوله نیز ضروری است. در حالی که مشوق‌های سیاسی کلان در این راستا قرار ندارند و بیشترین حمایت‌های داخلی از کشورهای صنعتی صورت می‌گیرد اما محصولاتی با موازنه انرژی بالا (جهت تولید سوخت‌های گیاهی) عملا در کشورهای
در حال توسعه در نواحی گرمسیری کشت می‌شود.

از سوی دیگر سوخت‌های گیاهی چالش‌ها و فرصت‌های مهمی را در زمینه توسعه پایدار، هم در سطوح ملی و هم در سطح جهانی به همراه دارند. این پدیده می‌تواند به مواجهه با بحران تغییرات اقلیمی و نیز بهبود اشتغال و درآمدزایی در نواحی روستایی کمک کند. همچنین تنوع‌بخشی به منابع انرژی، بهبود موازنه تجاری و نیز کیفیت هوا از دیگر مزایای توسعه آنها محسوب می‌شود. با این حال سوخت‌های گیاهی راه‌حل معجزه‌گر نیستند و توسعه آنها با ملاحظاتی همراه است.

کشت محصولات سوختی می‌تواند موجب مخاطرات زیست‌محیطی در حوزه تولید کشاورزی شود. به‌عنوان مثال گسترش پهنه‌های کشاورزی و در نتیجه کاهش سطح جنگل‌ها و مراتع و تنوع زیستی، یک نگرانی عمده در این زمینه است. از دیدگاه اجتماعی ملاحظات مهمی در مورد تأیید تولید این سوخت‌ها بر نیروی کار و امنیت غذایی وجود دارد. شکل‌گیری یک بازار غیررقابتی می‌تواند موجب توزیع نابرابر منافع طی زنجیره ارزش افزایی این محصولات شود.


منبع: همشهری

+ نوشته شده در  شنبه بیستم فروردین 1390ساعت 15:8  توسط محمد دشتی ها | 

اخیرا یک سؤال توجه محققان را به‌خود جلب کرده است و آن اینکه آیا توفان‌های شدید و سیلاب‌ها حقیقتا با تغییرات اقلیمی مربوط هستند یا خیر؟

اگر شما سرتیتر خبرها را در سال گذشته میلادی و زمانی که سیل پاکستان را به زیر آب برد، دنبال کرده باشید قطعا شنیده‌اید که احتمالا رابطه‌ای میان تغییر اقلیم و سیلاب‌های رو به گسترش وجود دارد. درحال حاضر مطالعاتی که اخیرا روی توفان‌های شدید و سیلاب‌های خانمان‌برانداز انجام شده است، مدارک بیشتری را جهت اثبات این فرضیه که افزایش گازهای گلخانه‌ای عملا منجر به وقوع اتفاقات نامتعارف جوی می‌شوند، ارائه داده است. تحقیق اخیر نیز جزئی از مطالعات پیشگامانه‌ای است که مدعی هستند مدارک مستدل و غیرقابل‌انکاری حاکی از نقش انسان در تغییر پدیده‌های طبیعی وجود دارد، این در حالی است که از مدت‌ها پیش الگوهای جوی و مشاهدات علمی نیز به چنین رابطه‌ای و تأثیر گرمایش جهانی بر آن اشاره داشته‌اند.

فرانسیس زویرز و همکارانش در یک تحقیق جامع داده‌های مربوط به بارندگی را در نیمکره‌شمالی زمین از سال1951 تا 1999 میلادی (یعنی 50سال آخر قرن20) مورد مطالعه قرار دادند؛ البته شایان ذکر است که محدوده مطالعاتی این گروه متمرکز است بر آسیا، اروپا و آمریکا. نتایج بررسی‌ها حاکی از افزایش سطح گازهای گلخانه‌ای است. حدودا دو سوم ایستگاه‌های هواشناسی این افزایش را تأیید کرده‌اند و البته در همین بازه زمانی داده‌ها نشان می‌دهند که میزان بارندگی نیز به‌شدت افزایش یافته است. زویرز، سرپرست کنسرسیوم اثرات جوی اقیانوس آرام از دانشگاه ویکتوریا، می‌گوید: مشاهدات ما حاکی از آن است که در نیمکره‌شمالی رویدادهایی همچون بارندگی‌های 24ساعته یا وزش شدید بادها به شکل توفان در طول یک شبانه‌روز رو‌ به افزایش هستند؛ در حقیقت با گذشت زمان بر تعداد رویدادهایی از این دست در طول یک سال افزوده می‌شود. مطالعات این گروه تحقیقاتی در اواخر ماه فوریه سال2011 میلادی (اسفند ماه سال89) در مجله طبیعت (نیچر) چاپ شد.

خشکسالی‌های وسیع

ساندرا پوستل مسئول پروژه سیاستگذاری حفاظت ازآب‌های جهانی و همکار مجله نشنال جئوگرافی در بخش آب‌های شیرین، می‌گوید: تحقیقاتی از این دست، اطلاعات ارزشمند علمی و مدارکی مستند از الگوهای جوی پیش‌بینی شده توسط دانشمندان را ارائه می‌کنند. خانم پوستل اضافه کرد که دانشمندان متخصص در زمینه هواشناسی اعلام کرده‌اند که رویدادهای جوی شدیدی از این دست باز هم در راه هستند؛ رویدادهایی نظیر سیلاب‌های شدید در برخی مناطق و خشکسالی‌های وسیع در جاهایی دیگر. آنچه سیلاب شدید استرالیا به دانشمندان نشان داد حاکی از آن است که حتی 2 رویداد کاملا متفاوت هم می‌تواند در یک مکان اتفاق بیفتد. استرالیا پس از یک دهه خشکسالی شاهد سیلابی در مقیاس وسیع بوده که کمتر کسی انتظار آن را به این شدت داشته است.

ممکن است که برخی تصور کنند بارندگی‌های شدید می‌توانند برای مناطق خشک مفید باشند، خصوصا در زمانی که 80درصد منابع آب جهانی هم‌اکنون در معرض خطر هستند، اما مسلماً چنانچه بشر نتواند راهی برای مهار بارندگی‌هایی از این دست پیدا کند، چنین امری محقق نخواهد شد. این مسائل معمولا چندبعدی هستند؛ به‌عنوان مثال پاکستان تنها پس از گذشت چند ماه از خشکسالی‌های شدید، شاهد سیلابی بود که بر بحران موادغذایی جهان هم تأثیر گذاشت.

پوستل همچنین اضافه کرد که آب قطعا برای مصارف آبیاری، تولیدی، صنعتی و شهری مفید و حتی ضروری است اما همه اینها زمانی معنا پیدا می‌کند که بتوان آب را نگه داشت یا آن را کنترل کرد. اما سیلاب‌های عظیم نظیر آنچه در پاکستان و استرالیا مشاهده شد، اساسا هم به شهرها آسیب وارد می‌کند و هم به زمین‌های کشاورزی.

افزایش بارندگی بر اثر گرمایش زمین

زویرز داده‌های موجود را با الگوهای جوی که اثرات دی‌اکسیدکربن (Co2‌) و سایر گازهای گلخانه‌ای را تشریح می‌کنند، مقایسه کرده؛ نتیجه حاکی از وجود یک رابطه نامشخص اما قطعی در این میان است. زویرز می‌گوید: این تغییرات شگرف در بارندگی‌ها را نمی‌توان با نیروهای طبیعی تشریح کرد. تغییرات طبیعی معمولا از الگوهای متعارفی تبعیت می‌کنند مثلا ال‌نینو یا برخی تغییرات دیگر. زویرز همچنین گفت که گرمایش جهانی سبب می‌شود تا جو، آب بیشتری را در خود نگه دارد؛ در نهایت این مازاد مجدداً از طریق بارش به زمین برخواهد گشت. مشکل اینجاست زمانی که باران می‌بارد، آب جاری می‌شود و کمتر نفوذ می‌کند.

این امر به‌واسطه کاهش سطوح نفوذپذیر نظیر جنگل، مرتع و... در سطح زمین است. الگوهای جوی پیشرفته پیش‌بینی کرده‌اند که با توجه به افزایش بارندگی در اثر گرمایش جهانی، در آینده مناطقی که مرطوب هستند مرطوب‌تر و مناطقی که خشک هستند خشک‌تر خواهند شد. مشاهدات زویرز و همکارانش تأیید می‌کنند که از نیمه دوم قرن20 به بعد میزان بارش با افزایش چشمگیری مواجه بوده است. وی می‌گوید: این احتمال وجود دارد که این تغییرات در آینده حتی از آنچه پیش‌بینی شده هم بیشتر شوند.

به‌عنوان مثال الگوهای جوی کشور کانادا بارش شدید در قرن20 و بالاخص اواخر آن را نشان می‌دهند، در حالی که میزان بارش در قرن21 و خصوصا 50سال آخر این قرن خیلی بیشتر از آن چیزی خواهد بود که کانادا در قرن 20 به‌خود دیده است. اگر شدت توفان‌های قرن20 تنها یک‌درصد از تغییرات را به‌خود اختصاص دهند، در قرن 21 این تغییرات 2 برابر خواهد شد. توجه کنید که با شدیدتر شدن توفان‌ها، سیستم‌های زهکشی هم پیشرفت کرده‌اند اما این پیشرفت متناسب است با وضعیت کنونی و احتمالاً چندین سال بعد. مشکل اینجاست که تمرکز گازهای گلخانه‌ای و گستردگی رویدادهایی از این دست در آینده بسیار بیشتر از آن خواهد شد که قابل تصور باشد و بالطبع بایستی منتظر خساراتی بیشتر (حداقل 2برابر) بود.

در یک تحقیق جداگانه پاردیپ پال و همکارانش سیلاب‌های خانمان‌برانداز تاریخی انگلستان و جزایر ولز را در پاییز سال2000 میلادی مورد مطالعه قرار دادند. پاییز سال2000 میلادی یکی از پرباران‌ترین سال‌هایی بوده که در گزارش‌های هواشناسی که سابقه‌اش به سال1766میلادی برمی‌گردد، به ثبت رسیده است. هدف گروه تحقیقاتی پال این بود که مشخص کنند چگونه گازهای گلخانه‌ای و درپی آن گرمایش جهانی می‌توانند بر احتمال آسیب‌رسانی پدیده‌های طبیعی جوی اثر بگذارند.

پال که از دانشمندان مؤسسه علوم جوی و اتمسفری زوریخ است، توانسته الگوهای گرمایش متأثر از فعالیت‌های انسانی را به سیلاب‌های نامتعارف اخیر مربوط کند. بی‌شک جابه‌جایی تندبادهای اقیانوس اطلس شمالی در وقوع سیلاب‌های اخیر بی‌تأثیر نبوده است؛ حوادثی از این دست در وقوع سیلاب‌های سال2000میلادی نیز نقش داشته‌اند. تیم تحقیقاتی پال هزاران مدل شبیه‌سازی شده جوی را در کامپیوتر طراحی و پیاده کردند. آنها حتی در تحقیقات خود توانستند از مزایای یک شبکه کامپیوتری وسیع نیز بهره‌برداری کنند به‌این‌شکل که علاقه‌مندان به مسائل جوی داوطلبانه کامپیوترهای خانگی‌شان را در ساعت‌هایی که عملا از آن استفاده نمی‌کردند، در اختیار پروژه پیش‌بینی جوی قرار دادند و بدین طریق گروه تحقیقاتی توانست مدل‌های خود را در ابعادی وسیع‌تر شبیه‌سازی کند.

این گروه در پیش‌بینی‌های خود شرایط حقیقی و کنونی جهان را با آنچه در سال2000 میلادی رخ داده بود مقایسه کرد تا مشخص شود که آیا با گذشت زمان بازهم باید انتظار وقوع رویدادهایی مشابه را داشت یا خیر؟ پال به خبرنگاران گفت: زمانی که ما تمامی الگوهای شبیه‌سازی شده جوی را به مدل مربوطه سیلاب تحت برنامه راه‌حل‌های مدیریت بحران وارد کردیم، متوجه شدیم که احتمال وقوع سیلاب‌های خانمان‌برانداز بسیار زیاد است. نسبت به پاییز سال2000 میلادی این احتمال را می‌توان در حد 2برابر یا حتی بیشتر هم تخمین زد. درحقیقت مدل فوق‌الذکر با احتمال 90درصد نشان می‌دهد که گازهایی که بشر در خلال سده گذشته به آسمان فرستاده، بیش از 20درصد خطر بروز سیلاب در انگلستان و جزایر ولز را بالا برده‌اند.

nationalgeographic.com/dailynews

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم فروردین 1390ساعت 16:2  توسط محمد دشتی ها | 
جریان آب حوزه آتلانتیک، گرم‌ترین جریان را در طول 2000سال گذشته داشته است. طبق تحقیقی که نتیجه آن در مجله ساینس چاپ شده است، امروزه دمای جریان آب واردشده به اقیانوس قطب شمال که از اقیانوس آتلانتیک می‌آید، 2درجه سانتی‌گراد گرم‌تر از حداقل 2000سال پیش است. 

محققان با استفاده از این یافته‌ها و تصاویر مربوط به ذوب‌شدن یخ‌های اقیانوس و آب‌های گرم زمین حدس می‌زنند که افزایش دما با شدت تغییر جوی در قطب شمال ارتباط دارد. رابرت ‌اسپیل هاگن، اقیانو‌س‌شناس در مؤسسه علوم دریایی لیبنیز در کیل آلمان، به همراه همکارانش دریای فریم استریت را مورد بررسی قرار دادند. این دریا بین گرینلند و مجمع الجزایر اسؤالبارد نروژ جریان دارد و حامل بزرگ‌ترین کانال آب گرم است که به اقیانوس قطب شمال جریان می‌یابد. جریان آب‌گرم 50متر زیر سطح دریا قرار دارد و می‌تواند در تابستان به 6درجه سانتی‌گراد برسد که در مقایسه با اقیانوس منجمد شمالی که درجه آب‌های یخ سطح آن به منهای 2درجه سانتی‌گراد زیرصفر می‌رسد، این گرما زیاد است.

اسپیل هاگن و گروهش برای ارزیابی نوسانات دمایی گذشته در مورد این جریان، یک نمونه 46سانتی‌متری از کف اقیانوس گرفتند. آنها این نمونه را از نظر بقایای پلانگتون‌های سخت پوست مورد بررسی قرار دادند و تعداد گونه‌های پلانگتونی که بیشتر در آب‌های یخ‌زده قطبی زیست داشتند را با تعداد پلانگتون‌هایی که آب گرم را ترجیح می‌دهند و زیر سطح قطب هستند، مقایسه کردند. همچنین نسبت منیزیم به کلسیم موجود در پوسته‌های پلانگتون‌ها را هم مورد سنجش قرار دادند، که در دمای گرم این نسبت متفاوت است. چون هر نیم سانتی‌متر از لایه رسوبی، بیانگر یک یا 2دهه از وقایع تاریخی می‌باشد، محققان توانسته‌اند تنها روند کلی دما را کشف کنند اما هردو روش نشان‌دهنده این مورد است که از نخستین روز پس از میلاد تا دهه1850‌، میانگین دمای آب تابستان در حدود 3/5درجه سانتی‌گراد بوده که در هر مقطع 2درجه افزایش داشته است.

بی‌نظمی‌های قرن گذشته

جاشوآ ویلیس، اقیانوس‌شناس لابراتوار جت پراپالشن در پاسادنا کالیفرنیا می‌گوید که هنوز قطعه یخی دیگری وجود دارد؛ منظور او نمودار قطعه یخی اقیانوس است که بیانگر افزایش آشکار دما در دهه‌های اخیر است. او می‌افزاید: این یک قطعه باقیمانده نشان‌دهنده بی‌نظمی‌های جوی در100سال گذشته است. اسپیل هاگن می‌گوید: این مورد شگفت‌آور نیست، در نظر داشته باشید که ما گرم شدن اقیانوس و عقب‌نشینی پوشش یخی را طی 100سال گذشته مشاهده کرده‌ایم. افزایش دمای جریان اقیانوس‌شمالی در سال‌های اخیر با افزایش حجم آب گرم همراه شده است.

این امر بیانگر این است که به‌طور حتم، میزان زیادی انرژی گرمایی وارد اقیانوس شمالی می‌شود. اسپیل‌هاگن می‌گوید که به‌طور حتم گرمای اضافی در ذوب شدن یخ‌های اقیانوس شمالی نقش دارد. اما رون کواک اقیانوس‌شناس- که در لابراتوار جت پراپالشن است- می‌گوید که نمی‌توان به آسانی علت این مورد را یافت. از لحاظ تئوری گرمای کافی در لایه زیرین آب‌های گرم و شور اقیانوس شمالی وجود دارد که می‌تواند تمام یخ‌های دریا را ذوب کند اما این گرما به زمان طولانی نیاز دارد تا بتواند از میان آب‌های کم نمک و سردتر لایه‌های بالای خود عبور کند.

برخی از اقیانوس‌شناسان حدس می‌زدند که تسمه‌نقاله‌ای که موجب چرخش آب دور کره زمین می‌شود، جریان آب حوزه آتلانتیک را پیش می‌برد و موجب می‌شود بخش‌هایی از اروپا به‌طور غیرعادی گرم شوند، که با ذوب‌شدن یخ‌های اقیانوس‌شمالی این گرم شدگی آهسته‌تر صورت می‌گیرد. ویلیز اخیرا در تحقیقی شرکت داشته است که در آن بحث می‌کند این جریان از یک سال به سال دیگر آن‌قدر متغیر است که هنوز داده‌های کافی برای تشخیص هیچ روندی در دسترس نیست. الگوهای جریان اقیانوس، آن‌قدر پیچیده هستند که امکان دارد زمانی که جریان تسمه نقاله‌ای کند می‌شود، جریان ورودی قوی‌تر شود یا بالعکس.
ترجمه :فاطمه السادات میر حبیبی
نیچر
+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 1:11  توسط محمد دشتی ها | 
جبهه [Front]،

جو [Atmosphere]

- چرخند [Cyclone]
- خشکسالی [Drought]
- رعد و برق [Thunder Storm]

- سرمازدگی [Chilling]،

سیل [Flood]،

سینوپتیک [Synoptic]

- شیمی جو [Atmospheric Chemistry]
- علوم جو [Atmospheric Science]
- کاوش های جوی [Atmospheric Prospecting]،
کم فشار [Low Pressure]
- گرد و خاک [Dust]
- واچرخند [Anticyclone]
- هاریکن- توفند [Hurricane]،
همدیدی [Synoptic]،
هواشناسی [Meteorology]،
هواشناسی فیزیکی [Physical Meteorology]،
هواشناسی کشاورزی [Agro meteorology]،
هوانوردی [Aeronautical]
- یخبندان[Freezing]

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم اسفند 1389ساعت 23:9  توسط محمد دشتی ها | 
هواشناسی (Meteorology)هم به مانند سایر علوم دارای واژه های تخصصی خود هست که دراین پست و پست آتی به بخش از مهمترین های آن اشاره خواهیم کرد:

- آب [water]،
آب و هوا [Climate]،
آب و هواشناسی [Climatology]،
آبشناسی [Hydrometeorology]،
آلودگی هوا [Air Pollution]،
اقلیم [Climate]،
اقلیم شناسی [Climatology]،
اقیانوس شناسی [Oceanography
]

- باد [Wind]، بارش
[Precipitation]،
بارندگی [Rainfall]،
برف [Snow]،
بلایای اقلیمی [Climate Hazard]،
بلایای جوی [Weather Hazard]،
بلایای طبیعی [Natural Disasters]


- پر فشار[High Pressure]،
پیچند [Tornado]
- تابش [Radiation]،
 ترسالی [Wet Period]،
تعدیل وضع هوا [Weather Modification]،
توفان [Storm]، توفان برف[Snow Storm]،
توفان حاره ای [Tropical Storm]،
توفان شن [Sand Storm]،
توفان گرد و خاک [Dust Storm]

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اسفند 1389ساعت 13:3  توسط محمد دشتی ها | 
شانزدهمين اجلاس سران كنوانسيون تغييرات آب و هواي سازمان ملل متحد در شهر كنكون مكزيك در حالي برگزار شد كه حدود 10 نفر نيز از جمهوري اسلامي ايران در اين اجلاس شركت كردند.

فارغ از اين‌كه آيا اين اجلاس منجر به توافقي جديد درخصوص نقش و سهم كشورهاي توسعه يافته از يك طرف و كشورهاي در حال توسعه از طرف ديگر خواهد شد يا همچون اجلاس قبلي در كپنهاك به توافق الزام‌آوري دست نخواهد يافت، نقش جمهوري اسلامي ايران در تغييرات آب و هوايي و تعهدات و منافع ايران در قالب كنوانسيون تغيير آب و هواي سازمان ملل قابل بررسي است.

براساس گزارش جديد آژانس بين‌المللي انرژي، جايگاه ايران در ميان كشورهاي جهان از نظر ميزان انتشار دي‌اكسيدكربن ناشي از احتراق سوخت، از رتبه 13 در 2 سال قبل از اين گزارش به رتبه دهم ارتقا يافته است و اكنون ايران با انتشار سالانه بيش از 600 ميليون تن گاز گلخانه‌اي در ميان كشورهاي در حال توسعه در جايگاه چهارم قرار دارد.

مطابق مفاد پروتكل كيوتو كنوانسيون، كشورهاي در حال توسعه در دوره اول تعهدات (2008 تا 2012 ميلادي) تعهدي براي كاهش ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي خود ندارند و لذا ايران در حال حاضر تعهدي جهت كاهش انتشار ندارد. ليكن اكثر كشورهاي درحال توسعه متعهد هستند گزارش وضعيت انتشار گازهاي گلخانه‌اي در كشور متبوع خود را به صورت دوره‌اي به دبيرخانه كنوانسيون ارائه كنند.

همچنين مطابق ماده 12 پروتكل، در صورتي كه كشورهاي در حال توسعه به صورت داوطلبانه و تحت نظارت دبيرخانه كنوانسيون پروژه‌هايي براي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي انجام داده و مقادير آن را مطابق متدولوژي‌هاي مصوب اندازه‌گيري و گزارش كنند، مي‌توانند در ازاي ميزان كاهش گواهي شده، مبالغي را از كشورهاي توسعه يافته دريافت كنند. اين سازوكار كه مكانيزم توسعه پاك نام دارد، كشورهاي توسعه يافته را نيز تشويق مي‌كند تا تكنولوژي و سرمايه لازم براي انجام چنين پروژه‌هايي را در اختيار كشورهاي در حال توسعه قرار دهند و در منافع حاصل از آن شريك شوند. با اين حال كشورهاي در حال توسعه مي‌توانند راساً چنين پروژه‌هايي را انجام داده و خود از منافع آن بهره‌مند شوند.

‌ به نقل از ترازنامه انرژي سال 1386، ميزان انتشار گاز گلخانه‌اي دي‌اكسيد كربن ناشي از احتراق سوخت در اكثر بخش‌هاي اقتصادي ايران از اغلب كشورهاي مقايسه شده منطقه خاورميانه بيشتر است و در برخي اوقات چندين برابر كشورهاي همسايه و همسطح است. لذا پتانسيل كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي در ايران به مراتب از اين كشورها بالاتر است.

اگر اقدامات كشورهاي توسعه يافته براي كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي را تعهدي اجباري تحت رژيم حقوقي پروتكل كيوتو بپنداريم، اقدامات اغلب كشورهاي در حال توسعه، چيزي جز مشاركت و همراهي كشورهاي توسعه يافته در قالب مكانيزم توسعه پاك به‌منظور كسب درآمد خارجي از اين محل نيست. نگاهي به نحوه رشد نيروگاه‌هاي بادي در كشورهاي در حال توسعه مويد اين مطلب است.

لذا سهم كشورهاي در حال توسعه از كنوانسيون تغيير آب و هوا انجام پروژه‌هاي جديد در قالب مكانيزم توسعه پاك و كسب منافع اقتصادي بي‌نظير از اين محل است. اين مكانيزم علاوه بر منافع نقدي، منافعي چون كاهش مصرف منابع، توسعه پايدار، حفظ محيط زيست، انتقال تكنولوژي نوين، سرمايه‌گذاري و ايجاد اشتغال را نيز به دنبال دارد.

پيشروترين كشورهاي در حال توسعه در بهره‌گيري از مكانيزم توسعه پاك، كشورهاي چين و هند هستند كه كشور چين به تنهايي حدود 1100 پروژه از كل 2580 پروژه ثبت شده در دنيا از آغاز اجرايي شدن پروتكل كيوتو در ابتداي سال 2005 تاكنون را به خود اختصاص داده است‌كشورهاي هند و برزيل و مكزيك و مالزي در تعقيب اين كشور هستند.

بنابراين، چين كه در بين كشورهاي در حال توسعه مقام اول ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي را دارد، حدود 42درصد از اين بازار را به خود اختصاص داده است؛ بازاري كه مطابق گزارشي كه توسط يك موسسه آلماني در سال 2008 منتشر شده بود، حكايت از ارزش 670 ميليارد دلاري آن در انتهاي سال 2008 داشت.

نكته جالب اينجاست كه ايران به عنوان چهارمين كشور در حال توسعه از نظر ميزان انتشار گازهاي گلخانه‌اي و با پتانسيل عظيم فرصت‌هاي كاهش انتشار، تاكنون فقط يك پروژه مكانيزم توسعه پاك را به ثبت رسانده است! زماني كه ايران در نوامبر سال گذشته اولين و تنها پروژه خود را به ثبت رساند، قبل از آن 61 كشور حداقل يك پروژه به ثبت رسانده بودند.

نگاهي به كشورهاي همسايه نظير ارمنستان با 5 پروژه ثبت شده، پاكستان با 9 پروژه ثبت شده، امارات متحده عربي با 4 پروژه ثبت شده و با مقايسه كل ميزان انتشار اين كشورها با ايران، مي‌توان به نارسايي و عدم توجه كافي به اين فرصت بي‌نظير جهاني واقف شد، چرا كه كشور امارات فعاليت‌هاي مرتبط با CDM را همزمان و حتي بعد از جمهوري اسلامي ايران آغاز كرده است.

اجلاس كنكون مكزيك براي بحث و مذاكره در جهت چگونگي تعهدات كشورها در دوره دوم تعهدات (بعد از 2012) است. حال سوال اينجاست كه اگر تاكنون مكانيزمي وجود داشته است كه در قالب آن ايران مي‌توانسته با تعريف صدها پروژه منافع چند ميليارد دلاري در هر سال داشته باشد و از سال 2005 تاكنون تقريبا اقدام موثري در اين راستا انجام نداده است، چگونگي دور دوم تعهدات چه اهميتي براي كشور و مسوولان دارد كه در اين اجلاس حضور يافته‌اند؟ آيا تصميم‌گيراني كه براي حفظ حقوق كشور در مجامع جهاني حضور مي‌يابند براي استفاده و استيفاي حقوق تعريف شده، در كشور و تطبيق قوانين داخلي به‌منظور بهره‌گيري از اين فرصت‌ها و حقوق قانوني چقدر تلاش مي‌كنند؟

آيا شركت‌كنندگان در اين اجلاس بعد از خاتمه آن، اقدامي جهت بهره‌گيري ايران از اين فرصت و كسب منافع ملي حداقل برابر با هزينه‌هاي پرداخت شده براي حضور اين افراد در اجلاس مزبور خواهند داشت؟

عادل پرتوي / كارشناس تغييرات آب و هوا

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم دی 1389ساعت 11:23  توسط محمد دشتی ها | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
وبلاگی از دانش آموخته مهندسی هواشناسی (عضو انجمن مهندسی دریایی ایران/انجمن علوم وفنون دریایی ایران/انجمن منجمان آماتور ایران/کانون گردشگران جوان ایران و ..) برای علاقمندان و افرادی که می خواهند از علم هواشناسی آموزه ای بهتر داشته باشند- - - درضمن در صورت استفاده از مطالب وبلاگ ذکر مرجع نشان از هوشمندی شماست - - -

پیوندهای روزانه
ابیانه:زیباترین روستای جهان
پرواز 13000 کیلومتری لک‌لک برای همسر بیمار
وزغها پیش بینان زلزله!
مصاحبه با پروفسور مبشر
تخصصی حشره شناسی
تهديدگران پارك ملي نايبند
فتوبلاگ "سی"
بوي نفت در پارك ملي نايبند
خبرگزاری مستقل محیط زیست ایران
مدرسه پرواز خوزستان
نقشه برداری
میراث سبز ایران
عاشقان خلیج فارس
انجمن جبهه طبیعت
فوک‌ها،ستاره‌شنان خوبی هستند
یدالله ظریف شاهسون/خبرنگار
آموزش زبان ایتالیایی
سید محمدرضا هاشمی زاده
سایت رویدادهای ایران
برق الکترونیک رباتیک
دیده بان محیط زیست
شبکه هواشناسی رشت
افروز اسلامی
موسسه پژوهشی سایه
نمکزار
زمین آسمانی
قایقران
وبلاگستان محیط زیستGB
مقاله نویسنده وبلاگ در مرکز علوم جوی و اقیانوسی
حمایت از حیوانات
سوالات کارشناسی ارشد خاکشناسی
صد سال تنهایی
کارگاه هواشناسی
جغرافیابرنامه ریزی محیطی و آمایش سرزمین
نجوم و رصد خانه ها
وبلاگ هواشناس در ایسنا
مقاله نویسنده وبلاگ در civilica به EN
مهندسی علوم خاک
دشتی ها
نشریه الکترونیکی مند
انجمن نجوم آماتوری ایران
نصیر بوشهر
نسیم جنوب
آموزش غواصی
بازیگر
تاریخ دشتی
مهار بیابان زایی
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
فروردین 1393
مهر 1392
شهریور 1392
تیر 1392
خرداد 1392
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
آرشيو
آرشیو موضوعی
هواشناسی آلودگی هوا
هواشناسی هیدرولوژی
هواشناسی کشاورزی
هواشناسی هوانوردی
هواشناسی عمومی
هواشناسی ترابری
هواشناسی دریایی
پیوندها
مارین نیوز
هوای ایستگاههای هواشناسی جهان
مرکز ملی اقیانوس شناسی
سازمان جهانی هواشناسی
سازمان هواشناسی ایران
انجمن علوم وفنون دریایی
مرکز علوم جوی و اقیانوسی
مقالات فیزیک و هواشناسی
هواشناسی سیستان و بلوچستان
هواشناسی چهار محال وبختیاری
هواشناسی کهکیلویه وبویر احمد
هواشناسی آذربایجان شرقی
هواشناسی آذربایجان غربی
هواشناسی کرمانشاه
هواشناسی خوزستان
هواشناسی کردستان
هواشناسی هرمزگان
هواشناسی خراسان
هواشناسی اصفهان
هواشناسی مازندران
هواشناسی گلستان
هواشناسی سمنان
هواشناسی بوشهر
هواشناسی اردبیل
هواشناسی کرمان
هواشناسی زنجان
هواشناسی فارس
هواشناسی تهران
هواشناسی گیلان
هواشناسی قزوین
هواشناسی ایلام
هواشناسی یزد
هواشناسی قم
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب
دیجیتال کیوان